F-120/06
PostanowienieTSUE2007-09-27CELEX: 62006FO0120(01)ECLI:EU:F:2007:167
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga urzędnika na ogłoszenie o konkursie otwartym jest dopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona uprzednim zażaleniem administracyjnym zgodnie z art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego, skarga do sądu wspólnotowego jest dopuszczalna jedynie pod warunkiem złożenia uprzedniego zażalenia administracyjnego na akt niekorzystny. Ogłoszenie o konkursie jest aktem sporządzonym przez organ powołujący, a jego zakwestionowanie wymaga złożenia takiego zażalenia. Niezłożenie zażalenia w wyznaczonym terminie skutkuje oczywistą niedopuszczalnością skargi. Ponadto, Sąd wspólnotowy nie jest właściwy do kierowania nakazów do administracji.Stan faktyczny
N. Dálnoky wniosła skargę do Sądu do Spraw Służby Publicznej, żądając stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie otwartym EPSO/AD/47/06. Przedmiotem zaskarżenia był wymóg gruntownej znajomości języka rumuńskiego, który ogłoszenie to stawiało kandydatom. Skarżąca nie złożyła uprzedniego zażalenia administracyjnego na to ogłoszenie.Rozstrzygnięcie
Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty.Pełny tekst orzeczenia
POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(druga izba)
z dnia 27 września 2007 r.
Sprawa F‑120/06
Noémi Dálnoky
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Konkurs otwarty – Ogłoszenie o konkursie – Dopuszczalność
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której N. Dálnoky żąda stwierdzenia nieważności ogłoszenia o konkursie
otwartym EPSO/AD/47/06 opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 2006 r. (Dz.U. C 145 A, str. 3), w zakresie, w jakim stawia ono kandydatom wymóg gruntownej znajomości
języka rumuńskiego.
Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty.
Streszczenie
1. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Brak – Niedopuszczalność – Wyjątki
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 2, załącznik III, art. 1 ust. 1)
2. Urzędnicy – Skarga – Przedmiot – Nakaz dla administracji – Niedopuszczalność
(regulamin pracowniczy urzędników, art. 91)
1. Zgodnie z art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skarga do sądu wspólnotowego jest dopuszczalna jedynie pod warunkiem, że
do organu powołującego złożono uprzednio zażalenie zgodnie z art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego na akt niekorzystny.
Z zastrzeżeniem sytuacji, gdy skarga została wniesiona na akt, który nie został wydany przez sam organ powołujący, tak jak
decyzja komisji konkursowej lub sprawozdanie z oceny, niezłożenie uprzednio zażalenia w wyznaczonym terminie pociąga za sobą
oczywistą niedopuszczalność skargi.
W tym zakresie art. 1 ust. 1 załącznika III do regulaminu pracowniczego przewiduje, że ogłoszenie o konkursie jest aktem sporządzonym
przez organ powołujący. Zakwestionowanie ogłoszenia o konkursie musi zostać poprzedzone złożeniem zażalenia w trybie art. 90
ust. 2 regulaminu.
(zob. pkt 35–37)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 317/85 Pomar przeciwko Komisji, 10 czerwca 1987 r., Rec. str. 2467, pkt 11, 13
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑133/89 Burban przeciwko Parlamentowi, 20 czerwca 1990 r., Rec. str. II‑245, pkt 17; sprawa
T‑1/91 Della Pietra przeciwko Komisji, 16 lipca 1992 r., Rec. str. II‑2145, pkt 23; sprawa T‑208/00 Barleycorn Mongolue i Boixader
Rivas przeciwko Radzie i Parlamentowi, 2 maja 2001 r., RecFP str. I‑A‑103, II‑479, pkt 30–32
2. Sąd wspólnotowy, w ramach wykonywanej przez siebie kontroli zgodności z prawem w oparciu o art. 91 regulaminu pracowniczego,
nie jest właściwy do kierowania nakazów do administracji lub do składania oświadczeń dotyczących prawa.
(zob. pkt 42)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑94/92 X przeciwko Komisji, 9 czerwca 1994 r., RecFP str. I‑A‑149, II‑481, pkt 33; sprawy
połączone T‑21/95 i T‑186/95 Mazzocchi-Alemanni przeciwko Komisji, 5 listopada 1996 r., RecFP str. I‑A‑501, II‑1377, pkt 44;
sprawa T‑187/01 Mellone przeciwko Komisji, 12 czerwca 2002 r., RecFP str. I‑A‑81, II‑389, pkt 16; sprawa T‑14/03 Di Marzio
przeciwko Komisji, 2 marca 2004 r., RecFP str. I‑A‑43, II‑167, pkt 63
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło