F-141/06

PostanowienieTSUE2007-07-17CELEX: 62006FO0141ECLI:EU:F:2007:145

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy elektroniczne zażalenie administracyjne, wysłane na niewłaściwy adres e-mail, spełnia wymogi formalne art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego urzędników, nawet jeśli mogło dotrzeć na ogólny serwer instytucji i nadawca nie otrzymał informacji o błędzie?

Ratio decidendi

Sąd do Spraw Służby Publicznej uznał, że zażalenie administracyjne złożone drogą elektroniczną jest ważne, jeśli w oczywisty sposób wyraża wolę zaskarżenia decyzji, ponieważ regulamin pracowniczy nie przewiduje szczególnej formy. Jednakże, aby zażalenie zostało uznane za złożone, musi wpłynąć do instytucji będącej jego adresatem. Wysłanie zażalenia na niewłaściwy adres elektroniczny nie spełnia tego wymogu, nawet jeśli technicznie mogło dotrzeć na ogólny serwer instytucji. Sąd podkreślił, że urzędnik dochowujący należytej staranności, wysyłający zażalenie elektronicznie, ma obowiązek upewnić się co do prawidłowego adresu odbiorcy i potwierdzenia odbioru, np. telefonicznie lub poprzez prośbę o potwierdzenie.

Stan faktyczny

M. Hartwig wniósł skargę na decyzje Parlamentu Europejskiego z dnia 27 marca 2006 r. i Komisji z dnia 12 kwietnia 2006 r., w których dokonano jego zaszeregowania do grupy B*3. Sprawa dotyczyła kwestii dopuszczalności skargi, w szczególności w kontekście uprzedniego zażalenia administracyjnego złożonego drogą elektroniczną na niewłaściwy adres.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim skierowana jest przeciwko Parlamentowi. Parlament pokryje własne koszty postępowania. Skarżący i Komisja pokryją własne koszty związane z postępowaniem w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności. Rozstrzygnięcie o pozostałych kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (druga izba) z dnia 17 lipca 2007 r. Sprawa F‑141/06 Marc Hartwig przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Kwestie incydentalne – Zarzut niedopuszczalności Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M. Hartwig żąda stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 27 marca 2006 r. i decyzji Komisji z dnia 12 kwietnia 2006 r. w zakresie, w jakim dokonują jego zaszeregowania do grupy B*3. Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna w zakresie, w jakim skierowana jest przeciwko Parlamentowi. Parlament pokryje własne koszty postępowania. Skarżący i Komisja pokryją własne koszty związane z postępowaniem w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności. Rozstrzygnięcie o pozostałych kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Streszczenie Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Wymogi formalne (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90 ust. 2) Akt złożony drogą elektroniczną, w oczywisty i jasny sposób wyrażający wolę autora zaskarżenia decyzji względem niego wydanej, stanowi zażalenie w drodze administracyjnej w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, ponieważ takie zażalenie złożone przez urzędnika nie wymaga żadnej szczególnej formy. Zażalenie zostaje złożone z momentem jego wpływu do instytucji będącej jego adresatem. Nie jest tak w przypadku zażalenia wysłanego na niewłaściwy adres elektroniczny, nawet jeśli mogło dotrzeć na ogólny serwer instytucji, a nadawca nie otrzyma informacji o błędzie. Urzędnik dochowujący należytej staranności, decydujący się na przesłanie zażalenia drogą elektroniczną, powinien bowiem upewnić się, jaki jest dokładny adres odbiorcy i czy dokument został odebrany, na przykład poprzez rozmowę telefoniczną z adresatem lub poproszenie go o potwierdzenie odbioru poczty elektronicznej. Taka elementarna ostrożność jest konieczna tym bardziej, jeśli brak jest pewności, że techniki komunikacyjne stosowane obecnie w instytucjach dają gwarancję, że system prześle dany dokument - szczególnie w przypadku, gdy nazwy poprzedzające małpę są błędne lub nieścisłe – do jego adresata lub przynajmniej nadawca otrzyma informację o błędzie w formie automatycznej odpowiedzi („autoreply”). (zob. pkt 26–30, 32) Odesłanie: Trybunał: sprawa 167/86 Rousseau przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 31 maja 1988 r., Rec. str. 2705, pkt 8; sprawy połączone 23/87 i 24/87 Aldinger i Virgili przeciwko Parlamentowi, 14 lipca 1988 r., Rec. str. 4395, pkt 13 Sąd Pierwszej instancji: sprawa T‑54/90 Lacroix przeciwko Komisji, 25 września 1991 r., Rec. str. II‑749, pkt 28, 29; sprawa T‑354/03 Reggimenti przeciwko Parlamentowi, 16 lutego 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑33, II‑147, pkt 43 Sąd do Spraw Służby Publicznej: sprawa F‑3/05 Schmit przeciwko Komisji, 15 maja 2006 r., Zb.Orz.SP str. I‑A-1-9, II‑A-1-33, pkt 28