F-14/08

PostanowienieTSUE2008-12-18CELEX: 62008FO0014ECLI:EU:F:2008:177

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
1. Czy postępowanie instytucji, która nie odpowiedziała na zażalenie w terminie i przyjęła niejednoznaczne podejście, uzasadnia obciążenie jej kosztami postępowania w przypadku cofnięcia skargi przez urzędnika? 2. Czy decyzja organu powołującego, stwierdzająca zdolność urzędnika do pracy i wzywająca go do powrotu do pracy, stanowi akt niekorzystny, którego zakwestionowanie jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że instytucja, która nie udzieliła odpowiedzi na uprzednie zażalenie w terminie czterech miesięcy i przyjęła niejednoznaczne podejście po wniesieniu skargi, przyczyniła się swoim zachowaniem do skierowania sprawy na drogę sądową. W związku z tym, pomimo cofnięcia skargi przez urzędnika, instytucja może zostać obciążona częścią kosztów poniesionych przez skarżącego. Ponadto, decyzja stwierdzająca zdolność urzędnika do pracy i nakazująca powrót do pracy jest aktem niekorzystnym, który może być przedmiotem skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca X wniosła skargę na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, żądając stwierdzenia nieważności opinii Komitetu ds. Inwalidztwa z dnia 22 czerwca 2007 r. oraz decyzji dyrektora ds. kadr Parlamentu z dnia 27 czerwca 2007 r. Decyzje te stwierdzały, że skarżąca nie jest trwale niezdolna do pracy w stopniu całkowitym. Skarżąca domagała się również przekazania sprawy Komitetowi ds. Inwalidztwa celem ponownego zajęcia stanowiska.
Rozstrzygnięcie
Sprawa F‑14/08 X przeciwko Parlamentowi zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Parlament pokrywa, poza własnymi kosztami, trzy czwarte kosztów poniesionych przez skarżącą. Skarżąca pokrywa jedną czwartą swoich kosztów.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ z dnia 18 grudnia 2008 r. Sprawa F‑14/08 X przeciwko Parlamentowi Europejskiemu Wykreślenie – Cofnięcie skargi – Koszty – Dopuszczalność Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której X żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności opinii Komitetu ds. Inwalidztwa w jej sprawie, wydanej w dniu 22 czerwca 2007 r. oraz decyzji dyrektora ds. kadr Parlamentu z dnia 27 czerwca 2007 r. stwierdzającej, że skarżąca nie jest trwale niezdolna do pracy w stopniu całkowitym, co skutkowałoby niezdolnością do wykonywania obowiązków, a po drugie, przekazania sprawy Komitetowi ds. Inwalidztwa celem ponownego zajęcia stanowiska. Orzeczenie: Sprawa F‑14/08 X przeciwko Parlamentowi zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Parlament pokrywa, poza własnymi kosztami, trzy czwarte kosztów poniesionych przez skarżącą. Skarżąca pokrywa jedną czwartą swoich kosztów. Streszczenie 1.      Postępowanie – Koszty – Cofnięcie skargi uzasadnione postępowaniem strony przeciwnej (regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 89 § 5) 2.      Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie – Decyzja stwierdzająca zdolność urzędnika do pracy i wzywająca go do powrotu do pracy – Dopuszczalność (regulamin pracowniczy, art. 59 ust. 4, art. 90, 91) 1.      Zgodnie z art. 89 § 5 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej strona cofająca skargę zostaje obciążona kosztami postępowania, jeżeli strona przeciwna wniosła o to w swoich uwagach dotyczących cofnięcia skargi. Jednakże, na żądanie strony cofającej skargę, koszty pokrywa strona przeciwna, jeśli wydaje się to uzasadnione ze względu na jej postępowanie. W przypadku zaskarżenia przez urzędnika decyzji odmawiającej uznania go za niezdolnego do pracy należy uważać, że instytucja, która nie udzieliła odpowiedzi na uprzednie zażalenie w terminie czterech miesięcy, po których zapada dorozumiana decyzja odmowna, oraz przyjęła niejednoznaczne podejście w odniesieniu do sytuacji zainteresowanego po wniesieniu skargi, przyczyniła się swoim zachowaniem do skierowania sprawy na drogę sądową, a zatem można ją obciążyć częścią kosztów poniesionych przez skarżącego urzędnika. (zob. pkt 6–10) 2.      Decyzja organu powołującego wynikająca z opinii Komitetu ds. Inwalidztwa i zawierająca, oprócz oceny zdolności do pracy urzędnika, która sama w sobie nie zmienia dotychczasowej sytuacji prawnej zainteresowanego, nakaz powrotu do pracy, stanowi akt niekorzystny, którego zakwestionowanie przez urzędnika jest dopuszczalne. (zob. pkt 14, 17, 19)

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło