E2004J0003

WyrokTSUE2004-12-14CELEX: E2004J0003

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy założenie państwa bandery, że państwo zamieszkania musiało wydać formularz E 101 lub zaświadczenie zawierające analogiczne informacje, aby prawo państwa zamieszkania miało zastosowanie zgodnie z art. 14b ust. 4 rozporządzenia (EWG) 1408/71, a w przypadku braku takiej dokumentacji zastosowanie ma prawo państwa bandery zgodnie z art. 13 ust. 2 lit. c) tego rozporządzenia, jest zgodne z zasadami prawa zawartymi w tytule II rozporządzenia (EWG) 1408/71?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził, że zasady prawa zawarte w tytule II rozporządzenia (EWG) 1408/71 nie pozwalają na uzależnianie stosowania prawa państwa zamieszkania od wydania formularza E 101 lub analogicznego zaświadczenia przez to państwo. W konsekwencji, brak takiej dokumentacji nie może automatycznie prowadzić do zastosowania prawa państwa bandery na podstawie art. 13 ust. 2 lit. c) tego rozporządzenia. Interpretacja ta ma na celu zapewnienie spójności i skuteczności przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników migrujących.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła sporu między Tsomakasem Athanasiosem i innymi oraz Odfjell ASA (jako interwenientem ubocznym) a Norwegią, reprezentowaną przez Rikstrygdeverket (Krajową administrację ubezpieczeniową). Spór dotyczył stosowania przepisów o zabezpieczeniu społecznym pracowników migrujących, w szczególności kwestii związanych z formularzem E 101 i określeniem właściwego prawa zabezpieczenia społecznego w zależności od miejsca zamieszkania i bandery statku.

Rozstrzygnięcie

Założenie państwa bandery, że państwo zamieszkania musiało wydać formularz E 101 lub zaświadczenie zawierające analogiczne informacje, aby prawo państwa zamieszkania miało zastosowanie zgodnie z art. 14b ust. 4, a w przypadku braku takiej dokumentacji zastosowanie ma prawo państwa bandery godnie z art. 13 ust. 2 lit. c) nie jest zgodne z wykazem zasad prawa zawartym w tytule II rozporządzenia (EWG) 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własnych rachunek i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, zmienionego i zgodnego z odniesieniem ujętym w Załączniku VI, pkt 1 do Porozumienia EOG.

Pełny tekst orzeczenia

23.2.2006 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 45/12 WYROK TRYBUNAŁU z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie E-3/04 Tsomakas Athanasios i inni oraz Odfjell ASA w roli interwenienta ubocznego przeciwko Norwegii, reprezentowanej przez Rikstrygdeverket (Krajową administrację ubezpieczeniową) (Swobodny przepływ pracowników — zabezpieczenie społeczne pracowników migrujących — II tytuł rozporządzenia 1408/71— formularz E 101 — art. 3 EOG) (2006/C 45/08) W sprawie E-3/04 Tsomakas Athanasios i inni oraz Odfjell ASA w roli interwenienta ubocznego przeciwko Norwegii, reprezentowanej przez Rikstrygdeverket — WNIOSEK złożony przed Trybunałem przez Gulating lagmannsrett (Sąd Apelacyjny w Gulating), w sprawie interpretacji rozporządzenia (EWG) nr 1408/71, Trybunał w składzie: Carl Baudenbacher, Przewodniczący, Per Tresselt i Thorgeir Örlygsson (Sędzia sprawozdawca), Sędziowie, wydał dnia 14 grudnia 2004 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści: Założenie państwa bandery, że państwo zamieszkania musiało wydać formularz E 101 lub zaświadczenie zawierające analogiczne informacje, aby prawo państwa zamieszkania miało zastosowanie zgodnie z art. 14b ust. 4, a w przypadku braku takiej dokumentacji zastosowanie ma prawo państwa bandery godnie z art. 13 ust. 2 lit. c) nie jest zgodne z wykazem zasad prawa zawartym w tytule II rozporządzenia (EWG) 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własnych rachunek i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, zmienionego i zgodnego z odniesieniem ujętym w Załączniku VI, pkt 1 do Porozumienia EOG.