E2007J0006

WyrokTSUE2008-09-18CELEX: E2007J0006

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy opłaty portowe nakładane na towary importowane, w sytuacji braku alternatywnych portów, stanowią opłaty o skutku równoważnym z opłatami celnymi lub dyskryminujące podatki wewnętrzne, sprzeczne z art. 14 Porozumienia EOG, w kontekście swobodnego przepływu towarów?

Ratio decidendi

Trybunał zinterpretował art. 14 Porozumienia EOG, który zakazuje ceł i opłat o skutku równoważnym oraz dyskryminujących podatków wewnętrznych. Stwierdził, że opłaty portowe podlegają ocenie w świetle tego artykułu, jeśli w danym obszarze nie ma alternatywnych portów. Trybunał wyjaśnił, że opłata nie jest dyskryminująca tylko dlatego, że dotyczy wyłącznie towarów importowanych, pod warunkiem że wynika to z faktu, iż towary krajowe nie korzystają z transportu morskiego i usług portowych, a organ pobierający opłatę nie ustala cen za podobne usługi dla towarów krajowych. Dyskryminacja wystąpiłaby jedynie wtedy, gdyby opłata faktycznie zmniejszała spożycie produktów importowanych na rzecz krajowych.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła opłat portowych nakładanych przez spółkę Faxaflóahafnir sf., której wspólnikami są gminy, na towary, w tym napoje alkoholowe, importowane przez HOB vín ehf. do Islandii. Hæstiréttur Íslands (Sąd Najwyższy Islandii) zwrócił się do Trybunału z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym zgodności tych opłat z zasadami swobodnego przepływu towarów w ramach Porozumienia EOG.

Rozstrzygnięcie

1) nakładanie opłat za usługi portowe świadczone przez spółkę, której wspólnikami jest kilka gmin, podlega ocenie w świetle art. 14 Porozumienia EOG, jeżeli w obszarze normalnie obsługiwanym przez dane porty nie istnieją porty alternatywne dla tych, w których usługi świadczy spółka; 2) opłata portowa taka jak rozpatrywana w niniejszej sprawie nie stanowi sprzecznej z art. 14 Porozumienia EOG dyskryminacji przywożonych napojów alkoholowych w stosunku do krajowych napojów alkoholowych, o ile fakt, że opłatę nakłada się jedynie na przywożone napoje alkoholowe, wynika wyłącznie stąd, że krajowych napojów alkoholowych nie transportuje się morzem i że obrót nimi nie wymaga korzystania z usług portowych, natomiast organ ustalający cennik opłat za usługi portowe nie ustala cennika podobnych usług wykorzystywanych w odniesieniu do krajowych napojów alkoholowych. Aby można było uznać taką opłatę za naruszającą art. 14 Porozumienia EOG przez dyskryminowanie przywożonych napojów alkoholowych w stosunku do krajowych napojów bezalkoholowych, jej skutkiem musiałoby być zmniejszenie na przedmiotowym rynku potencjalnego spożycia przywożonych produktów z korzyścią dla produktów krajowych.

Pełny tekst orzeczenia

18.9.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 239/20 WYROK TRYBUNAŁU z dnia 5 marca 2008 r. w sprawie E-6/07 HOB vín ehf. oraz Faxaflóahafnir sf. (Opłaty portowe — Opłaty o skutku równoważnym z opłatami celnymi — Podatki wewnętrzne — Swobodny przepływ towarów) (2008/C 239/09) W sprawie E-6/07 między HOB vín ehf. i Faxaflóahafnir sf. — Wniosek skierowany do Trybunału przez Hæstiréttur Íslands (Sąd Najwyższy Islandii) dotyczący zasad swobodnego przepływu towarów w ramach EOG, Trybunał w składzie: sędzia-sprawozdawca Henrik Bull, prezes Carl Baudenbacher oraz sędzia Thorgeir Örlygsson wydał w dniu 5 marca 2008 r. wyrok, zawierający sentencję następującej treści: 1) nakładanie opłat za usługi portowe świadczone przez spółkę, której wspólnikami jest kilka gmin, podlega ocenie w świetle art. 14 Porozumienia EOG, jeżeli w obszarze normalnie obsługiwanym przez dane porty nie istnieją porty alternatywne dla tych, w których usługi świadczy spółka; 2) opłata portowa taka jak rozpatrywana w niniejszej sprawie nie stanowi sprzecznej z art. 14 Porozumienia EOG dyskryminacji przywożonych napojów alkoholowych w stosunku do krajowych napojów alkoholowych, o ile fakt, że opłatę nakłada się jedynie na przywożone napoje alkoholowe, wynika wyłącznie stąd, że krajowych napojów alkoholowych nie transportuje się morzem i że obrót nimi nie wymaga korzystania z usług portowych, natomiast organ ustalający cennik opłat za usługi portowe nie ustala cennika podobnych usług wykorzystywanych w odniesieniu do krajowych napojów alkoholowych. Aby można było uznać taką opłatę za naruszającą art. 14 Porozumienia EOG przez dyskryminowanie przywożonych napojów alkoholowych w stosunku do krajowych napojów bezalkoholowych, jej skutkiem musiałoby być zmniejszenie na przedmiotowym rynku potencjalnego spożycia przywożonych produktów z korzyścią dla produktów krajowych.