E2007J0009

WyrokTSUE2008-07-08CELEX: E2007J0009

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 7 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG w sprawie znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że zezwala on na jednostronne wprowadzenie lub utrzymywanie instytucji międzynarodowego wyczerpania praw ze znaku towarowego, niezależnie od pochodzenia przedmiotowych towarów?

Ratio decidendi

Trybunał EFTA stwierdził, że art. 7 ust. 1 dyrektywy 89/104/EWG ma na celu harmonizację zasad wyczerpania praw ze znaku towarowego w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Jednostronne wprowadzenie lub utrzymywanie przez państwo członkowskie (lub państwo EFTA) instytucji międzynarodowego wyczerpania praw, które pozwalałoby na swobodny obrót towarami opatrzonymi znakiem towarowym, które zostały wprowadzone do obrotu poza EOG bez zgody właściciela, byłoby sprzeczne z celem harmonizacji i naruszałoby wyłączne prawa właściciela znaku towarowego w EOG. Zatem, dyrektywa wyklucza taką praktykę.

Stan faktyczny

Sprawy połączone E-9/07 i E-10/07 dotyczyły sporów między L'Oréal Norge AS i L'Oréal SA a Per Aarskog AS, Nille AS i Smart Club AS. Spory te, rozpatrywane przez norweskie sądy Follo tingrett i Oslo tingrett, koncentrowały się na kwestii wyczerpania praw ze znaku towarowego, prawdopodobnie w kontekście importu równoległego produktów L'Oréal. Sądy krajowe zwróciły się do Trybunału EFTA z pytaniami dotyczącymi wykładni dyrektywy 89/104/EWG.

Rozstrzygnięcie

Artykuł 7 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (89/104/EWG) należy interpretować w ten sposób, że wyklucza on jednostronne wprowadzenie lub utrzymywanie instytucji międzynarodowego wyczerpania praw przyznanych przez znak towarowy niezależnie od pochodzenia przedmiotowych towarów.

Pełny tekst orzeczenia

30.10.2008 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 275/20 WYROK TRYBUNAŁU z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawach połączonych E-9/07 i E-10/07 między L'Oréal Norge AS (sprawa E-9/07 i sprawa E-10/07); L'Oréal SA (sprawa E-10/07) a Per Aarskog AS (sprawa E-9/07); Nille AS (sprawa E-9/07); Smart Club AS (sprawa E-10/07) (Wyczerpanie praw ze znaku towarowego) (2008/C 275/09) W sprawach połączonych E-9/07 i E-10/07 między L'Oréal Norge AS i L'Oréal SA z jednej strony a Per Aarskog AS, Nille AS i Smart Club z drugiej strony — wnioski skierowane do Trybunału przez Follo tingrett (Sąd Rejonowy w Follo) i Oslo tingrett (Sąd Rejonowy w Oslo), dotyczące wykładni pierwszej dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (89/104/EWG), Trybunał w składzie: Thorgeir Örlygsson, pełniący obowiązki prezesa, Henrik Bull, sędzia-sprawozdawca, oraz Martin Ospelt, sędzia (ad hoc), wydał w dniu 8 lipca 2008 r. wyrok zawierający sentencję następującej treści: Artykuł 7 ust. 1 pierwszej dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (89/104/EWG) należy interpretować w ten sposób, że wyklucza on jednostronne wprowadzenie lub utrzymywanie instytucji międzynarodowego wyczerpania praw przyznanych przez znak towarowy niezależnie od pochodzenia przedmiotowych towarów.