F-122/07

PostanowienieTSUE2009-10-07CELEX: 62007FO0122ECLI:EU:F:2009:134

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy instytucje Unii Europejskiej mają ogólny obowiązek tłumaczenia wszystkich decyzji skierowanych do urzędnika na język, w którym pierwotnie prowadzona była korespondencja, na podstawie art. 21 WE, pkt 4 Kodeksu dobrej praktyki administracyjnej lub art. 41 ust. 4 Karty praw podstawowych?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził, że na instytucjach spoczywa obowiązek staranności, wymagający kierowania do urzędnika decyzji indywidualnej w języku, którym włada on bardzo dobrze. Jednakże, art. 21 akapit trzeci WE, pkt 4 Kodeksu dobrej praktyki administracyjnej ani art. 41 ust. 4 Karty praw podstawowych nie nakładają ogólnego obowiązku tłumaczenia wszystkich decyzji na język pierwotnej korespondencji. Przepisy te mają zastosowanie, gdy urzędnik występuje w charakterze obywatela Unii, a nie urzędnika, a uznanie takiego ogólnego obowiązku prowadziłoby do niemożliwych do pokonania trudności dla instytucji.

Stan faktyczny

Skarżący, L. Marcuccio, wniósł skargę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Komisji odmawiającej wszczęcia dochodzenia w sprawie zdarzeń, w których uczestniczył w latach 2001 i 2003, a także zasądzenia odszkodowania. Skarżący kwestionował również odmowę Komisji przetłumaczenia decyzji na wybrany przez niego język.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 7 października 2009 r. Sprawa F-122/07 Luigi Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Wniosek o wszczęcie dochodzenia – Odmowa przetłumaczenia przez instytucję decyzji na wybrany przez skarżącego język – Oczywista niedopuszczalność – Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda tytułem głównym stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji w sprawie wniosku o wszczęcie dochodzenia w odniesieniu do określonych zdarzeń, których był uczestnikiem w latach 2001 i 2003, a także zasądzenia od Komisji odszkodowania. Orzeczenie: Skarga zostaje w części odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna, a w części oddalona jako oczywiście pozbawiona podstawy prawnej. Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania. Streszczenie Urzędnicy – Obowiązek staranności ciążący na administracji – Obowiązek skierowania do urzędnika decyzji indywidualnej sformułowanej w języku, którym włada on bardzo dobrze (art. 21 WE; karta praw podstawowych, art. 41 ust. 4; regulamin wewnętrzny Komisji, załącznik, pkt 4) Na podstawie ciążącego na instytucjach obowiązku staranności mają one obowiązek kierowania do urzędnika decyzji indywidualnej sporządzonej w języku, którym włada on bardzo dobrze. Ani z art. 21 akapit trzeci WE, ani z pkt 4 Kodeksu dobrej praktyki administracyjnej, ani z art. 41 ust. 4 karty praw podstawowych nie można wywodzić, że wszystkie decyzje skierowane przez instytucję wspólnotową do urzędnika powinny być sporządzone w języku, w którym pierwotnie prowadzona była korespondencja. Wskazane przepisy mają bowiem zastosowanie w relacjach instytucji z ich pracownikami jedynie wówczas, gdy ci ostatni zwracają się do instytucji z pismem, występując w charakterze obywatela Unii, a nie w charakterze urzędnika lub pracownika Wspólnot. Gdyby w każdym przypadku instytucje były zobowiązane do udzielenia odpowiedzi na wniosek urzędnika w tym samym języku, którego użyto we wniosku, rodziłoby to dla instytucji niemożliwe do pokonania trudności. (zob. pkt 60–65) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑197/98 Rudolph przeciwko Komisji, 23 marca 2000 r., RecFP s. I‑A‑55, II‑241, pkt 46; sprawa T‑118/99 Bonaiti Brighina przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., RecFP s. I‑A‑25, II‑97, pkt 13; sprawa T‑95/04 Lavagnoli przeciwko Komisji, 17 maja 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑121, II‑A‑2‑569, pkt 48 Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawy połączone F‑51/05 i F‑18/06 Duyster przeciwko Komisji, 13 grudnia 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 58, 59