F-1/05

PostanowienieTSUE2007-07-13CELEX: 62005FO0001(01)ECLI:EU:F:2007:144

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy wniosek o wykładnię postanowienia jest dopuszczalny, jeśli jego celem jest uzyskanie stanowiska sądu w kwestii stosowania lub wykonania orzeczenia, a nie usunięcie niejasności lub wieloznaczności w jego sentencji?

Ratio decidendi

Sąd do spraw Służby Publicznej odrzucił wniosek o wykładnię postanowienia jako niedopuszczalny, ponieważ nie spełniał on przesłanek dopuszczalności określonych w art. 129 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji. Zgodnie z tym przepisem, wniosek o wykładnię musi mieć na celu wyeliminowanie niejasności lub wieloznaczności w sentencji wyroku, w świetle jego uzasadnienia, i służyć rozstrzygnięciu konkretnego przedstawionego przypadku. Wniosek jest niedopuszczalny, jeśli zmierza do uzyskania stanowiska sądu w kwestii stosowania, wykonania lub skutków orzeczenia, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Stan faktyczny

Europejska Fundacja Szkolenia (ETF) złożyła wniosek o dokonanie wykładni postanowienia wydanego w dniu 22 maja 2007 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej (pełny skład) w sprawie F-1/05 Landgren przeciwko ETF. Wniosek ten został złożony na podstawie art. 129 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, który zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom, znajdował odpowiednio zastosowanie do Sądu do spraw Służby Publicznej.

Rozstrzygnięcie

Wniosek o dokonanie wykładni zostaje odrzucony jako niedopuszczalny. ETF zostaje obciążona kosztami niniejszego postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pełny skład) z dnia 13 lipca 2007 r. Sprawa F-1/05 INT Pia Landgren przeciwko Europejskiej Fundacji Szkolenia (ETF) Postępowanie – Wykładnia postanowienia – Przesłanki dopuszczalności wniosku Przedmiot: Pismo, w którym ETF wnosi, na podstawie art. 129 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, który zgodnie z art. 3 ust. 4 decyzji Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333, str. 7) znajduje odpowiednio zastosowanie do Sądu do spraw Służby Publicznej do czasu wejścia w życie regulaminu tego Sądu, o dokonanie wykładni postanowienia wydanego w dniu 22 maja 2007 r. przez Sąd (pełny skład) w sprawie F-1/05 Landgren przeciwko ETF, Zb.Orz.SP str. I-A-1-0000 i II-A-1-0000. Orzeczenie: Wniosek o dokonanie wykładni zostaje odrzucony jako niedopuszczalny. ETF zostaje obciążona kosztami niniejszego postępowania. Streszczenie Postępowanie – Wykładnia wyroku – Przesłanki dopuszczalności wniosku (regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 129; decyzja Rady 2004/752, art. 3 ust. 4) Aby wniosek o wykładnię wyroku był dopuszczalny, należy wskazać w nim tę część sentencji wyroku, która ma podlegać wykładni w świetle zasadniczych tez uzasadnienia oraz powinien mieć na celu wyeliminowanie niejasności lub wieloznaczności, dotyczących ewentualnie sensu i zakresu samego wyroku, w zakresie, w jakim służy rozstrzygnięciu konkretnego przedstawionego przypadku. Wniosek o wykładnię wyroku jest zatem niedopuszczalny, jeżeli służy uzyskaniu stanowiska rozpoznającego sądu w kwestii stosowania lub wykonania wyroku lub skutków wyroku lub postanowienia wydanego przez ten sąd. (zob. pkt 8) Odesłanie: Trybunał: sprawa 5/55 Assider przeciwko Wysokiej Władzy, 28 czerwca 1955 r., Rec. str. 263, 278; sprawa 70/63 bis Wysoka Władza przeciwko Collotti i Trybunałowi Sprawiedliwości, 7 kwietnia 1965 r., Rec. str. 353, 359; sprawa 110/63 bis Willame przeciwko Komisji, 13 lipca 1966 r., Rec. str. 411, 417; sprawa 206/81 bis Alvarez przeciwko Parlamentowi, 29 września 1983 r., Rec. str. 2865, pkt 8–11; sprawy połączone 146/85 INT i 431/85 INT Maindiaux i in. przeciwko KES i in., 20 kwietnia 1988 r., Rec. str. 2003, pkt 5, 6 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑22/91 INT Raiola-Denti i in. przeciwko Radzie, 14 lipca 1993 r., Rec. str. II‑817, pkt 6; sprawa T‑573/93 (129) Caballero Montoya przeciwko Komisji, 24 lipca 1997 r., RecFP str. I‑A‑271, II‑761, pkt 27