C-9/06

WYROK TRYBUNAŁU (czwarta izba) z dnia 29 listopada 2007 r. Sprawa C‑9/06 P Tomás Salazar Brier przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Odwołanie – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Przesłanka przewidziana w art. 4 ust. 1 lit. a) tiret drugie załącznika VII do regulaminu pracowniczego – Pojęcie „praca wykonywana dla innego państwa” Przedmiot: Odwołanie od wyroku Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 października 2005 r. w sprawie T‑83/03 Salazar Brier przeciwko Komisji, Zb.Orz.SP str. I‑A‑311, II‑1407, zawierające żądanie uchylenia tego wyroku. Orzeczenie: Oddalenie odwołania. Streszczenie 1.        Odwołanie – Zarzuty – Podniesienie argumentacji w nowy sposób – Dopuszczalność – Granice (statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 58; regulamin Trybunału, art. 113 § 2) 2.        Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Warunki przyznania (regulamin pracowniczy urzędników, załącznik VII, art. 4 ust. 1 lit. a)) 1.        Z art. 58 statutu Trybunału Sprawiedliwości w związku z art. 113 § 2 regulaminu Trybunału wynika, że w postępowaniu odwoławczym wnoszący odwołanie ma swobodę powoływania się na każdy argument mający znaczenie dla sprawy – z jedynym zastrzeżeniem, iż odwołanie nie może zmieniać przedmiotu sporu przed Sądem. 2.        Nawet jeśli wewnątrzkrajowy podział kompetencji jest różny w zależności od instytucjonalnej organizacji danego państwa, w publicznym prawie międzynarodowym państwo powinno być traktowane jako podmiot o jednolitym charakterze. W świetle tej koncepcji państwu stawia się wymaganie, aby było ono reprezentowane względem innych państw i organizacji międzynarodowych przez jeden tylko system reprezentacji dyplomatycznej, który stanowi odzwierciedlenie jedności tego państwa na arenie międzynarodowej. Aby dany urzędnik został uznany za wykonującego pracę dla „innego państwa”, nie jest konieczne, aby był zatrudniony przez administrację centralną tego państwa, decydujące znaczenie ma natomiast jego integracja ze strukturą stałego przedstawicielstwa tego państwa. Zarówno urzędnicy, którzy wykonują pracę na rzecz państwa za pośrednictwem jego administracji centralnej, jak i ci, którzy wykonują pracę na rzecz wspólnoty autonomicznej za pośrednictwem jej administracji, winni być uznawani za będących w sytuacji przeniesienia za granicę w rozumieniu art. 4 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego, jednakże pod warunkiem że są oni formalnie zintegrowani ze stałym przedstawicielstwem tego państwa. Zatem w zakresie, w jakim na potrzeby wykładni wyrażenia „praca wykonywana dla innego państwa”, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) tiret drugie załącznika VII do regulaminu pracowniczego, jako jedyny mający znaczenie element należy uznać okoliczność, aby praca była wykonywana w ramach stałego przedstawicielstwa danego państwa. W konsekwencji praca świadczona na rzecz władz jednostek podziału administracyjnego państwa nie może być uznana za pracę wykonywaną dla państwa, jeżeli dana osoba nie jest formalnie zintegrowana ze stałym przedstawicielstwem tego państwa. Z tego samego względu praca wykonywana dla spółek należących do kapitału publicznego i mających formę jednej z kategorii spółek handlowych nie może być uznana za pracę wykonywaną dla państwa.