F-18/05

PostanowienieTSUE2009-09-29CELEX: 62005FO0018ECLI:EU:F:2009:126

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Jak należy rozstrzygnąć o kosztach postępowania w przypadku cofnięcia skargi przez urzędnika, gdy instytucja pozwana zmieniła swoją pierwotnie zaskarżoną decyzję odmowną po upływie dłuższego czasu, a cofnięcie nastąpiło krótko przed rozprawą i po korzystnym dla instytucji orzeczeniu w postępowaniu odwoławczym?

Ratio decidendi

Sąd uznał, że koszty powinny zostać podzielone między strony, gdy cofnięcie skargi następuje w wyniku zmiany przez instytucję pozwaną jej pierwotnej decyzji odmownej, nawet jeśli zmiana ta nastąpiła po czterech latach. Uzasadnieniem dla podziału kosztów jest fakt, że skarga została cofnięta zaledwie na trzy dni robocze przed rozprawą i niemal rok po zapadnięciu nowej decyzji instytucji, a także to, że instytucja uzyskała wcześniej korzystne orzeczenie w postępowaniu odwoławczym w tej samej sprawie. Takie okoliczności wskazują, że choć postępowanie instytucji uzasadniało częściowe obciążenie jej kosztami, to jednak nie w całości.

Stan faktyczny

Skarżący D wniósł skargę na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, żądając stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 4 maja 2004 r. Decyzja ta odmawiała uznania zawodowego podłoża choroby lub nasilenia choroby, na którą cierpi skarżący, uniemożliwiającej mu pełnienie obowiązków. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania po uchyleniu wcześniejszego rozstrzygnięcia. Komisja, po upływie czterech lat, zmieniła swoją decyzję, co doprowadziło do cofnięcia skargi przez D.

Rozstrzygnięcie

Sprawa F‑18/05 RENV D przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Komisja pokrywa, poza całością własnych kosztów postępowania przed Sądem i Sądem Pierwszej Instancji, połowę kosztów poniesionych przez skarżącego w tych postępowaniach. Skarżący pokrywa połowę własnych kosztów postępowania przed Sądem i Sądem Pierwszej Instancji. Axa Belgium, występująca w charakterze interwenienta na poparcie żądań Komisji pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE PREZESA PIERWSZEJ IZBY SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ z dnia 29 września 2009 r. Sprawa F-18/05 RENV D przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania po uchyleniu rozstrzygnięcia – Choroba zawodowa – Wniosek o uznanie zawodowego podłoża nasilenia choroby, na którą cierpi skarżący – Artykuł 73 regulaminu pracowniczego – Wykreślenie – Koszty Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której D żąda stwierdzenia nieważności odmownej decyzji Komisji z dnia 4 maja 2004 r. w sprawie wniosku o uznanie zawodowego podłoża choroby lub nasilenia choroby, na którą cierpi, uniemożliwiającej mu pełnienie obowiązków na stanowisku w swojej kategorii odpowiadającym jego grupie zaszeregowania. Orzeczenie: Sprawa F‑18/05 RENV D przeciwko Komisji zostaje wykreślona z rejestru Sądu. Komisja pokrywa, poza całością własnych kosztów postępowania przed Sądem i Sądem Pierwszej Instancji, połowę kosztów poniesionych przez skarżącego w tych postępowaniach. Skarżący pokrywa połowę własnych kosztów postępowania przed Sądem i Sądem Pierwszej Instancji. Axa Belgium, występująca w charakterze interwenienta na poparcie żądań Komisji pokrywa własne koszty. Streszczenie Postępowanie – Koszty – Cofnięcie skargi uzasadnione postępowaniem strony przeciwnej (regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 87 § 5; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 122) Zgodnie z art. 87 § 5 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, mającego zastosowanie odpowiednio w sprawach zawisłych przed Sądem do spraw Służby Publicznej przed wejściem w życie jego własnego regulaminu, strona cofająca skargę zostaje obciążona kosztami, jeżeli strona przeciwna wniosła o to w swoich uwagach dotyczących cofnięcia skargi. Jednakże, na żądanie strony cofającej skargę, koszty pokrywa strona przeciwna, jeśli wydaje się to uzasadnione ze względu na jej postępowanie. Należy jednak podzielić koszty w przypadku cofnięcia skargi w następstwie decyzji instytucji o zmianie, po upływie czterech lat, swojej zaskarżonej przez skarżącego decyzji odmownej w sprawie uznania zawodowego podłoża choroby, jeżeli skarga została cofnięta zaledwie na trzy dni robocze przed rozprawą i niemal rok po zapadnięciu wspomnianej decyzji, a dla instytucji zapadło korzystne orzeczenie w postępowaniu odwoławczym w tej samej sprawie. (zob. pkt 10–14)