F-19/07

WyrokTSUE2007-11-29CELEX: 62007FJ0019ECLI:EU:F:2007:212

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy komisja konkursowa może wykluczyć kandydata z konkursu za kontakt z jej członkami, a także czy opóźnienie w formalnym powiadomieniu o wykluczeniu, nawet po błędnym umieszczeniu nazwiska na liście rezerwowej, unieważnia taką decyzję?

Ratio decidendi

Sąd orzekł, że komisja konkursowa jest uprawniona do wykluczenia kandydata z konkursu w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego zachowania, takiego jak kontakt z jej członkami, zgodnie z warunkami ogłoszenia o konkursie. W sytuacji, gdy istnieją wystarczająco dokładne i spójne dowody na takie zachowanie, ciężar przedstawienia dowodu przeciwnego spoczywa na kandydacie. Ponadto, Sąd stwierdził, że opóźnienie w formalnym zakomunikowaniu decyzji o wykluczeniu, nawet jeśli nazwisko kandydata znalazło się na liście rezerwowej w wyniku błędu, nie czyni decyzji nieprawidłową, o ile nie ma przewidzianego terminu zawitego w regulaminie pracowniczym i nie doszło do uchybienia zasadzie dobrej administracji.

Stan faktyczny

G. Kerelov był kandydatem w konkursie otwartym EPSO/AD/43/06. Komisja konkursowa podjęła decyzje z dnia 6 grudnia 2006 r. i 2 lutego 2007 r. o niewpisaniu go na listę rezerwową tego konkursu oraz o wykluczeniu z niego. G. Kerelov wniósł skargę do Sądu do Spraw Służby Publicznej, kwestionując te decyzje i domagając się odszkodowania od Komisji Wspólnot Europejskich.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (druga izba) z dnia 29 listopada 2007 r. Sprawa F-19/07 Georgi Kerelov przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Konkurs otwarty – Komisja konkursowa – Kontakt z członkami komisji konkursowej – Wykluczenie z konkursu – Niewpisanie na listę rezerwową Przedmiot: Skarga wniesiona w trybie art. 236 WE i 152 EWEA, w której G. Kerelov żąda stwierdzenia nieważności decyzji komisji konkursowej konkursu otwartego EPSO/AD/43/06 z dnia 6 grudnia 2006 r. i z dnia 2 lutego 2007 r., odpowiednio, o niewpisaniu na listę rezerwową tego konkursu oraz o wykluczeniu z niego oraz żąda zasądzenia od Komisji na jego rzecz ryczałtowego odszkodowania oszacowanego ex aequo et bono na 120 491,28 EUR. Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokryje własne koszty postępowania. Streszczenie 1. Urzędnicy – Skarga – Zarzuty 2. Urzędnicy – Konkurs – Komisja konkursowa – Decyzja o wykluczeniu kandydata (regulamin pracowniczy, art. 30) 1. W ramach skargi podważającej zgodność z prawem decyzji o wykluczeniu kandydata z konkursu ze względu na naruszenie przez niego warunków ogłoszenia o konkursie w związku z tym, że kontaktował się z członkami komisji konkursowej, do zainteresowanego należy, w obliczu wystarczająco dokładnych i spójnych dowodów na poparcie tej okoliczności, przedstawienie dowodu przeciwnego lub co najmniej wyjaśnień czy usprawiedliwienia, mogących zakwestionować prawdopodobieństwo podnoszonej okoliczności, celem umożliwienia Sądowi wydania rozstrzygnięcia w sprawie. (zob. pkt 34) Odesłanie: Trybunał: sprawy połączone C‑204/00 P, C‑205/00 P, C‑211/00 P, C‑213/00 P, C‑217/00 P i C‑219/00 P Aalborg Portland i in. przeciwko Komisji, 7 stycznia 2004 r., Rec. str. I‑123, pkt 79 2. Komisja konkursowa, upoważniona do sporządzenia listy odpowiednich kandydatów na podstawie art. 30 regulaminu pracowniczego, może stwierdzić nieprawidłowe zachowanie kandydata i wykluczyć go z konkursu zgodnie z warunkami ogłoszenia o konkursie. W tym względzie okoliczność, że formalna decyzja o wykluczeniu kandydata została mu zakomunikowana dopiero po opublikowaniu listy rezerwowej zawierającej w wyniku błędu nazwisko zainteresowanego, nie może stanowić o nieprawidłowości decyzji, w braku jakiegokolwiek terminu zawitego w tym zakresie, przewidzianego przez obowiązujące przepisy regulaminu pracowniczego i w braku jakiegokolwiek uchybienia zasadzie dobrej administracji, które można byłoby z tego względu zarzucić instytucji. (zob. pkt 37)