C-91/09

PostanowienieTSUE2010-03-26CELEX: 62009CO0091ECLI:EU:C:2010:174

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 5 ust. 1 lit. a) dyrektywy 89/104/EWG należy interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego jest uprawniony do zakazania reklamodawcy używania identycznego słowa kluczowego w reklamie kontekstowej, jeśli reklama ta nie pozwala internaucie na zorientowanie się co do pochodzenia towarów lub usług?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że właściciel znaku towarowego może sprzeciwić się używaniu jego znaku jako słowa kluczowego w reklamie kontekstowej przez osobę trzecią, jeśli takie użycie narusza funkcję znaku towarowego polegającą na wskazywaniu pochodzenia towarów lub usług. Oznacza to, że jeśli reklama nie pozwala lub z trudnością pozwala przeciętnemu internaucie na odróżnienie, czy reklamowane towary lub usługi pochodzą od właściciela znaku, czy od konkurenta, to właściciel znaku ma prawo zakazać takiego użycia. Istotą jest zdolność konsumenta do identyfikacji źródła pochodzenia produktu lub usługi.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła reklamy kontekstowej (keyword advertising), gdzie konkurent właściciela znaku towarowego używał słowa kluczowego identycznego z tym znakiem. W wyniku wpisania tego słowa kluczowego w wyszukiwarce internetowej, wyświetlało się automatyczne ogłoszenie reklamowe dla towarów lub usług identycznych z tymi, dla których dany znak towarowy został zarejestrowany. Właściciel znaku towarowego nie wyraził zgody na takie użycie.

Rozstrzygnięcie

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego jest uprawniony do zakazania reklamodawcy reklamowania według słowa kluczowego identycznego z tym znakiem, które ów reklamodawca wybrał bez zgody właściciela w ramach usługi odsyłania w Internecie, towarów lub usług identycznych z towarami lub usługami, dla których rzeczony znak został zarejestrowany, jeżeli reklama ta nie pozwala lub z trudnością pozwala przeciętnemu internaucie na zorientowanie się, czy reklamowane towary lub usługi pochodzą od właściciela znaku lub z przedsiębiorstwa powiązanego z nim gospodarczo, czy też przeciwnie, od osoby trzeciej.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Trybunału (piąta izba) z dnia 26 marca 2010 r. – Eis.de przeciwko BBY Vertriebsgesellschaft (sprawa C‑91/09) Artykuł 104 § 3 akapit pierwszy regulaminu – Znaki towarowe – Internet – Reklama kontekstowa („keyword advertising”) – Wyświetlanie według słów kluczowych identycznych z danym znakiem towarowym ogłoszenia reklamowego konkurenta właściciela tego znaku – Dyrektywa 89/104/EWG – Artykuł 5 ust. 1 lit. a Zbliżanie ustawodawstw – Znaki towarowe – Dyrektywa 89/104 – Prawo właściciela znaku towarowego do sprzeciwienia się używaniu przez osobę trzecią identycznego oznaczenia w odniesieniu do identycznych towarów – Reklama w ramach usługi odsyłania w Internecie – Przesłanka prawa właściciela (dyrektywa Rady 89/104, art. 5 ust. 1 lit. a)) (por. pkt 28) Przedmiot Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Bundesgerichtshof (Karlsruhe) – Wykładnia art. 5 ust. 1 lit. a) pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. 1989, L 40, s. 1) – Wpisanie oznaczenia podobnego do znaku towarowego na stronie podmiotu świadczącego usługi z zakresu wyszukiwania w Internecie w celu wyświetlenia na ekranie, w następstwie wpisania wspomnianego oznaczenia jako słowa kluczowego, automatycznego ogłoszenia reklamowego dla towarów lub usług identycznych z tymi, dla których dany znak towarowy został zarejestrowany („keyword advertising”) – Brak zgody właściciela znaku towarowego – Kwalifikacja takiego używania znaku towarowego jako „używania” w rozumieniu wyżej wspomnianego przepisu Sentencja Artykuł 5 ust. 1 lit. a) pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że właściciel znaku towarowego jest uprawniony do zakazania reklamodawcy reklamowania według słowa kluczowego identycznego z tym znakiem, które ów reklamodawca wybrał bez zgody właściciela w ramach usługi odsyłania w Internecie, towarów lub usług identycznych z towarami lub usługami, dla których rzeczony znak został zarejestrowany, jeżeli reklama ta nie pozwala lub z trudnością pozwala przeciętnemu internaucie na zorientowanie się, czy reklamowane towary lub usługi pochodzą od właściciela znaku lub z przedsiębiorstwa powiązanego z nim gospodarczo, czy też przeciwnie, od osoby trzeciej.