F-109/05

PostanowienieTSUE2006-04-25CELEX: 62005FO0109ECLI:EU:F:2006:24

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Trybunał do spraw Służby Publicznej jest zobowiązany do przekazania sprawy do Sądu Pierwszej Instancji, gdy przed tym ostatnim toczą się już inne postępowania między tymi samymi stronami, oparte na tej samej podstawie prawnej i dotyczące tego samego przedmiotu sporu, w celu zapewnienia dobrej administracji wymiaru sprawiedliwości?

Ratio decidendi

Trybunał do spraw Służby Publicznej jest zobowiązany do stwierdzenia swojej niewłaściwości na rzecz Sądu Pierwszej Instancji, jeśli przed tym ostatnim toczą się już inne skargi między tymi samymi stronami, oparte na tej samej podstawie prawnej i dotyczące prawa do 100% zwrotu kosztów leczenia. Takie postępowania stanowią jeden i ten sam spór, a przekazanie sprawy jednemu sędziemu jest zgodne z zasadą dobrej administracji wymiaru sprawiedliwości, którą ma na celu art. 8 ust. 3 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

Stan faktyczny

Pan Marcuccio, urzędnik, złożył wniosek o zwrot 100% różnych kosztów leczenia, powołując się na art. 72 ust. 1 Regulaminu pracowniczego, w związku z chorobą psychiczną. Wniosek ten został dorozumianie odrzucony przez organ uprawniony do dokonywania nominacji. Pan Marcuccio wniósł skargę do Trybunału do spraw Służby Publicznej, domagając się unieważnienia tej decyzji oraz zasądzenia od Komisji kwoty 381,04 euro, stanowiącej różnicę między całkowitymi kosztami leczenia a już zwróconą kwotą, powiększonej o odsetki za zwłokę w wysokości 10% z roczną kapitalizacją od 12 października 2004 r.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdza swoją niewłaściwość w sprawie F-109/05, aby Sąd Pierwszej Instancji mógł w niej orzec. Koszty zostają zastrzeżone.

Pełny tekst orzeczenia

ORDONNANCE DU TRIBUNAL DE LA FONCTION PUBLIQUE (première chambre) avril 2006 Affaire F-109/05 Luigi Marcuccio contre Commission des Communautés européennes « Sécurité sociale – Prise en charge des frais médicaux – Rejet explicite de la demande » Objet : Recours, introduit au titre de l’article 236 CE, dans lequel M. Marcuccio demande, d’une part, l’annulation de la décision implicite par laquelle l’autorité investie du pouvoir de nomination a rejeté sa demande en date du 11 octobre 2004 tendant à obtenir le remboursement à 100 % de divers frais médicaux en application de l’article 72, paragraphe 1, du statut , d’autre part, la condamnation de la Commission à lui verser la différence entre le montant total des frais médicaux en cause et le montant qui lui a déjà été remboursé à ce titre, soit la somme de 381,04 euros, et, enfin, que ce montant soit majoré d’intérêts de retard de 10 % avec capitalisation annuelle à compter du 12 octobre 2004. Décision : Le Tribunal décline sa compétence dans l’affaire F‑109/05 afin que le Tribunal de première instance puisse y statuer. Les dépens sont réservés. Sommaire Procédure – Répartition des compétences entre les différentes juridictions communautaires (Statut de la Cour de justice, annexe I, art. 8, § 3 ; statut des fonctionnaires, art. 72) Saisi d’un recours dirigé contre le refus d’accorder à un fonctionnaire le remboursement à 100 % des frais médicaux auquel prétend avoir droit l’intéressé en raison de la maladie mentale dont il se dit atteint, le Tribunal de la fonction publique est tenu, en application de l’article 8, paragraphe 3, deuxième alinéa, de l’annexe I du statut de la Cour de justice, de décliner sa compétence au profit du Tribunal de première instance, dès lors que sont pendants devant ce dernier d’autres recours, opposant les mêmes parties, fondés sur la même cause juridique et portant également sur le droit à un remboursement à 100 % de frais médicaux. Ces différents recours correspondent à un seul et même litige et il apparaît conforme à la bonne administration de la justice, que les dispositions de l’article 8, paragraphe 3, de l’annexe I du statut de la Cour de justice visent à garantir, de confier à un seul juge le règlement de l’ensemble du litige. (voir points 9 à 14)