F-143/06

PostanowienieTSUE2007-07-12CELEX: 62006FO0143ECLI:EU:F:2007:143

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga urzędnika na decyzję administracji ustalającą jego uprawnienia emerytalne jest dopuszczalna, jeśli uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej zostało złożone na inną decyzję i nie dotyczyło tego samego przedmiotu i podstawy, co skarga?

Ratio decidendi

Sąd orzekł, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie spełnia wymogu uprzedniego zażalenia administracyjnego na akt niekorzystny, o którym mowa w art. 91 ust. 2 i art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. Zażalenie złożone przez skarżącego dotyczyło innej decyzji (odrzucającej wniosek o przynależność ze skutkiem wstecznym do wspólnotowego systemu emerytalnego), a nie decyzji ustalającej uprawnienia emerytalne, która była przedmiotem skargi. Brak identyczności przedmiotu i podstawy między zażaleniem a skargą, a także niezachowanie terminu na złożenie zażalenia na właściwą decyzję, skutkują niedopuszczalnością skargi.

Stan faktyczny

D. Continolo wniósł skargę na decyzję Komisji z dnia 3 stycznia 2006 r. dotyczącą przyznania i rozliczenia jego uprawnień emerytalnych. Skarżący kwestionował sposób uwzględnienia okresu urlopu z przyczyn osobistych (od 11 czerwca 1981 r. do 1 marca 1983 r.), twierdząc, że został on zaliczony w nieprawidłowej wysokości. Skarżący złożył zażalenie na tę decyzję, które zostało oddalone decyzją organu powołującego z dnia 5 września 2006 r.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 12 lipca 2007 r. Sprawa F‑143/06 Donato Continolo przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Emerytura – Przeniesienie uprawnień emerytalnych – Oczywista niedopuszczalność Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której D. Continolo żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 3 stycznia 2006 r. w sprawie przyznania i rozliczenia uprawnień emerytalnych w zakresie, w jakim urlop z przyczyn osobistych, z którego skarżący korzystał od dnia 11 czerwca 1981 r. do dnia 1 marca 1983 r., został w niej uwzględniony jako okres uprawniający do emerytury tylko w wysokości jednego roku, pięciu miesięcy i sześciu dni zamiast jednego roku, ośmiu miesięcy i dwudziestu dni, oraz stwierdzenia nieważności decyzji organu powołującego z dnia 5 września 2006 r. oddalającej jego zażalenie na ww. decyzję z dnia 3 stycznia 2006 r. Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania. Streszczenie Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Identyczność przedmiotu i podstawy (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) Na podstawie art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skarga jest dopuszczalna o tyle tylko, o ile organowi powołującemu przedłożono wcześniej zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego na akt niekorzystny, w terminie trzech miesięcy, o którym mowa jest w tym przepisie. Niedopuszczalna jest skarga urzędnika na decyzję administracji ustalającą jego uprawnienia emerytalne, jeśli uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej zostało złożone na późniejszą decyzję administracji odrzucającą wniosek o przynależność ze skutkiem wstecznym do wspólnotowego systemu emerytalnego. Skarga złożona na pierwszą decyzję nie została bowiem poprzedzona uprzednim zażaleniem w tym samym przedmiocie i tym samym nie spełnia warunku określonego w art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego. Ponadto, zakładając nawet, że zażalenie – w zakresie, w jakim dotyczy obliczenia przez administrację uprawnień emerytalnych skarżącego – może jednocześnie być uznane za kwestionujące zgodność z prawem pierwszej decyzji i w efekcie uznane za złożone również na tę decyzję, powinno było zostać złożone w terminie regulaminowym. (zob. pkt 18, 22–24)