F-108/05

WyrokTSUE2007-09-25CELEX: 62005FJ0108ECLI:EU:F:2007:164

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego należy interpretować w ten sposób, że okres odniesienia dla dodatku zagranicznego, w przypadku ponownego zatrudnienia urzędnika, wygasa w dniu pierwotnego podjęcia służby we Wspólnotach?

Ratio decidendi

Sąd orzekł, że art. 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego należy rozumieć w ten sposób, iż okres odniesienia dla dodatku zagranicznego, w przypadku ponownego zatrudnienia urzędnika, wygasa w dniu pierwotnego podjęcia służby we Wspólnotach. Oznacza to, że dla celów ustalenia prawa do dodatku zagranicznego kluczowa jest data pierwszego zatrudnienia w instytucjach unijnych, a nie data ponownego zatrudnienia. Takie podejście ma wpływ na spełnienie warunku nieposiadania stałego miejsca zamieszkania w państwie miejsca zatrudnienia przez określony czas przed podjęciem służby, co było podstawą odmowy przyznania dodatku.

Stan faktyczny

A. Cavallaro zaskarżył decyzję organu powołującego Komisji z dnia 10 sierpnia 2005 r., która oddaliła jego zażalenie złożone w dniu 25 maja 2005 r. Zażalenie to dotyczyło wcześniejszej decyzji z dnia 3 marca 2005 r. odmawiającej mu przyznania dodatku zagranicznego. Spór koncentrował się na interpretacji warunków przyznania tego dodatku, w szczególności okresu odniesienia dla ustalenia stałego miejsca zamieszkania zgodnie z regulaminem pracowniczym.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokryje własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 25 września 2007 r. Sprawa F‑108/05 Alessandro Cavallaro przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Warunki przewidziane w art. 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której A. Cavallaro żąda między innymi stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego Komisji z dnia 10 sierpnia 2005 r. oddalającej jego zażalenie złożone w dniu 25 maja 2005 r. na decyzję tego organu z dnia 3 marca 2005 r. odmawiającą przyznania mu dodatku zagranicznego. Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokryje własne koszty. Streszczenie 1. Postępowanie – Odpowiedź na skargę w sporze między Wspólnotami a ich pracownikami 2. Urzędnicy – Akta osobowe (regulamin pracowniczy urzędników, art. 26) 3. Urzędnicy – Wynagrodzenie – Dodatek zagraniczny – Warunki przyznania (regulamin pracowniczy urzędników, załącznik VII, art. 4 ust. 1 lit. b)) 1. Zasada zgodności między uprzednim zażaleniem w drodze administracyjnej i skargą odnosi się jedynie do skarżących. Brak jest jakiejkolwiek normy czy zasady, które zabraniałyby pozwanym instytucjom przedstawiania w odpowiedzi na skargę dodatkowych twierdzeń w odniesieniu do tych, uzasadniających ich stanowisko na etapie poprzedzającym wniesienie skargi, i tym samym załączenia do tych odpowiedzi dokumentów, które mogą służyć jako środki dowodowe na poparcie tych twierdzeń. (zob. pkt 38) 2. Administracyjne przeznaczenie dokumentu przekazanego do akt osobowych urzędnika z jego inicjatywy nie ogranicza się jedynie do celów, które według niego są istotne. (zob. pkt 39) 3. Artykuł 4 ust. 1 lit. b) załącznika VII do regulaminu pracowniczego należy rozumieć w ten sposób, że okres odniesienia, o którym mowa w tym przepisie, w przypadku ponownego zatrudnienia urzędnika wygasa w dniu pierwotnego podjęcia służby we Wspólnotach. (zob. pkt 71) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑90/92 Magdalena Fernández przeciwko Komisji, 28 września 1993 r., Rec. str. II‑971, pkt 32