F-12/07
PostanowienieTSUE2007-09-11CELEX: 62007FO0012(01)ECLI:EU:F:2007:158
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przepisy Warunków zatrudnienia innych pracowników, dotyczące maksymalnego okresu wypłacania zasiłku dla bezrobotnych przez Wspólnoty, zobowiązują instytucje do uwzględnienia okresów zatrudnienia pracownika w charakterze członka personelu pomocniczego?Ratio decidendi
Sąd orzekł, że art. 28a ust. 4 i art. 96 ust. 4 Warunków zatrudnienia innych pracowników, określające maksymalny okres wypłacania zasiłku dla bezrobotnych przez Wspólnoty, nie mają zastosowania do byłego członka personelu pomocniczego. Personel pomocniczy, zgodnie z art. 70 tych Warunków, jest zgłaszany do krajowego ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego i zasiłek dla bezrobotnych może otrzymywać jedynie z tego systemu. W konsekwencji, instytucje nie są zobowiązane do uwzględnienia okresów zatrudnienia jako personelu pomocniczego przy określaniu maksymalnego okresu wypłacania zasiłku dla bezrobotnych przez Wspólnoty.Stan faktyczny
Elizabeth O’Connor wniosła skargę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, kwestionując decyzję z dnia 5 kwietnia 2006 r., która ustalała maksymalny okres przyznawania jej zasiłku dla bezrobotnych na 11 miesięcy i 25 dni. Skarżąca była zatrudniona w Komisji na podstawie kolejnych umów jako członek personelu tymczasowego, personelu pomocniczego i pracownik kontraktowy. Spór dotyczył tego, czy okresy jej zatrudnienia jako personelu pomocniczego powinny być wliczone do maksymalnego okresu zasiłku dla bezrobotnych wypłacanego przez Wspólnoty.Rozstrzygnięcie
Skarga zostaje odrzucona w części jako oczywiście niedopuszczalna, a w części jako oczywiście bezzasadna. Komisja pokryje wszystkie koszty, w tym koszty, które skarżąca ewentualnie poniosła w ramach wniosku o pomocy prawnej w zakresie kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(pierwsza izba)
z dnia 11 września 2007 r.
Sprawa F-12/07
Elizabeth O’Connor
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Inni pracownicy – Kolejne umowy członka personelu tymczasowego, personelu pomocniczego i pracownika kontraktowego – Maksymalny okres przyznawania zasiłku dla bezrobotnych – Dopuszczalność
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której E. O’Connor żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia
5 kwietnia 2006 r. ustalającej maksymalny okres przyznawania jej zasiłku dla bezrobotnych na 11 miesięcy i 25 dni.
Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona w części jako oczywiście niedopuszczalna, a w części jako oczywiście bezzasadna. Komisja pokryje
wszystkie koszty, w tym koszty, które skarżąca ewentualnie poniosła w ramach wniosku o pomocy prawnej w zakresie kosztów postępowania.
Streszczenie
1. Urzędnicy – Członkowie personelu tymczasowego i pracownicy kontraktowi – Zasiłek dla bezrobotnych – Maksymalny okres wypłacania
(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 28a ust. 4, art. 70, art. 96 ust. 4)
2. Postępowanie – Koszty – Skarga w części oczywiście niedopuszczalna i w części oczywiście bezzasadna
(regulamin Sądu, art. 87 § 3 akapit pierwszy, art. 94 § 3)
1. Postanowienia art. 28a ust. 4 i art. 96 ust. 4 warunków zatrudnienia innych pracowników określające maksymalny okres, w którym,
odpowiednio, były członek personelu tymczasowego i były pracownik kontraktowy mogą otrzymywać wypłacany przez Wspólnoty zasiłek
dla bezrobotnych, nie mają zastosowania do byłego członka personelu pomocniczego, który zgodnie z art. 70 tych warunków zatrudnienia
innych pracowników jest zgłoszony przez zatrudniającą go instytucję do krajowego ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego
i tym samym zasiłek dla bezrobotnych może otrzymywać jedynie z tego ostatniego systemu. Artykuł 28a ust. 4 i art. 96 ust. 4
warunków zatrudnienia innych pracowników nie zobowiązują więc instytucji do uwzględnienia, w celu określenia maksymalnego
okresu wypłacania zasiłku dla bezrobotnych Wspólnot, okresów zatrudnienia pracownika w charakterze członka personelu pomocniczego.
(zob. pkt 20)
2. W przypadku, gdy Sąd oddali wniosek o pomoc w zakresie kosztów postępowania zgodnie z art. 94 § 3 regulaminu Sądu Pierwszej
Instancji ze względu na to, że skarga wydaje się oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście bezzasadna, może on mimo to w ramach
postępowania co do istoty sprawy zastosować art. 87 § 3 akapit pierwszy regulaminu Sądu i wyjątkowo obciążyć administrację,
poza jej własnymi kosztami, wszystkimi kosztami poniesionymi przez skarżącego, włącznie z kosztami poniesionymi ewentualnie
w ramach wniosku o pomoc w zakresie kosztów postępowania, z uwagi na sytuację finansową skarżącego oraz okoliczność, że w danym
przypadku sporna decyzja zaprzeczała, bez żadnych wyjaśnień, wskazówkom udzielonym wcześniej przez właściwe służby.
(zob. pkt 32, 33)
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło