C-889/24

Wydanie tymczasowe WYROK TRYBUNAŁU (druga izba) z dnia 21 maja 2026 r.(*) Odesłanie prejudycjalne – Unia celna – Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2022/191 – Nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej – Artykuł 1 ust. 3 – Zgłoszenie celne – Wniosek o dokonanie sprostowania – Przedstawienie przez importera, po dokonaniu zgłoszenia celnego, faktury handlowej spełniającej wymogi tego przepisu W sprawie C‑889/24 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Administratīvā rajona tiesa (rejonowy sąd administracyjny, Łotwa) postanowieniem z dnia 20 grudnia 2024 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 20 grudnia 2024 r., w postępowaniu: „DELVE 2” SIA przeciwko Valsts ieņēmumu dienests, TRYBUNAŁ (druga izba), w składzie: K. Jürimäe, prezeska izby, K. Lenaerts, prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego drugiej izby, F. Schalin (sprawozdawca), M. Gavalec i Z. Csehi, sędziowie, rzecznik generalny: A. Biondi, sekretarz: A. Calot Escobar, uwzględniając pisemny etap postępowania, rozważywszy uwagi, które przedstawili: –        w imieniu rządu łotewskiego – E. Bārdiņš, J. Davidoviča oraz K. Pommere, w charakterze pełnomocników, –        w imieniu rządu belgijskiego – S. Baeyens oraz M. Jacobs, w charakterze pełnomocników, –        w imieniu Komisji Europejskiej – I. Naglis oraz R. Pethke, w charakterze pełnomocników, podjąwszy, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii, wydaje następujący Wyrok 1        Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/191 z dnia 16 lutego 2022 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. 2022, L 36, s. 1). 2        Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy „DELVE 2” SIA (zwaną dalej „Delve”), spółką prawa łotewskiego, a Valsts ieņēmumu dienests (organem podatkowym, Łotwa) w przedmiocie oddalenia przez ten organ wniosku Delve o sprostowanie zgłoszeń celnych na podstawie ważnych faktur handlowych wystawionych po dokonaniu tych zgłoszeń.  Ramy prawne  Rozporządzenie wykonawcze 2022/191 3        Motywy 606 i 607 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 przewidują: „(606)      W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec »wszystkich pozostałych przedsiębiorstw«. (607)      Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich powinny bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniająca wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach powinny one żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji dokładności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania stawki należności celnej zgodnie z prawem celnym”. 4        Artykuł 1 tego rozporządzenia wykonawczego stanowi, co następuje: „1.      Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali, innych niż ze stali nierdzewnej, tj. wkrętów do drewna (z wyłączeniem wkrętów do podkładów), wkrętów samogwintujących, pozostałych wkrętów i śrub z łbami (nawet z nakrętkami lub podkładkami, ale z wyłączeniem wkrętów i śrub do mocowania kolejowych materiałów konstrukcyjnych), oraz podkładek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objętych kodami CN 7318 12 90, 7318 14 91, 7318 14 99, 7318 15 58, 7318 15 68, 7318 15 82, 7318 15 88, ex 7318 15 95 (kody TARIC 7318 15 95 19 i 7318 15 95 89), ex 7318 21 00 (kody TARIC 7318 21 00 31, 7318 21 00 39, 7318 21 00 95 i 7318 21 00 98) oraz ex 7318 22 00 (kody TARIC 7318 22 00 31, 7318 22 00 39, 7318 22 00 95 i 7318 22 00 98). 2.      Stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa, są następujące: Przedsiębiorstwo Stawka ostatecznego cła antydumpingowego (w %) Dodatkowy kod TARIC […] […] […] Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku 39,6 Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 86,5 C999 3.      Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: »Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) (produkt objęty postępowaniem) sprzedana na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w [państwo, którego dotyczy postępowanie]. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą«. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. 4.      O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych”. 5        Załącznik do wspomnianego rozporządzenia wykonawczego, zatytułowany „Współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą”, zawiera tabelę w następującej formie: „Państwo Nazwa Dodatkowy kod TARIC […] […] […] Chińska Republika Ludowa Jiashan Xiaohai Metal Products Factory C797 […] […] […]”.  Unijny kodeks celny 6        Artykuł 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. 2013, L 269, s. 1, zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”), zatytułowany „Udzielanie informacji organom celnym”, stanowi: „1.      Na żądanie organu celnego i w określonym terminie każda osoba bezpośrednio lub pośrednio uczestnicząca w załatwianiu formalności celnych lub podlegająca kontrolom celnym dostarcza organom celnym wszelkie wymagane dokumenty i informacje w odpowiedniej formie, jak również udziela im wszelkiej pomocy niezbędnej do zakończenia tych formalności lub kontroli. 2.      Osoba składająca zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową lub wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu, powiadomienie o powrotnym wywozie, wniosek o udzielenie pozwolenia lub o wydanie innego typu decyzji jest odpowiedzialna za: a)      prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu, deklaracji, powiadomieniu lub wniosku; b)      autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentu załączanego do zgłoszenia, deklaracji, powiadomienia lub wniosku; c)      wypełnianie – w stosownych przypadkach – wszystkich zobowiązań związanych z objęciem towarów daną procedurą celną lub z prowadzeniem dozwolonych operacji. Przepisy akapitu pierwszego mają również zastosowanie do wszelkich innych form udzielania informacji wymaganych przez organy celne lub dostarczanych organom celnym. […]”. 7        Artykuł 46 tego kodeksu, zatytułowany „Zarządzanie ryzykiem i kontrole celne”, stanowi w ust. 1: „Organy celne mogą przeprowadzać wszelkie kontrole celne, które uznają za niezbędne. Kontrole celne mogą polegać w szczególności na rewizji towarów, pobieraniu próbek, weryfikacji prawidłowości i kompletności informacji podanych w zgłoszeniu, deklaracji lub powiadomieniu oraz istnienia, autentyczności, prawidłowości i ważności dokumentów, kontroli księgowości i pozostałej dokumentacji, kontroli środków transportu, kontroli bagażu i innych towarów przewożonych przez osoby lub na osobach oraz na przeprowadzaniu oficjalnych dochodzeń i innych podobnych czynności”. 8        Artykuł 48 wspomnianego kodeksu, zatytułowany „Kontrola po zwolnieniu towarów”, ma następujące brzmienie: „Do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, deklaracji do czasowego składowania, przywozowej deklaracji skróconej, wywozowej deklaracji skróconej, zgłoszeniu do powrotnego wywozu lub powiadomieniu o powrotnym wywozie, a także weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami po ich zwolnieniu. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję takich towarów lub pobrać próbki, jeżeli nadal istnieje taka możliwość. Kontrole takie mogą zostać przeprowadzone u posiadacza towarów lub jego przedstawiciela, u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanej w te operacje w charakterze handlowym lub każdej innej osoby dysponującej w celach handlowych tymi dokumentami i danymi”. 9        Artykuł 173 tego kodeksu, zatytułowany „Sprostowanie zgłoszenia celnego”, stanowi w ust. 3: „Na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną”.  Postępowanie główne i pytania prejudycjalne 10      W lipcu 2022 r. Delve złożyła trzy zgłoszenia celne w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów zakwalifikowanych jako „podkładki z żeliwa lub stali” (zwanych dalej „rozpatrywanymi towarami”), nabytych od Tandl Industry Co., Ltd, spółki z siedzibą w Chinach. Sporne towary zostały zgłoszone w ramach kodu 7318 22 00 Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1), w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1832 z dnia 12 października 2021 r. (Dz.U. 2021, L 385, s. 1) (zwanej dalej „CN”), oraz w ramach kodu 7318 22 00 98 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich (TARIC), o której mowa w art. 2 rozporządzenia nr 2658/87. 11      Do tych zgłoszeń celnych dołączone były faktury datowane na dzień 22 grudnia 2021 r., które nie wskazywały ani tożsamości ich wystawcy, ani producenta rozpatrywanych towarów, których dotyczyły. W konsekwencji rozpatrywane towary zostały objęte stawką ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 86,5 % (dodatkowy kod TARIC C999), mającą zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”, zgodnie z tabelą zawartą w art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. 12      We wrześniu 2022 r. Delve złożyła do organu podatkowego wniosek o sprostowanie tych zgłoszeń celnych. W drodze tego sprostowania Delve zamierzała zastąpić dodatkowy kod TARIC C999 dodatkowym kodem TARIC C797, mającym zastosowanie do przywozów pochodzących od producenta Jiashan Xiaohai Metal Products Factory, wymienionego w załączniku do rozporządzenia wykonawczego 2022/191. Według Delve powinno to skutkować zastosowaniem stawki ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 39,6 %, mającej zastosowanie do „pozostałych przedsiębiorstw współpracujących wymienionych w załączniku”, jak przewidziano w owym art. 1 ust. 2. Do tego wniosku o sprostowanie dołączono drugą wersję trzech faktur, o których mowa w poprzednim punkcie, jednak ponownie widniała na nich data 22 grudnia 2021 r. 13      Organ podatkowy odmówił jednak dokonania wnioskowanych sprostowań, uzasadniając to tym, że oświadczenie producenta nie spełniało wymogów art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191. Po pierwsze, wskazał on, że opisany w nim produkt, a mianowicie „wkręty”, nie może być zrównany ze zgłoszonym produktem, a mianowicie z „podkładkami”. Po drugie, wskazał on, że sprostowane oświadczenie nie zawierało ani nazwiska pełnomocnika, który je podpisał, ani daty. 14      W dniu 6 marca 2023 r. Delve złożyła do organu podatkowego nowy wniosek o sprostowanie trzech zgłoszeń celnych wraz z trzecią wersją trzech faktur, o których mowa w pkt 11 niniejszego wyroku. Te nowe dokumenty, mimo że zostały sporządzone po dokonaniu zgłoszeń celnych, nadal były opatrzone datą 22 grudnia 2021 r. W trzech decyzjach wydanych w dniu 15 grudnia 2023 r. organ podatkowy, jakkolwiek stwierdził, że te ostatnie faktury spełniały już wymogi formalne określone w art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, ponownie odmówił jednak sprostowania tych zgłoszeń celnych. 15      Organ podatkowy, powołując się w szczególności na motywy 606 i 607 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 i na wyrok z dnia 12 października 2017 r., Tigers (C‑156/16, zwany dalej „wyrokiem Tigers”, EU:C:2017:754), uznał bowiem, że przedstawienie, po złożeniu zgłoszenia celnego, faktury spełniającej wymogi tego art. 1 ust. 3 nie wystarcza samo w sobie, aby ubiegać się o automatyczne stosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego. Delve powinna była przedstawić w tym celu dowody jednoznacznie wykazujące, że Jiashan Xiaohai Metal Products Factory była rzeczywistym producentem rozpatrywanych towarów, czego importer ten nie uczynił. 16      Delve wniosła skargę na te decyzje organu podatkowego do Administratīvā rajona tiesa (rejonowego sądu administracyjnego, Łotwa), który jest sądem odsyłającym. Na poparcie skargi spółka ta podniosła, że spełniła ona wymogi formalne określone w art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, co przyznał sam organ podatkowy. W związku z tym powinien on był zaakceptować sprostowanie rozpatrywanych zgłoszeń celnych i zastosować obniżoną stawkę cła antydumpingowego mającą zastosowanie do Jiashan Xiaohai Metal Products Factory. 17      Sąd odsyłający wyraża wątpliwości co do tego, czy importer może domagać się prawa do sprostowania zgłoszenia celnego, które nie spełniało od początku wymogów art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, poprzez przedstawienie – po tym zgłoszeniu i w celu zastosowania wobec niego obniżonej stawki cła antydumpingowego – faktury spełniającej te wymogi. 18      Ponadto sąd odsyłający wskazuje na potencjalną sprzeczność między brzmieniem art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, który wymaga przedstawienia ważnej faktury handlowej, a motywem 607 tego rozporządzenia, zgodnie z którym przedstawienie takiej faktury nie powinno być jedynym elementem, który organy celne mają wziąć pod uwagę. 19      W tych okolicznościach Administratīvā rajona tiesa (rejonowy sąd administracyjny) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: „1)      Czy w okolicznościach postępowania głównego art. 1 ust. 3 [rozporządzenia wykonawczego 2022/191] należy interpretować w ten sposób, że do celów nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego importer może przedstawić, po przedstawieniu zgłoszenia celnego, ważną fakturę sporządzoną z datą wsteczną? 2)      Czy art. 1 ust. 3 [rozporządzenia wykonawczego 2022/191] w związku z motywem 607 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że przedstawienie odpowiedniej faktury może samo w sobie nie stanowić podstawy do zastosowania indywidualnej stawki celnej?”.  W przedmiocie pytań prejudycjalnych  W przedmiocie pytania pierwszego 20      Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 należy interpretować w ten sposób, że do celów ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego przepis ten pozwala importerowi na przedstawienie, po dokonaniu zgłoszenia celnego, faktury handlowej zgodnej z jej wymogami, sporządzonej z datą wsteczną. 21      Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa Unii należy uwzględniać nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele regulacji, których część on stanowi (wyrok Tigers, pkt 21 i przytoczone tam orzecznictwo). 22      Jeżeli chodzi o brzmienie art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, przewiduje on, że stosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w tym przepisie. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury stosuje się cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw niewymienionych w tym rozporządzeniu. 23      Z brzmienia wskazanego przepisu jasno wynika, że przedstawienie ważnej faktury, zgodnej z ustanowionymi w nim wymogami, stanowi niezbędną przesłankę zastosowania indywidualnej stawki cła antydumpingowego. Omawiane brzmienie przepisu nie wskazuje natomiast w ogóle momentu, w którym należy przedstawić tę fakturę. W konsekwencji brzmienie to nie stanowi przeszkody, aby faktura, która spełnia wszystkie wymogi ustanowione w tym przepisie, została przedstawiona organom celnym po dokonaniu zgłoszenia celnego (zob. analogicznie wyrok Tigers, pkt 23, 24). Rozpatrywane brzmienie przepisu nie stoi również na przeszkodzie temu, aby taka faktura została wystawiona lub skorygowana z datą wsteczną. 24      Co się tyczy kontekstu art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, należy stwierdzić, że rozporządzenie to nie zawiera żadnego innego przepisu określającego moment, w którym ważna faktura handlowa powinna zostać przedstawiona organom celnym. 25      W tym względzie należy uściślić, że art. 1 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 przewiduje, że o ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych. W związku z tym w zakresie, w jakim to rozporządzenie wykonawcze nie zawiera przeciwnego wskazania, zasady składania i kontroli zgłoszeń celnych dotyczących produktów podlegających cłom antydumpingowym są uregulowane w unijnym kodeksie celnym (zob. analogicznie wyrok Tigers, pkt 27). 26      W tym względzie należy stwierdzić, że ów kodeks nie określa dokładnie momentu, w którym należy przedstawić fakturę handlową. 27      Niemniej jednak, po pierwsze, art. 173 wspomnianego kodeksu przewiduje w niektórych przypadkach procedurę wniosku o sprostowanie zgłoszenia celnego w późniejszym czasie. Ustęp 3 tego artykułu przewiduje, że na wniosek zgłaszającego, w terminie trzech lat od daty przyjęcia zgłoszenia celnego, można wyrazić zgodę na sprostowanie zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, „co umożliwi zgłaszającemu spełnienie obowiązków wynikających z objęcia towarów daną procedurą celną”. W ten sposób zgłaszający może przedstawić nowe elementy i dokumenty potwierdzające na poparcie wniosku o sprostowanie. 28      Po drugie, z art. 46 i 48 tego kodeksu wynika, że organy celne mogą kontrolować między innymi prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu lub powiadomieniu, jak również istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentów. 29      Z tych przepisów unijnego kodeksu celnego wynika, że w pewnych okolicznościach dopuszczalne jest przedstawienie nowych dowodów, które mogą zostać uwzględnione przez organy celne, i to nawet po dokonaniu zgłoszenia celnego pod kontrolą tych organów. Nic nie wskazuje na to, by przedstawienie ważnej faktury handlowej zgodnej z wymogami określonymi w art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 było wykluczone (zob. analogicznie wyrok Tigers, pkt 31, 32). 30      Za takim wnioskiem przemawiają cele realizowane przez to rozporządzenie wykonawcze. 31      Zgodnie bowiem z motywem 606 wspomnianego rozporządzenia wykonawczego w celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. 32      Takie stosowanie jest zapewnione, gdy cła antydumpingowe określane są na podstawie informacji, których prawidłowość mogła zostać zweryfikowana w razie potrzeby poprzez zastosowanie art. 46 i 48 unijnego kodeksu celnego (zob. analogicznie wyrok Tigers, pkt 35). 33      W konsekwencji, wobec faktu, że rozporządzenie wykonawcze 2022/191 realizuje cel zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła poprzez prawidłowe stosowanie ceł antydumpingowych, należy uznać, że zezwala ono zainteresowanym importerom na przedstawienie ważnej faktury handlowej lub jej sprostowanej lub nowej wersji również po dokonaniu zgłoszenia celnego (zob. analogicznie wyrok Tigers, pkt 36). 34      W związku z tym na pytanie pierwsze trzeba odpowiedzieć, że art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 należy interpretować w ten sposób, że do celów ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego przepis ten pozwala importerowi na przedstawienie, po dokonaniu zgłoszenia celnego, faktury handlowej zgodnej z jej wymogami, sporządzonej z datą wsteczną.  W przedmiocie pytania drugiego 35      Poprzez pytanie drugie sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 w związku z motywem 607 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że sam fakt przedstawienia ważnej faktury handlowej dotyczącej towaru podlegającego indywidualnej stawce cła antydumpingowego i spełniającej wymogi tego przepisu automatycznie uzasadnia zastosowanie tej stawki. 36      Jak wskazano w pkt 23 niniejszego wyroku, po pierwsze, z samego brzmienia art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 wynika, że przedstawienie ważnej faktury, zgodnej z wymogami określonymi w tym przepisie, stanowi warunek niezbędny do zastosowania indywidualnej stawki cła antydumpingowego. Brzmienie to nie zawiera jednak żadnych wyjaśnień co do tego, czy przedstawienie takiej faktury stanowi wystarczającą przesłankę zastosowania indywidualnej stawki. 37      Co się tyczy, po drugie, kontekstu art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, należy przypomnieć, że jak wynika z pkt 25 niniejszego wyroku, przepis ten należy połączyć z właściwymi przepisami unijnego kodeksu celnego. 38      W tym względzie należy przede wszystkim podkreślić, że art. 15 ust. 2 unijnego kodeksu celnego zobowiązuje zgłaszających do przedstawienia w ich zgłoszeniu prawidłowych i kompletnych informacji. Następnie, jak już wskazano w pkt 28 niniejszego wyroku, z art. 46 i 48 tego kodeksu wynika, że organy celne mogą kontrolować między innymi prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu lub powiadomieniu, a także istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentów. Wreszcie, jak wynika z pkt 27 niniejszego wyroku, art. 173 ust. 3 wspomnianego kodeksu pozwala w niektórych przypadkach na sprostowanie zgłoszenia celnego w terminie trzech lat od daty jego przyjęcia. 39      Tymczasem przedstawienie ważnej faktury handlowej, zgodnej z wymogami określonymi w art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, nie może stanowić przeszkody w wykonywaniu przez organy celne ich uprawnień do kontroli i weryfikacji. W tych okolicznościach należy uznać, że przedstawienie takiej faktury nie pociąga za sobą ipso facto zastosowania indywidualnej stawki cła antydumpingowego. 40      Co się tyczy, po trzecie, celów uregulowania, w kontekście, w jaki wpisuje się art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191, należy na wstępie przypomnieć, iż z motywu 15 unijnego kodeksu celnego wynika zasadniczo, że ma on na celu zwalczanie nadużyć finansowych i że kontrole celne są nierozerwalnie związane z realizacją tego celu (zob. podobnie wyrok z dnia 8 czerwca 2023 r., Zes Zollner Electronic, C‑640/21, EU:C:2023:457, pkt 45, 46). 41      Ten polegający na zwalczaniu nadużyć cel znajduje również odzwierciedlenie w szczególności w motywach 606 i 607 rozporządzenia wykonawczego 2022/191. Prawdą jest, że z pierwszego z tych motywów wynika, iż w celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła antydumpingowego w związku z wysoką różnicą w stawkach celnych konieczne jest, aby przedsiębiorstwa, które powołują się na stosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego, przedstawiły fakturę handlową zgodną z wymogami określonymi w art. 1 ust. 3 tego rozporządzenia wykonawczego. Jednakże z drugiego z tych motywów wynika, że przedstawienie takiej faktury nie jest jedynym elementem, który organy celne powinny wziąć pod uwagę. Nawet bowiem w przypadku posiadania faktury w pełni zgodnej z tymi wymogami organy te powinny przeprowadzić zwykłą kontrolę, wymagając w szczególności przedstawienia dodatkowych dokumentów w celu weryfikacji prawidłowości informacji zawartych w zgłoszeniu celnym i zagwarantowania, że zastosowanie następnie niższej stawki celnej będzie uzasadnione zgodnie z przepisami prawa celnego. 42      Każda odmienna wykładnia, zgodnie z którą samo przedstawienie ważnej faktury wystarczyłoby, nawet gdyby zawierała ona fałszywe deklaracje, do zastosowania indywidualnej stawki cła antydumpingowego, pozbawiałaby skuteczności te przepisy, które są niezbędne do skutecznego zwalczania nadużyć, i sprzyjałaby możliwości nadużyć oczywiście sprzecznych z celami przepisów celnych. 43      Z powyższych rozważań wynika, że przedstawienie ważnej faktury handlowej spełniającej wymogi określone w art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 stanowi warunek konieczny do ustalenia indywidualnej stawki cła antydumpingowego, ale nie gwarantuje automatycznie zastosowania tej stawki. Nawet bowiem w przypadku posiadania takiej faktury organy celne powinny, zgodnie z przepisami celnymi, być w stanie zweryfikować prawidłowość informacji zawartych na tej fakturze. 44      Na pytanie drugie należy zatem odpowiedzieć, że art. 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 w związku z motywem 607 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że sam fakt przedstawienia ważnej faktury handlowej dotyczącej towaru podlegającego indywidualnej stawce cła antydumpingowego i spełniającej wymogi tego przepisu nie uzasadnia automatycznie zastosowania tej stawki.  W przedmiocie kosztów 45      Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi. Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje: 1)      Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/191 z dnia 16 lutego 2022 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych elementów złącznych z żeliwa lub stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej należy interpretować w ten sposób, że: do celów ustalenia ostatecznego cła antydumpingowego przepis ten pozwala importerowi na przedstawienie, po dokonaniu zgłoszenia celnego, faktury handlowej zgodnej z jej wymogami, sporządzonej z datą wsteczną. 2)      Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego 2022/191 w związku z motywem 607 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że: sam fakt przedstawienia ważnej faktury handlowej dotyczącej towaru podlegającego indywidualnej stawce cła antydumpingowego i spełniającej wymogi tego przepisu nie uzasadnia automatycznie zastosowania tej stawki. Podpisy *      Język postępowania: łotewski.