C-90/83

Opinia rzecznika generalnegoTSUE1984-01-19CELEX: 61983CC0090ECLI:EU:C:1984:25

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Jak należy interpretować terminy „tusze” i „odpady zwierzęce nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi” w rozumieniu art. 14a lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 543/69, zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2827/77, oraz czy wyjątek przewidziany w art. 14a ust. 2 lit. c) tego rozporządzenia ma zastosowanie do pojazdu przewożącego jednocześnie inne produkty?

Ratio decidendi

Rzecznik Generalny przyjął wykładnię zaproponowaną przez Komisję, uznając jej argumenty za przekonujące. Podkreślił, że w przypadku niejasności w jednej wersji językowej, należy porównać różne wersje językowe aktu prawnego oraz odwołać się do preambuły lub uzasadnienia przepisów. Na tej podstawie zaproponował, że „tusze” oznaczają całe lub prawie całe ciała martwych lub ubitych zwierząt nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi, a „odpady zwierzęce nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi” obejmują wszystkie produkty uboczne uboju przeznaczone do innych celów niż żywność dla ludzi, w tym te o wartości handlowej. Wyjątek dotyczący transportu nie ma zastosowania, gdy pojazd przewozi jednocześnie inne produkty.

Stan faktyczny

Tekst nie zawiera szczegółowego stanu faktycznego, lecz odnosi się do „pierwszych dwóch oskarżonych w postępowaniu głównym”, co sugeruje krajowe postępowanie karne lub administracyjne, w którym pojawiły się pytania dotyczące interpretacji przepisów unijnych dotyczących transportu produktów zwierzęcych.

Rozstrzygnięcie

Rzecznik Generalny zaproponował, aby Trybunał odpowiedział na pytania w następujący sposób: Odpowiedź na pytania 1 i 2: Termin „tusze” w rozumieniu art. 14a lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 543/69 Rady z dnia 25 marca 1969 r., zmienionego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2827/77 z dnia 12 grudnia 1977 r., odnosi się wyłącznie do tusz nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, składających się z całego lub prawie całego ciała martwych lub ubitych zwierząt. Odpowiedź na pytania 3 i 4: „Odpady zwierzęce nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi”, sformułowanie definiujące inny wyjątek w wyżej wymienionym artykule, odnosi się do wszystkich produktów ubocznych uboju, które są przeznaczone do użytku innego niż żywność dla ludzi, w tym produktów ubocznych, które mają pewną wartość handlową w tych innych zastosowaniach. Odpowiedź na pytanie 5: Wyjątek przewidziany w art. 14a ust. 2 lit. c) wyżej wymienionego rozporządzenia nie ma zastosowania do pojazdu przewożącego jednocześnie produkty inne niż tusze i odpady zwierzęce nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi.

Pełny tekst orzeczenia

OPINION OF MR ADVOCATE GENERAL VERLOREN VAN THEMAAT DELIVERED ON 19 JANUARY 1984 ( ) Mr President, Members of the Court, I consider the observations submitted by the Commission in this case sufficiently comprehensive and appropriate for there to be no necessity for me to make any addition or amendment thereto. The other observations, both written and oral, which were submitted to the Court were also, of course, extremely useful; however, I do not consider them such as to refute the very persuasive arguments put forward by the Commission. If I well understand him, Counsel for the first two accused in the main proceedings has based the observations we have just heard primarily on the English language version of the relevant regulation, as well as on certain ambiguities present in that version which confuse its import. However, that is the kind of situation in which this Court has been able, if not always, at least very often, to resolve the ambiguities by comparing the various language versions. Reference to the preamble, or the ‘rationale’ of the provisions in questions, to use Mr Pardoe's words, may be necessaiy or useful only as regards any remaining uncertainty and that, I think, is the approach which has been followed by the Commission in its submissions. I therefore endorse those arguments without reserve and suggest that the Court reply to the questions in the manner proposed by the Commission. The wording of the questions appears to me, however, to call for a somewhat different wording of the Court's replies to that suggested by the Commission. Such wording, which follows more closely that of the questions themselves whilst adding, by implication, some further definition as suggested by Mr Pardoe, might I think be as follows: Reply to Questions 1 and 2 The term “carcases” within the meaning of Article 14a (c) of Regulation (EEC) No 543/69 of the Council of 25 March 1969, as amended by Council Regulation (EEC) No 2827/77 of 12 December 1977, applies solely to carcases not intended for human consumption, consisting of the whole, or almost the whole, body of dead or slaughtered animals. Reply to Questions 3 and 4 “Animal waste not intended for human consumption”, the phrase which defines another exception in the abovementioned article, refers to all the byproducts of slaughtering which are intended for use other than as food for humans, including byproducts which have some commercial value in those other uses. Reply to Question 5 The exception provided for in Article 14a (2) (c) of the abovementioned regulation does not apply to a vehicle transporting at the same time products other than carcases and animal waste not intended for human consumption. ( ) Translated from the French.