F-14/08
PostanowienieTSUE2008-12-18CELEX: 62008FO0014ECLI:EU:F:2008:177
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
1. Czy postępowanie instytucji, która nie odpowiedziała na zażalenie w terminie i przyjęła niejednoznaczne podejście, uzasadnia obciążenie jej kosztami postępowania w przypadku cofnięcia skargi przez urzędnika? 2. Czy decyzja organu powołującego, stwierdzająca zdolność urzędnika do pracy i wzywająca go do powrotu do pracy, stanowi akt niekorzystny, którego zakwestionowanie jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Sąd uznał, że instytucja, która nie udzieliła odpowiedzi na uprzednie zażalenie w terminie czterech miesięcy i przyjęła niejednoznaczne podejście po wniesieniu skargi, przyczyniła się swoim zachowaniem do skierowania sprawy na drogę sądową. W związku z tym, pomimo cofnięcia skargi przez urzędnika, instytucja może zostać obciążona częścią kosztów poniesionych przez skarżącego. Ponadto, decyzja stwierdzająca zdolność urzędnika do pracy i nakazująca powrót do pracy jest aktem niekorzystnym, który może być przedmiotem skargi.Stan faktyczny
Skarżąca X wniosła skargę na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, żądając stwierdzenia nieważności opinii Komitetu ds. Inwalidztwa z dnia 22 czerwca 2007 r. oraz decyzji dyrektora ds. kadr Parlamentu z dnia 27 czerwca 2007 r. Decyzje te stwierdzały, że skarżąca nie jest trwale niezdolna do pracy w stopniu całkowitym. Skarżąca domagała się również przekazania sprawy Komitetowi ds. Inwalidztwa celem ponownego zajęcia stanowiska.Rozstrzygnięcie
Sprawa F‑14/08 X przeciwko Parlamentowi zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Parlament pokrywa, poza własnymi kosztami, trzy czwarte kosztów poniesionych przez skarżącą. Skarżąca pokrywa jedną czwartą swoich kosztów.Pełny tekst orzeczenia
POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY
SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
z dnia 18 grudnia 2008 r.
Sprawa F‑14/08
X
przeciwko
Parlamentowi Europejskiemu
Wykreślenie – Cofnięcie skargi – Koszty – Dopuszczalność
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której X żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności opinii Komitetu
ds. Inwalidztwa w jej sprawie, wydanej w dniu 22 czerwca 2007 r. oraz decyzji dyrektora ds. kadr Parlamentu z dnia 27 czerwca
2007 r. stwierdzającej, że skarżąca nie jest trwale niezdolna do pracy w stopniu całkowitym, co skutkowałoby niezdolnością
do wykonywania obowiązków, a po drugie, przekazania sprawy Komitetowi ds. Inwalidztwa celem ponownego zajęcia stanowiska.
Orzeczenie: Sprawa F‑14/08 X przeciwko Parlamentowi zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Parlament pokrywa, poza własnymi kosztami, trzy
czwarte kosztów poniesionych przez skarżącą. Skarżąca pokrywa jedną czwartą swoich kosztów.
Streszczenie
1. Postępowanie – Koszty – Cofnięcie skargi uzasadnione postępowaniem strony przeciwnej
(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 89 § 5)
2. Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie – Decyzja stwierdzająca zdolność urzędnika do pracy i wzywająca go do powrotu
do pracy – Dopuszczalność
(regulamin pracowniczy, art. 59 ust. 4, art. 90, 91)
1. Zgodnie z art. 89 § 5 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej strona cofająca skargę zostaje obciążona
kosztami postępowania, jeżeli strona przeciwna wniosła o to w swoich uwagach dotyczących cofnięcia skargi. Jednakże, na żądanie
strony cofającej skargę, koszty pokrywa strona przeciwna, jeśli wydaje się to uzasadnione ze względu na jej postępowanie.
W przypadku zaskarżenia przez urzędnika decyzji odmawiającej uznania go za niezdolnego do pracy należy uważać, że instytucja,
która nie udzieliła odpowiedzi na uprzednie zażalenie w terminie czterech miesięcy, po których zapada dorozumiana decyzja
odmowna, oraz przyjęła niejednoznaczne podejście w odniesieniu do sytuacji zainteresowanego po wniesieniu skargi, przyczyniła
się swoim zachowaniem do skierowania sprawy na drogę sądową, a zatem można ją obciążyć częścią kosztów poniesionych przez
skarżącego urzędnika.
(zob. pkt 6–10)
2. Decyzja organu powołującego wynikająca z opinii Komitetu ds. Inwalidztwa i zawierająca, oprócz oceny zdolności do pracy urzędnika,
która sama w sobie nie zmienia dotychczasowej sytuacji prawnej zainteresowanego, nakaz powrotu do pracy, stanowi akt niekorzystny,
którego zakwestionowanie przez urzędnika jest dopuszczalne.
(zob. pkt 14, 17, 19)
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło