F-107/06

WyrokTSUE2007-10-10CELEX: 62006FJ0107ECLI:EU:F:2007:172

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy organ powołujący, dokonując porównania osiągnięć kandydatów do awansu, ma obowiązek uwzględnić fakt, że urzędnik był wcześniej przedstawiany do awansu, który nie doszedł do skutku, oraz czy kryteria wewnętrzne (np. punkty pierwszeństwa) mogą stać na przeszkodzie takiemu uwzględnieniu?

Ratio decidendi

Sąd orzekł, że organ powołujący, porównując osiągnięcia kandydatów do awansu na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego, musi starannie i bezstronnie zbadać wszystkie istotne informacje, w tym fakt wcześniejszego przedstawienia urzędnika do awansu, który nie doszedł do skutku. Taka okoliczność stanowi istotną informację o osiągnięciach, o ile jakość pracy zainteresowanego nie pogorszyła się. Obowiązek ten wynika z ogólnych przepisów wykonawczych do art. 45 regulaminu pracowniczego, a także z zasady równego traktowania. Jeśli wewnętrzne kryteria przyznawania punktów pierwszeństwa uniemożliwiają uwzględnienie tego aspektu, organ powołujący powinien odstąpić od ich stosowania, ponieważ musi stosować normy prawne wyższego rzędu.

Stan faktyczny

M. Berrisford, urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, wniósł skargę na decyzję o niewpisaniu jego nazwiska na listę urzędników awansowanych do grupy A*13 w postępowaniu w sprawie awansu za 2005 r. Decyzja ta została opublikowana w Informacjach administracyjnych nr 85-2005. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności tej decyzji oraz zasądzenia od Komisji 25 000 EUR tytułem odszkodowania.

Rozstrzygnięcie

Stwierdza się nieważność decyzji o niewpisaniu nazwiska skarżącego na listę urzędników awansowanych do grupy A*13 w postępowaniu w sprawie awansu za 2005 r. W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (trzecia izba) z dnia 10 października 2007 r. Sprawa F‑107/06 Michael Berrisford przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie awansu za 2005 r. – Przyznanie punktów pierwszeństwa – Ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego Przedmiot: Skarga, wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. Berrisford żąda w szczególności stwierdzenia nieważności decyzji o niewpisaniu jego nazwiska na listę opublikowaną w dniu 23 listopada 2005 r. w Informacjach administracyjnych nr 85‑2005 urzędników awansowanych do grupy A*13 w postępowaniu w sprawie awansu za 2005 r. i zasądzenia od Komisji na jego rzecz 25 000 EUR tytułem odszkodowania. Orzeczenie: Stwierdza się nieważność decyzji o niewpisaniu nazwiska skarżącego na listę urzędników awansowanych do grupy A*13 w postępowaniu w sprawie awansu za 2005 r. W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania. Streszczenie Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć Przystępując do porównania osiągnięć kandydatów do awansu na podstawie art. 45 regulaminu pracowniczego, organ powołujący ma obowiązek starannego i bezstronnego zbadania wszystkich istotnych informacji dotyczących każdej z kandydatur. Okolicznością, którą należy uwzględnić, jest informacja, że przy poprzednim postępowaniu w sprawie awansu urzędnik został przedstawiony do awansu, który jednak nie doszedł do skutku. Okoliczność ta stanowi bowiem istotną informację o osiągnięciach, pod warunkiem że jakość pracy zainteresowanego nie pogorszyła się w międzyczasie. Obowiązek uwzględnienia potwierdzają przyjęte przez Komisję ogólne przepisy wykonawcze do art. 45 regulaminu pracowniczego, które przewidują, że awans należy przyznawać po porównaniu indywidualnych osiągnięć, ocenianych na przestrzeni czasu. Ponadto nieuwzględnienie wcześniejszych propozycji awansu mogłoby prowadzić do traktowania różnych sytuacji w ten sam sposób. Jeśli miałoby się okazać, że przeszkodą dla uwzględnienia tego szczególnego aspektu osiągnięć byłyby kryteria przyznawania punktów pierwszeństwa przez komitet ds. awansu, wówczas organ powołujący, który musi stosować normy prawne wyższego rzędu, powinien odstąpić od stosowania tych kryteriów. (zob. pkt 67, 68, 71–76, 103) Odesłanie: Trybunał: sprawa C‑269/90 Technische Universität München, 21 listopada 1991 r., Rec. str. I‑5469, pkt 14 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑169/89 Frederiksen przeciwko Parlamentowi, 11 grudnia 1991 r., Rec. str. II‑1403, pkt 69; sprawa T‑30/04 Sena przeciwko AESA, 4 maja 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑113, II‑519, pkt 80; sprawa T‑132/03 Casini przeciwko Komisji, 15 września 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑253, II‑1169, pkt 69; sprawa T‑432/04 Parlante przeciwko Komisji, 6 czerwca 2007 r., Zb.Orz.SP str. I-A-2-0000, II-A-2-0000, pkt 97