C-719/22

WYROK TRYBUNAŁU (dziesiąta izba) z dnia 21 listopada 2024 r. ( *1 ) Odesłanie prejudycjalne – Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Przywóz gwintowanych łączników rur i przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chin – Rozporządzenie tymczasowe (UE) nr 1071/2012 – Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 430/2013 – Ważność – Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009 – Artykuł 5 – Wszczęcie postępowania – Definicja produktu objętego postępowaniem – Gwintowane łączniki rur i przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego W sprawie C‑719/22 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez hof van beroep te Antwerpen (sąd apelacyjny w Antwerpii, Belgia) postanowieniem z dnia 6 października 2022 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 24 listopada 2022 r., w postępowaniu karnym przeciwko: Profit Europe NV, Gosselin Forwarding Services NV, przy udziale: Openbaar Ministerie, Federale Overheidsdienst Financiën, TRYBUNAŁ (dziesiąta izba), w składzie: D. Gratsias, prezes izby, I. Jarukaitis, prezes czwartej izby, i Z. Csehi (sprawozdawca), sędzia, rzecznik generalny: G. Pitruzzella, sekretarz: A. Lamote, administratorka, uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 7 marca 2024 r., rozważywszy uwagi, które przedstawili: – w imieniu Profit Europe NV – P. Diaz Gavier, advocaat, – w imieniu Gosselin Forwarding Services NV – A. Poelmans, advocaat, – w imieniu rządu belgijskiego – S. Baeyens, P. Cottin oraz C. Pochet, w charakterze pełnomocników, – w imieniu Komisji Europejskiej – P.-J. Loewenthal, G. Luengo oraz J. Zieliński, w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni rozporządzenia Komisji (UE) nr 1071/2012 z dnia 14 listopada 2012 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii (Dz.U. 2012, L 318, s. 10, zwanego dalej „rozporządzeniem tymczasowym”) oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierającego cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykającego postępowanie w odniesieniu do Indonezji (Dz.U. 2013, L 129, s. 1, zwanego dalej „rozporządzeniem ostatecznym”) (zwanych dalej łącznie „rozporządzeniami antydumpingowymi”). Wniosek ten został złożony w ramach postępowania karnego wszczętego przeciwko Profit Europe NV i Gosselin Forwarding Services NV (dawniej Crosstainer NV) (zwanej dalej „spółką Gosselin”), którym zarzuca się popełnienie szeregu przestępstw celnych przy przywozie gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin. Ramy prawne Uregulowania Unii dotyczące klasyfikacji taryfowej Wspólnotowy kodeks celny Artykuł 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. 1992, L 302, s. 1, zwanego dalej „Wspólnotowym kodeksem celnym”) w ust. 1– 3 i 6 stanowił: „1.   W przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie taryfy celnej Wspólnot Europejskich. 2.   Inne środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej są, o ile zaistnieje taka potrzeba, stosowane zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów. 3.   Taryfa celna Wspólnot Europejskich obejmuje: a) towarową Nomenklaturę scaloną; b) każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która dodaje do niej dalsze działy i która została ustanowiona odrębnymi przepisami Wspólnoty w celu zastosowania w wymianie towarowej środków taryfowych; […] 6.   Klasyfikacja taryfowa towarów określa zgodnie z obowiązującymi przepisami: a) podpozycję Nomenklatury scalonej lub podpozycję jakiejkolwiek nomenklatury określonej w ust. 3 lit. b), albo b) podpozycję każdej innej nomenklatury, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która dodaje do niej działy i która została przyjęta szczególnymi przepisami wspólnotowymi w celu zastosowania w wymianie towarowej środków innych niż środki taryfowe, do której musi zostać przyporządkowany towar”. – Nomenklatura scalona Jak wynika z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1), zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. 2000, L 28, s. 16) (zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2658/87”), Komisja Europejska ustanawia Nomenklaturę scaloną (zwaną dalej „CN”), która spełnia jednocześnie wymogi wspólnej taryfy celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Unii Europejskiej i innych polityk Unii dotyczących przywozu lub wywozu towarów. CN, która znajduje się w załączniku I do rozporządzenia nr 2658/87, oparta jest na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, opracowanym przez Radę Współpracy Celnej, obecnie Światową Organizację Celną (WCO), i wprowadzonym w życie Międzynarodową konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, zawartą w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. Konwencja ta, wraz z protokołem zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r., została zatwierdzona w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. 1987, L 198, s. 1). Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87 CN przejęła pozycje i sześciocyfrowe podpozycje ze zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, a jedynie siódma i ósma cyfra wprowadzają dodatkowe podpodziały charakterystyczne dla CN. CN, zarówno w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. (Dz.U. 2011, L 282, s. 1), jak i w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 z dnia 9 października 2012 r. (Dz.U. 2012, L 304, s. 1), zawierała pozycję 7307, która miała następujące brzmienie: „7307 Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali   – Łączniki odlewane: 7307 11 – – Z żeliwa nieciągliwego: 7307 11 10 – – – W rodzaju stosowanych w systemach ciśnieniowych 7307 11 90 – – – Pozostałe 7307 19 – – Pozostałe 7307 19 10 – – – Z żeliwa ciągliwego 7307 19 90 – – – Pozostałe   – Pozostałe, ze stali nierdzewnej: […]     – Pozostałe:”. Na podstawie art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87 Komisja przyjmuje noty wyjaśniające do CN. Noty wyjaśniające do CN opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 6 maja 2011 r. (Dz.U. 2011, C 137, s. 1), dotyczące podpozycji CN 73071110 i 73 07 11 90, stanowią: „Wyrażenie »nieciągliwe« obejmuje żeliwo grafitowe płatkowe. Podpozycje te obejmują łączniki żeliwne takie jak kolanka, łuki, tuleje, ściągi, kołnierze i trójniki. Są one łączone do rur lub przewodów rurowych z żeliwa lub stali przez skręcanie, styk lub przez montaż mechaniczny”. Zgodnie z notami wyjaśniającymi dotyczącymi podpozycji CN 73071910: „Żeliwo ciągliwe jest produktem pośrednim pomiędzy żeliwem grafitowym płatkowym (żeliwem szarym) a staliwem. Może być ono łatwo odlewane i staje się odporne na obciążenia dynamiczne i ciągliwe po odpowiedniej obróbce cieplnej. Podczas obróbki cieplnej węgiel częściowo zanika lub zmienia swoją strukturę; ostatecznie osadza się on w postaci kulek, które nie osłabiają spójności metalicznej w takim stopniu, co płatki grafitu w żeliwie szarym. Jeżeli zawartość węgla wynosi 2% masy lub mniej, produkt ten uważa się za stal do formowania (Zobacz uwaga 1 do niniejszego działu) i uzyskane z nich produkty objęte są podpozycją 73071990. Wyrażenie »żeliwo ciągliwe« obejmuje żeliwo sferoidalne. […]”. W notach wyjaśniających do CN opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 4 stycznia 2019 r. (Dz.U. 2019, C 2, s. 2) z jednej strony akapit trzeci noty wyjaśniającej do podpozycji CN 73071910 został skreślony. Z drugiej strony dodano nową notę wyjaśniającą dotyczącą podpozycji CN 73071990, w której uściślono, że podpozycja ta obejmuje obecnie łączniki z żeliwa sferoidalnego. – TARIC Artykuł 2 rozporządzenia nr 2658/87 przewiduje: „Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich, zwaną dalej »TARIC«, która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na [CN] i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane »podpozycjami TARIC«, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; […]”. Wśród środków Unii przewidzianych w art. 2 tego rozporządzenia, w pkt 5 załącznika II do tego rozporządzenia, wymienione zostały między innymi cła antydumpingowe. Kod TARIC 7307191010 miał zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego. Uregulowania antydumpingowe – Rozporządzenie podstawowe Artykuł 1 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. 2009, L 343, s. 51) przewidywał: „1.   Cło antydumpingowe może zostać nałożone na każdy produkt przywieziony po cenach dumpingowych, którego wprowadzenie do wolnego obrotu we Wspólnocie powoduje szkodę. 2.   Produkt uznaje się za przywieziony po cenach dumpingowych, jeżeli jego cena eksportowa do Wspólnoty jest niższa od porównywalnej ceny produktu podobnego ustalonej w kraju wywozu w zwykłym obrocie handlowym. […] 4.   Do celów niniejszego rozporządzenia »produkt podobny« oznacza produkt, który jest identyczny, to jest taki, który przypomina pod wszystkimi względami produkt objęty postępowaniem lub, przy braku takiego produktu, inny produkt, który wprawdzie nie przypomina go pod każdym względem, ale którego właściwości ściśle odpowiadają właściwościom produktu objętego postępowaniem”. Zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia, zatytułowanym „Wszczęcie postępowania”: „1.   Z zastrzeżeniem przepisów ust. 6, postępowanie mające na celu ustalenie występowania, stopnia i skutków domniemanego dumpingu wszczyna się na pisemny wniosek każdej osoby fizycznej lub prawnej albo organizacji nieposiadającej osobowości prawnej, działającej w imieniu przemysłu wspólnotowego. […] 2.   Wniosek, o którym mowa w ust. 1, musi zawierać dowody na istnienie dumpingu, szkody i związku przyczynowego między domniemanym przywozem towarów po cenach dumpingowych a domniemaną szkodą. Wniosek zawiera następujące dostępne składającemu informacje: a) dane dotyczące składającego wniosek oraz dane na temat wielkości i wartości produkcji wspólnotowej produktów podobnych wnioskodawcy. Jeżeli składany jest pisemny wniosek w imieniu przemysłu wspólnotowego, należy określić przemysł, w imieniu którego składany jest wniosek, poprzez przedstawienie wykazu znanych producentów produktu podobnego we Wspólnocie (lub stowarzyszeń producentów produktu podobnego we Wspólnocie) oraz, w miarę możliwości, dane na temat wielkości i wartości produkcji produktu podobnego we Wspólnocie, wytwarzanej przez tych producentów; b) pełny opis produktu, w odniesieniu do którego zarzuca się przywóz po cenach dumpingowych, ze wskazaniem kraju lub krajów pochodzenia lub wywozu, dane dotyczące każdego eksportera lub zagranicznego producenta znanego składającemu wniosek, oraz lista znanych mu osób importujących dany produkt; c) informacje na temat cen, po których sprzedawany jest dany produkt z przeznaczeniem dla konsumenta na rynku wewnętrznym kraju lub krajów pochodzenia lub wywozu (lub gdy jest to właściwe, informacje na temat cen, po których produkt jest sprzedawany z kraju/krajów pochodzenia lub wywozu do państwa trzeciego/państw trzecich albo informacje na temat konstruowanej wartości produktu) oraz informacje na temat cen eksportowych lub, w miarę potrzeby, na temat cen, po których produkt po raz pierwszy odsprzedawany jest niezależnemu nabywcy we Wspólnocie; d) informacje na temat zmian w wielkości przywozu produktu, w odniesieniu do którego zarzuca się przywóz po cenach dumpingowych, jego wpływu na ceny produktu podobnego na rynku wspólnotowym i wpływu na przemysł wspólnotowy, zgodnie z istotnymi czynnikami i wskaźnikami oddziałującymi na stan tego przemysłu wymienionymi w art. 3 ust. 3 i 5. 3.   Komisja w możliwym zakresie zbada dokładność i adekwatność materiału dowodowego przedstawionego we wniosku, w celu ustalenia, czy informacje te są wystarczające do wszczęcia postępowania. […] 9.   W przypadku gdy materiał dowodowy w sposób oczywisty jest wystarczający do wszczęcia postępowania, Komisja rozpoczyna je w ciągu 45 dni od daty złożenia wniosku i publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. […] 10.   Poprzez zawiadomienie o rozpoczęciu czynności ogłasza się wszczęcie postępowania; ponadto zawiadomienie wskazuje produkt i kraje objęte postępowaniem, zawiera streszczenie uzyskanych informacji, powiadamia o możliwości przekazywania Komisji wszelkich informacji mogących mieć znaczenie, określa terminy, w których zainteresowane strony mogą zgłosić swój udział w postępowaniu, przedstawić stanowisko w formie pisemnej i przekazać informacje, jeżeli te opinie i informacje mają zostać uwzględnione podczas postępowania; zawiadomienie określa także terminy, w których zainteresowane strony mogą wnioskować o wyznaczenie posiedzenia wyjaśniającego przez Komisję, zgodnie z art. 6 ust. 5. […]”. Artykuł 6 wspomnianego rozporządzenia, zatytułowany „Postępowanie”, stanowi w ust. 1 i 5: „1.   Po wszczęciu postępowania Komisja we współpracy z państwami członkowskimi podejmuje działania na szczeblu Wspólnoty. Postępowanie obejmuje zarówno dumping, jak i szkodę, które badane są jednocześnie. […] […] 5.   Zainteresowane strony, które dokonały zgłoszenia zgodnie z art. 5 ust. 10, zostaną wysłuchane, o ile wystąpią z wnioskiem o posiedzenie wyjaśniające w terminie określonym w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, wskazując, dlaczego są zainteresowane wynikiem postępowania i że istnieją szczególne powody, dla których strony te powinny zostać wysłuchane”. Artykuł 7 rozporządzenia podstawowego, zatytułowany „Środki tymczasowe”, stanowi w ust. 1: „Cło tymczasowe może zostać nałożone, jeżeli postępowanie zostało wszczęte zgodnie z art. 5, zostało wydane odpowiednie zawiadomienie, stworzono zainteresowanym stronom odpowiednią możliwość przedstawienia informacji i uwag zgodnie z art. 5 ust. 10, wstępnie stwierdzono istnienie dumpingu i wynikającą z niego szkodę dla przemysłu wspólnotowego, zaś interes Wspólnoty wymaga interwencji w celu zapobieżenia tej szkodzie. Cła tymczasowe nakłada się nie wcześniej niż 60 dni od wszczęcia postępowania, ale nie później niż dziewięć miesięcy po jego wszczęciu”. Artykuł 9 rozporządzenia podstawowego, zatytułowany „Zakończenie bez wprowadzenia środków, nałożenie ceł ostatecznych”, przewiduje w ust. 4: „Jeżeli ostatecznie ustalone fakty wykazują istnienie dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz interes Unii wymaga interwencji zgodnie z art. 21, Komisja nakłada ostateczne cło antydumpingowe zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 3. Rada przyjmuje wniosek, chyba że w terminie miesiąca od jego złożenia zostanie on odrzucony zwykłą większością głosów przez Komisję [chyba że w terminie miesiąca od złożenia wniosku przez Komisję zostanie on odrzucony przez Radę zwykłą większością głosów]. W przypadku obowiązywania cła tymczasowego, Komisja wszczyna tę procedurę nie później niż jeden miesiąc przed wygaśnięciem tego cła. Kwota cła antydumpingowego nie może przekraczać stwierdzonego marginesu dumpingu, lecz powinna być niższa od tego marginesu, jeżeli mniejsze cło spowoduje usunięcie szkody dla przemysłu unijnego”. – Rozporządzenie tymczasowe Motywy 1, 2, 16, 19 i 28 rozporządzenia tymczasowego miały następujące brzmienie: „(1) W dniu 16 lutego 2012 r. Komisja […] powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [Dz.U. 2012, C 44, s. 33] (»zawiadomienie o wszczęciu«) o wszczęciu postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z [Chin] […] Tajlandii i Indonezji („państwa, których dotyczy postępowanie”). (2) Postępowanie zostało wszczęte w następstwie skargi złożonej w dniu 3 stycznia 2012 r. przez Komitet obrony przemysłu Unii Europejskiej łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego […] w imieniu producentów reprezentujących ponad 50% całkowitej unijnej produkcji gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego (»gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego«). Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na dumping wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia. Elementy te uznano za wystarczające do uzasadnienia wszczęcia dochodzenia. […] (16) Produkt objęty postępowaniem, zgodnie z opisem w zawiadomieniu o wszczęciu, to gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego […], obecnie objęte kodem CN ex73071910. […] (19) Stwierdzono, że produkt objęty postępowaniem i produkt produkowany i sprzedawany na rynku krajowym w [Chińskiej Republice Ludowej], Tajlandii i Indonezji oraz na rynku krajowym w Indiach – państwie, które posłużyło jako państwo analogiczne, a także produkt produkowany i sprzedawany w Unii przez przemysł unijny mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne. Uznaje się je zatem tymczasowo za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego (»produkt podobny«). […] (28) Władze jednego z państw członkowskich wskazały na fakt, że zgodnie z notami wyjaśniającymi do [CN] wyrażenie »ciągliwe« obejmuje żeliwo z grafitem sferoidalnym (identyczne z żeliwem sferoidalnym). Wprawdzie żadna ze stron zainteresowanych postępowaniem nie zgłosiła sprzedaży gwintowanych łączników z żeliwa sferoidalnego, jednak istnieją dowody na to, że jest to możliwe. Jako że łączniki te mają te same podstawowe właściwości fizyczne jak gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego objęte dochodzeniem, uznaje się za właściwe wyjaśnienie, że produkty z żeliwa sferoidalnego są objęte zakresem postępowania i zakresem środków”. Artykuł 1 ust. 1 tego rozporządzenia stanowił: „Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, obecnie objętych kodem CN ex73071910 (kod TARIC 7307191010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz Tajlandii”. – Rozporządzenie ostateczne Motywy 12 i 13 rozporządzenia ostatecznego mają następujące brzmienie: „(12) Wobec powyższego uznano za stosowne dokonanie przeglądu definicji produktu określonej w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W związku z tym produkt objęty postępowaniem zostaje ostatecznie zdefiniowany jako gwintowany łącznik rur lub przewodów rurowych, odlewany z żeliwa ciągliwego, obecnie objęty kodem CN ex73071910, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz gwintowanych okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy. (13) Wobec braku innych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem oraz produktu podobnego potwierdza się niniejszym ustalenia zawarte w motywach 17–21 oraz 23–28 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych”. Artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia ostatecznego stanowił: „Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, z wyłączeniem elementów podstawowych łączników zaciskowych wykorzystujących gwinty metryczne ISO DIN 13 oraz okrągłych skrzynek przyłączowych z żeliwa ciągliwego bez pokrywy, obecnie objętych kodem CN ex73071910 (kod TARIC 7307191010) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej […] oraz Tajlandii”. Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne Profit Europe i Gosselin są dwiema spółkami belgijskimi. Pierwsza z nich dokonuje przywozu łączników rur i przewodów rurowych odlewanych z żeliwa, podczas gdy druga świadczy usługi w zakresie zgłoszeń celnych. W odniesieniu do obydwu tych spółek toczyło się postępowanie karne w szczególności w związku z tym, że przy przywozie łączników rur lub przewodów rurowych odlewanych z żeliwa sferoidalnego pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w okresie od 19 listopada 2012 r. do 30 czerwca 2015 r. uchylały się od zapłaty ceł antydumpingowych w wysokości 651954,11 EUR, zgłaszając te łączniki pod błędną pozycją taryfową i nazwą, a mianowicie podpozycją CN 73071110, odpowiadającą łącznikom z żeliwa nieciągliwego. W tym względzie Centrale Administratie der Douane en Accijnzen (centralny organ administracji celnej i akcyzowej, Belgia) decyzjami z dnia 30 marca 2015 r. i 9 kwietnia 2015 r. uznał, że produkty te objęte są podpozycją CN 73071910 oraz kodem TARIC 7307191090 („łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa ciągliwego, bez gwintu”). Obie te decyzje odwoływały się do noty wyjaśniającej do CN dotyczącej pozycji 73071910 i wskazywały, że termin „żeliwo ciągliwe” obejmuje również żeliwo sferoidalne, a także do wniosków ze 140. posiedzenia Komitetu Kodeksu Celnego, które odbyło się w dniach od 30 września do 3 października 2014 r., potwierdzających w istocie szerokie rozumienie tego pojęcia. Ponieważ odwołania w trybie administracyjnym złożone przez Profit Europe od tych decyzji nie zostały uwzględnione, w dniu 10 maja 2016 r. spółka ta wniosła do Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (niderlandzkojęzycznego sądu pierwszej instancji w Brukseli, Belgia) skargę na każdą z tych decyzji. Ponadto w dniu 24 lutego 2017 r. wszczęto przed rechtbank van eerste aanleg Antwerpen, afdeling Antwerpen (sądem pierwszej instancji w Antwerpii, wydział w Antwerpii, Belgia) postępowanie karne przeciwko spółkom Profit Europe i Gosselin, w szczególności w związku ze zgłoszeniem towarów pod błędnym kodem taryfowym i błędnym oznaczeniem. W toku tego postępowania karnego Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (niderlandzkojęzyczny sąd pierwszej instancji w Brukseli) w drodze dwóch postanowień, wydanych w dniu 16 czerwca 2017 r., zwrócił się do Trybunału w trybie prejudycjalnym w dwóch sprawach zakończonych wyrokiem z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564). W wyroku tym Trybunał orzekł, że łączniki rur lub przewodów rurowych odlewane z żeliwa sferoidalnego powinny zostać zaklasyfikowane do podpozycji rezydualnej CN 73071990 („pozostałe łączniki rur lub przewodów rurowych, z żeliwa lub stali odlewane”). W następstwie wyroku z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564), państwo belgijskie zrezygnowało z popierania stanowiska, którego dotychczas broniło przed Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg Brussel (niderlandzkojęzycznym sądem pierwszej instancji w Brukseli), a spółce Profit Europe przyznano zwrot kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 28 marca 2019 r. rechtbank van eerste aanleg Antwerpen, afdeling Antwerpen (sąd pierwszej instancji w Antwerpii, wydział w Antwerpii), po pierwsze, uwolnił Profit Europe i Gosselin od zarzutów dotyczących zgłoszenia pod błędnym kodem taryfowym i błędnym oznaczeniem, a po drugie, oddalił skargę podatkową centralnego organu celnego i akcyzowego. W dniu 16 kwietnia 2019 r. Openbaar Ministerie (prokuratura, Belgia) oraz Federale Overheidsdienst Financiën (federalny urząd skarbowy, Belgia) wniosły apelację od tego wyroku do hof van beroep te Antwerpen (sądu apelacyjnego w Antwerpii, Belgia). Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2020 r. sąd ten na podstawie art. 267 TFUE zwrócił się do Trybunału z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w przedmiocie wykładni rozporządzeń antydumpingowych. W wyroku z dnia 15 lipca 2021 r., Profit Europe i Gosselin Forwarding Services (C‑362/20, EU:C:2021:612), Trybunał orzekł, że rozporządzenia te należy interpretować w ten sposób, iż tymczasowe i ostateczne cła antydumpingowe nałożone przez te rozporządzenia mają zastosowanie do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin. Przed hof van beroep te Antwerpen (sądem apelacyjnym w Antwerpii), który jest sądem odsyłającym w niniejszej sprawie, Profit Europe i Gosselin twierdzą, że rozporządzenia te, w zakresie, w jakim nakładają cła antydumpingowe na gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego, podczas gdy odnoszą się wyłącznie do łączników z żeliwa „ciągliwego”, są nieważne ze względu na to, że naruszają art. 1, 5, 6 i 9 rozporządzenia podstawowego. Sąd odsyłający zauważa, że zawarta w rozporządzeniu tymczasowym wzmianka pod tytułem „Produkt podobny” o produktach z „żeliwa ciągliwego”, które to wyrażenie również służy zakwalifikowaniu żeliwa sferoidalnego, nie pochodzi ani ze skargi złożonej w dniu 3 stycznia 2012 r. przez Komitet obrony przemysłu Unii łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego, ani z zawiadomienia o wszczęciu postępowania, lecz z uwagi wyrażonej przez państwo członkowskie po zakończeniu postępowania przez Komisję. Sąd ten wnioskuje z tego, że łączniki z żeliwa sferoidalnego, które, jak orzekł Trybunał w wyroku z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564), różnią się od żeliwa ciągliwego pod względem składu i sposobu produkcji, nie były przedmiotem postępowania antydumpingowego. W konsekwencji Komisja nie dysponowała żadnymi danymi liczbowymi umożliwiającymi jej ustalenie, czy przywóz łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego był przedmiotem dumpingu w Unii, czy dumping ten wyrządził szkodę i czy w interesie Unii było objęcie tego przywozu środkami antydumpingowymi. W szczególności z rozporządzenia tymczasowego nie wynika, że Komisja dysponowała danymi niezbędnymi do ustalenia wartości normalnej i ceny eksportowej, jak również do celów obliczenia marginesów dumpingu. Sąd ten zastanawia się, czy w braku tych danych Komisja mogła po prostu rozszerzyć na łączniki rur lub przewodów rurowych z żeliwa sferoidalnego wnioski z postępowania antydumpingowego prowadzonego wyłącznie na podstawie łączników rur lub przewodów rurowych z żeliwa ciągliwego. W tych okolicznościach hof van beroep te Antwerpen (sąd apelacyjny w Antwerpii) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym: „Czy rozporządzenia [tymczasowe] i [ostateczne] naruszają art. 1, 5, 6 i 9 rozporządzenia podstawowego […] i czy w związku z powyższym nie mają one zastosowania w zakresie, w jakim nakładają one na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego pochodzących z Chin […], cła antydumpingowe, w sytuacji gdy ani wniosek o wszczęcie postępowania antydumpingowego, ani zawiadomienie o nałożeniu środka antydumpingowego nie odnosiły się do takiego produktu jako produktu, którego dotyczy do postępowanie, nie przedstawiono żadnych dowodów na występowanie dumpingu, szkody i związku przyczynowego, a Komisja Europejska nie zbadała w żaden sposób wartości normalnych i cen eksportowych, ewentualnego marginesu dumpingu, ewentualnej szkody, zakresu szkody, wpływu innych znanych czynników na jej zakres, związku przyczynowego pomiędzy dumpingiem i szkodą oraz potrzeby objęcia tych towarów (gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego) cłem antydumpingowym w interesie Unii?”. W przedmiocie pytania prejudycjalnego Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy rozporządzenie tymczasowe i rozporządzenie ostateczne są nieważne w świetle art. 1, 5, 6 i 9 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim nakładają one cła antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego, pochodzących z Chin, podczas gdy wniosek, zawiadomienie o wszczęciu i późniejsze postępowanie dotyczyły wyłącznie gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia podstawowego cło antydumpingowe może zostać nałożone na każdy produkt przywieziony po cenach dumpingowych, którego wprowadzenie do wolnego obrotu w Unii powoduje szkodę. Ustęp 2 tego artykułu wyjaśnia, że produkt uznaje się za przywieziony po cenach dumpingowych, jeżeli jego cena eksportowa do Unii jest niższa od porównywalnej ceny produktu podobnego ustalonej w kraju wywozu w zwykłym obrocie handlowym. Artykuł 5 tego rozporządzenia podstawowego określa warunki wszczęcia postępowania mającego na celu ustalenie występowania, stopnia i skutków ewentualnego dumpingu. W przypadku wszczęcia postępowania w następstwie wniosku art. 5 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia przewiduje, że ów wniosek powinien zawierać w szczególności pełny opis produktu, w odniesieniu do którego zarzuca się przywóz po cenach dumpingowych, oraz dowody na istnienie dumpingu w odniesieniu do tego produktu i wynikającej z niego szkody dla przemysłu Unii. Zgodnie z art. 5 ust. 10 tego rozporządzenia w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania ogłasza się wszczęcie postępowania, które wskazuje w szczególności produkt objęty postępowaniem i zawiera streszczenie otrzymanych informacji. Artykuł 6 rozporządzenia podstawowego określa zasady i procedury mające zastosowanie w trakcie postępowania. Zgodnie z art. 9 ust. 4 tego rozporządzenia, jeżeli ostatecznie ustalone fakty wykazują istnienie dumpingu i spowodowanej nim szkody oraz interes Unii wymaga interwencji zgodnie z art. 21 wspomnianego rozporządzenia, nakłada się ostateczne cło antydumpingowe. Z art. 1 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego wynika zatem, że środki antydumpingowe mogą zostać ustanowione jedynie w odniesieniu do produktów, które były przedmiotem postępowania antydumpingowego i w odniesieniu do których stwierdzono, że są przywożone do Unii po cenie niższej od ceny produktów podobnych w państwie wywozu (zob. podobnie wyrok z dnia 15 lipca 2021 r., Profit Europe i Gosselin Forwarding Services, C‑362/20, EU:C:2021:612, pkt 53 i przytoczone tam orzecznictwo). W celu udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie należy zatem ustalić, czy gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego, były objęte, jak wymaga tego rozporządzenie podstawowe, definicją produktu objętego postępowaniem zawartą w pkt 2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania. W tym względzie należy przypomnieć, że w następstwie złożonego wniosku dotyczącego gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, w dniu 16 lutego 2012 r. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania, którego pkt 2 definiuje produkt objęty dochodzeniem jako „gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa ciągliwego”. W pkt 3 tego zawiadomienia uściślono, że produkt, co do którego istnieje domniemanie, iż był przedmiotem dumpingu, był objęty podpozycją CN 73071910, wskazując jednocześnie, że podpozycja ta została wymieniona „wyłącznie w celach informacyjnych”. Tymczasem w pierwszej kolejności, jak Trybunał orzekł już w pkt 73 i 74 wyroku z dnia 15 lipca 2021 r., Profit Europe i Gosselin Forwarding Services (C‑362/20, EU:C:2021:612), z art. 20 ust. 2 Wspólnotowego kodeksu celnego wynika, że środki ustanowione w szczególnych przepisach prawa Unii mających zastosowanie w ramach wymiany towarowej inne niż prawnie należne cła w przypadku powstania długu celnego, czyli w szczególności cła antydumpingowe, są stosowane jedynie, „o ile zaistnieje taka potrzeba”, zgodnie z klasyfikacją taryfową tych towarów. Tym samym wyrok Trybunału, który – jak ma to miejsce w przypadku wyroku z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe (C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564) – dotyczy wyłącznie klasyfikacji taryfowej produktu, do którego odnoszą się zresztą rozporządzenia antydumpingowe, nie może jako taki mieć wpływu na zakres stosowania tych rozporządzeń. Ten ostatni wyrok nie pozwala zatem uznać, że rozpatrywane postępowanie antydumpingowe nie dotyczyło gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego. W drugiej kolejności należy przypomnieć, że przez cały okres pomiędzy złożeniem wniosku a przyjęciem rozporządzenia ostatecznego noty wyjaśniające do CN dotyczące podpozycji 73071910, do której należą łączniki odlewane z żeliwa ciągliwego, wskazywały, że wyrażenie „żeliwo ciągliwe” w rozumieniu tej podpozycji obejmowało również żeliwo sferoidalne. Z tych not wyjaśniających wynika również, że pojęcie „żeliwa ciągliwego” w ich rozumieniu należy rozumieć jako przeciwieństwo żeliwa nieciągliwego. Tymczasem należy przypomnieć, że ciągliwość jest określana w nauce o materiałach jako zdolność materiału do odkształcania się pod wpływem naprężeń oraz że żeliwo sferoidalne ulega w pewnym stopniu odkształceniu pod wpływem takiego naprężenia (zob. podobnie wyrok z dnia 12 lipca 2018 r., Profit Europe,C‑397/17 i C‑398/17, EU:C:2018:564, pkt 40, 43). Żeliwo sferoidalne można zatem zakwalifikować jako „ciągliwe”. Z rozważań przedstawionych w pkt 48–50 niniejszego wyroku wynika, że pojęcie „żeliwa ciągliwego” w rozumieniu wniosku i pkt 2 zawiadomienia o wszczęciu postępowania obejmowało żeliwo sferoidalne, tak że gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego, stanowiły jedynie wariant „produktu” objętego postępowaniem w rozumieniu art. 5 ust. 2 lit. b) i art. 5 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W tym względzie należy podkreślić, że pojęcie „produkt[u] […] [uznanego] za przywieziony po cenach dumpingowych” w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia podstawowego niekoniecznie obejmuje produkt postrzegany jako jednorodna całość. Natomiast dla celów określenia treści tego pojęcia w konkretnym przypadku istotny jest fakt, że dany produkt obejmuje ogół produktów posiadających te same istotne właściwości fizyczne i techniczne (zob. podobnie wyrok z dnia 17 marca 2016 r., Portmeirion Group,C‑232/14, EU:C:2016:180, pkt 38–42, 48). Gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane, niezależnie od tego, czy składają się z „żeliwa ciągliwego” czy z „żeliwa sferoidalnego”, posiadają te same istotne cechy fizyczne (zob. podobnie wyrok z dnia 15 lipca 2021 r., Profit Europe i Gosselin Forwarding Services, C‑362/20, EU:C:2021:612, pkt 63), w związku z czym, jak podniosła Komisja na rozprawie, są one zasadniczo przeznaczone do tych samych zastosowań i są zamienne. W związku z tym gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego, były objęte zakresem definicji produktu, co do którego podnoszono we wniosku, że był przedmiotem dumpingu, oraz produktu objętego dochodzeniem. Wynika z tego, że dane zebrane w ramach tego postępowania, jak również wnioski dotyczące dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, do których doprowadziło pierwotne postępowanie w odniesieniu do gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, dotyczyły również gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa sferoidalnego. Należy ponadto zauważyć, że zgodnie z motywem 28 rozporządzenia tymczasowego gwintowane łączniki z „żeliwa sferoidalnego” są objęte zakresem postępowania i środków, ponieważ łączniki z żeliwa sferoidalnego mają te same podstawowe właściwości fizyczne co gwintowane łączniki z żeliwa ciągliwego. Otóż, po pierwsze, w większości wersji językowych wspomnianego motywu 28 wyjaśniono również, że żeliwo z grafitem sferoidalnym jest identyczne z żeliwem sferoidalnym. Po drugie, z motywu 13 rozporządzenia ostatecznego wynika, że nie przedstawiono żadnych uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem, w związku z czym wnioski zawarte w szczególności we wspomnianym motywie 28 zostały potwierdzone. Z ustaleń tych wynika, że założenie, na którym opiera się pytanie prejudycjalne, a mianowicie założenie, zgodnie z którym gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych, odlewane z żeliwa sferoidalnego, nie były przedmiotem odnośnego postępowania antydumpingowego, jest błędne, w związku z czym wątpliwości sądu odsyłającego co do ważności rozporządzeń antydumpingowych w świetle art. 1, 5, 6 i 9 rozporządzenia podstawowego są bezpodstawne. Z uwagi na ogół powyższych rozważań na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że jego analiza nie wykazała niczego, co mogłoby mieć wpływ na ważność rozporządzeń antydumpingowych w świetle art. 1, 5, 6 i 9 rozporządzenia podstawowego. W przedmiocie kosztów Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.   Z powyższych względów Trybunał (dziesiąta izba) orzeka, co następuje:   Analiza pytania prejudycjalnego nie wykazała niczego, co mogłoby mieć wpływ na ważność rozporządzenia Komisji (UE) nr 1071/2012 z dnia 14 listopada 2012 r. nakładającego tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 430/2013 z dnia 13 maja 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz ostatecznie pobierającego cło tymczasowe nałożone na przywóz gwintowanych łączników rur lub przewodów rurowych, odlewanych z żeliwa ciągliwego, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz zamykającego postępowanie w odniesieniu do Indonezji, w świetle art. 1, 5, 6 i 9 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej.   Podpisy ( *1 ) Język postępowania: niderlandzki.