C-82/10

WyrokTSUE2011-09-29CELEX: 62010CJ0082ECLI:EU:C:2011:621

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Irlandia, nie stosując w całości i w sposób wolny od dyskryminacji przepisów art. 6, 8, 9, 13, 15–17 dyrektywy 73/239/EWG oraz art. 22 i 23 dyrektywy 92/49/EWG względem ogółu przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy tych dyrektyw?
Ratio decidendi
Trybunał stwierdził, że Irlandia uchybiła swoim zobowiązaniom, ponieważ nie zastosowała w całości i w sposób wolny od dyskryminacji przepisów dyrektyw 73/239/EWG i 92/49/EWG dotyczących ubezpieczeń bezpośrednich innych niż na życie względem ogółu przedsiębiorstw ubezpieczeniowych. Uchybienie to polegało na niestosowaniu konkretnych artykułów tych dyrektyw, co jest niezgodne z zasadą pełnego i niedyskryminacyjnego stosowania prawa Unii. Trybunał podkreślił, że państwo członkowskie nie może usprawiedliwiać uchybienia zobowiązaniom prawa UE względami wynikającymi z wewnętrznego porządku prawnego, a zasadność skargi ocenia się na podstawie sytuacji istniejącej w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii.
Stan faktyczny
Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Irlandii, zarzucając jej naruszenie przepisów prawa Unii dotyczących ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie. Uchybienie miało polegać na niestosowaniu w całości i w sposób wolny od dyskryminacji art. 6, 8, 9, 13, 15–17 dyrektywy 73/239/EWG oraz art. 22 i 23 dyrektywy 92/49/EWG względem ogółu przedsiębiorstw ubezpieczeniowych, w kontekście zmiany statutu zakładu ubezpieczeń w zakresie jego właściwości.
Rozstrzygnięcie
1) Nie stosując w całości, względem ogółu przedsiębiorstw ubezpieczeniowych i w sposób wolny od dyskryminacji przepisów prawa Unii dotyczących ubezpieczeń, a w szczególności art. 6, 8, 9, 13 i 15–17 pierwszej dyrektywy Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r., jak również art. 22 i 23 dyrektywy Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniającej dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2005/68, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy tych dyrektyw. 2) Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 29 września 2011 r. – Komisja przeciwko Irlandii (sprawa C‑82/10) Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 73/239/EWG – Artykuły 6, 8, 9, 13 i 15–17 – Dyrektywa 92/49/EWG – Artykuły 22 i 23 – Ubezpieczenia bezpośrednie inne niż ubezpieczenia na życie – Zmiana statutu zakładu ubezpieczeń w zakresie jego właściwości – Niestosowanie przepisów prawa Unii w zakresie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie 1.                     Swobodny przepływ osób – Swoboda przedsiębiorczości – Swoboda świadczenia usług – Ubezpieczenie bezpośrednie inne niż ubezpieczenie na życie – Dyrektywa 73/239 – Zobowiązanie zakładów ubezpieczeniowych do uzyskania zezwolenia – Wyłączenie niektórych przedsiębiorstw – Wykładnia zawężająca (dyrektywa Rady 73/239, zmieniona dyrektywą 2005/68, art. 4, 6) (por. pkt 42–44, 47–48) 2.                     Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Badanie zasadności przez Trybunał – Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę – Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 258 TFUE) (por. pkt 57) 3.                     Państwa członkowskie – Zobowiązania – Wykonanie dyrektyw – Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Względy uzasadniające wynikające z wewnętrznego porządku prawnego – Niedopuszczalność (art. 258 TFUE) (por. pkt 58) Przedmiot Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Naruszenie art. 6, 8, 9, 13, 15, 16 i 17 pierwszej dyrektywy Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie (Dz.U. L 228, s. 3) – Naruszenie art. 22 i 23 dyrektywy Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniającej dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (Dz.U. L 228, s. 1). Sentencja 1) Nie stosując w całości, względem ogółu przedsiębiorstw ubezpieczeniowych i w sposób wolny od dyskryminacji przepisów prawa Unii dotyczących ubezpieczeń, a w szczególności art. 6, 8, 9, 13 i 15–17 pierwszej dyrektywy Rady 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2005/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2005 r., jak również art. 22 i 23 dyrektywy Rady 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniającej dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2005/68, Irlandia uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy tych dyrektyw. 2) Irlandia zostaje obciążona kosztami postępowania.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 14.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło