C-646/23

POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (czwarta izba) z dnia 11 września 2025 r. ( *1 ) Sprostowanie wyroku W sprawach połączonych C‑646/23 REC [Lita] i C‑661/23 REC [Jeszek] ( i ), mających za przedmiot dwa wnioski o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożone przez Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie (Polska) postanowieniami z dnia 25 października 2023 r. i 9 listopada 2023 r., które wpłynęły do Trybunału, odpowiednio, w dniach 27 października 2023 r. i 9 listopada 2023 r., w postępowaniach karnych przeciwko: P.B. (C‑646/23), R.S. (C‑661/23), przy udziale: Prokuratury Rejonowej w Lublinie (C‑646/23), Prokuratury Rejonowej Warszawa-Ursynów w Warszawie (C‑661/23), TRYBUNAŁ (czwarta izba), w składzie: I. Jarukaitis (sprawozdawca), prezes izby, N. Jääskinen, A. Arabadjiev, M. Condinanzi i R. Frendo, sędziowie, rzecznik generalny: T. Ćapeta, sekretarz: A. Calot Escobar, po wysłuchaniu rzeczniczki generalnej, wydaje następujące Postanowienie W dniu 3 lipca 2025 r.Trybunał (czwarta izba) wydał wyrok Lita i Jeszek (C‑646/23 i C‑661/23, EU:C:2025:519). Wyrok ten w wersji w języku postępowania zawiera błąd, który podlega sprostowaniu z urzędu na podstawie art. 103 § 1 regulaminu postępowania przed Trybunałem.   Z powyższych względów Trybunał (czwarta izba) postanawia, co następuje:   1) Punkt 56 wyroku z dnia 3 lipca 2025 r., Lita i Jeszek (C‑646/23 i C‑661/23, EU:C:2025:519) należy sprostować następująco: „Poprzez dwa pierwsze pytania w sprawie C‑646/23 i pytanie pierwsze w sprawie C‑661/23, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przewidują wcześniejsze przeniesienie w stan spoczynku z mocy ustawy, z chwilą wejścia w życie tych uregulowań, sędziego sądu wojskowego uznanego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, w sytuacji gdy wspomniane uregulowania nie wyjaśniają powodów uzasadniających wprowadzenie tych przepisów ani nie wskazują na żaden interes publiczny, któremu przepisy te miałyby służyć, następnie, gdy te same uregulowania nie mają zastosowania do prokuratorów do spraw wojskowych uznanych za niezdolnych do zawodowej służby wojskowej, podczas gdy do tej pory sędziowie i prokuratorzy podlegali tym samym zasadom, i dotyczą w rzeczywistości tylko jednego sędziego, wpisując się w szereg podejmowanych wobec tego sędziego środków o charakterze sankcji, a wreszcie, gdy sędziemu temu nie przysługuje żaden środek ochrony prawnej przed sądem w celu zakwestionowania zastosowanego wobec niego środka polegającego na wcześniejszym przeniesieniu go z mocy ustawy w stan spoczynku”.   2) Punkt 80 tego wyroku należy sprostować następująco: „W świetle całości powyższych rozważań odpowiedź na dwa pierwsze pytania w sprawie C‑646/23 i pytanie pierwsze w sprawie C‑661/23 winna brzmieć: art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przewidują wcześniejsze przeniesienie w stan spoczynku z mocy ustawy, z chwilą wejścia w życie tych uregulowań, sędziego sądu wojskowego uznanego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, w sytuacji gdy wspomniane uregulowania nie wyjaśniają powodów uzasadniających wprowadzenie tych przepisów ani nie wskazują na żaden interes publiczny, któremu przepisy te miałyby służyć, następnie, gdy te same uregulowania nie mają zastosowania do prokuratorów do spraw wojskowych uznanych za niezdolnych do zawodowej służby wojskowej, podczas gdy do tej pory sędziowie i prokuratorzy podlegali tym samym zasadom, i dotyczą w rzeczywistości tylko jednego sędziego, wpisując się w szereg podejmowanych wobec tego sędziego środków o charakterze sankcji, a wreszcie, gdy sędziemu temu nie przysługuje żaden środek ochrony prawnej przed sądem w celu zakwestionowania zastosowanego wobec niego środka polegającego na wcześniejszym przeniesieniu go z mocy ustawy w stan spoczynku”.   3) Punkt pierwszy sentencji owego wyroku należy sprostować następująco: „Artykuł 19 ust. 1 akapit drugi TUE należy interpretować w ten sposób, że: stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które przewidują wcześniejsze przeniesienie w stan spoczynku z mocy ustawy, z chwilą wejścia w życie tych uregulowań, sędziego sądu wojskowego uznanego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, w sytuacji gdy wspomniane uregulowania nie wyjaśniają powodów uzasadniających wprowadzenie tych przepisów ani nie wskazują na żaden interes publiczny, któremu przepisy te miałyby służyć, następnie, gdy te same uregulowania nie mają zastosowania do prokuratorów do spraw wojskowych uznanych za niezdolnych do zawodowej służby wojskowej, podczas gdy do tej pory sędziowie i prokuratorzy podlegali tym samym zasadom, i dotyczą w rzeczywistości tylko jednego sędziego, wpisując się w szereg podejmowanych wobec tego sędziego środków o charakterze sankcji, a wreszcie, gdy sędziemu temu nie przysługuje żaden środek ochrony prawnej przed sądem w celu zakwestionowania zastosowanego wobec niego środka polegającego na wcześniejszym przeniesieniu go z mocy ustawy w stan spoczynku”.   4) Oryginał niniejszego postanowienia załącza się do oryginału wyroku podlegającego sprostowaniu. Wzmiankę o tym postanowieniu zamieszcza się na marginesie oryginału wyroku podlegającego sprostowaniu.   Sporządzono w Luksemburgu w dniu 11 września 2025 r. Sekretarz A. Calot Escobar Prezes izby I. Jarukaitis ( *1 ) Język postępowania: polski. ( i ) Niniejszym sprawom zostały nadane fikcyjne nazwy. Nie odpowiadają one rzeczywistym nazwom ani rzeczywistym nazwiskom żadnej ze stron postępowania.