F-23/07

PostanowienieTSUE2007-10-19CELEX: 62007FO0023ECLI:EU:F:2007:181

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy decyzja administracji podtrzymująca odmowę powołania komitetu ds. inwalidztwa, w sytuacji braku zmian w stanie zdrowia urzędnika, stanowi nowy akt otwierający termin do wniesienia skargi, oraz czy skarga o odszkodowanie może służyć do obejścia terminów na wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności?

Ratio decidendi

Sąd orzekł, że decyzja administracji, która jedynie podtrzymuje wcześniejszą odmowę powołania komitetu ds. inwalidztwa bez zmian w stanie zdrowia urzędnika, jest aktem potwierdzającym i nie otwiera nowego terminu do wniesienia skargi. Ponadto, skarga o odszkodowanie jest niedopuszczalna, jeśli jej celem jest osiągnięcie identycznego skutku jak skarga o stwierdzenie nieważności, która nie została wniesiona w przewidzianym terminie, ponieważ urzędnik nie może w ten sposób naprawić zaniechania i zorganizować sobie nowego terminu na wniesienie skargi.

Stan faktyczny

Skarżący M wniósł skargę na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Europejskiej Agencji Leków (EMEA) z dnia 25 października 2006 r., która oddaliła jego wniosek o powołanie komitetu ds. inwalidztwa. Skarżący żądał również stwierdzenia nieważności decyzji EMEA z dnia 31 stycznia 2007 r., oddalającej jego wniosek o odszkodowanie.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 19 października 2007 r. Sprawa F‑23/07 M przeciwko Europejskiej Agencji Leków (EMEA) Służba publiczna – Urzędnicy – Niezdolność do pracy – Komitet ds. inwalidztwa – Odmowa powołania – Oczywista niedopuszczalność Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której M żąda stwierdzenia nieważności decyzji EMEA z dnia 25 października 2006 r. oddalającej jego wniosek o powołanie komitetu ds. inwalidztwa oraz decyzji EMEA z dnia 31 stycznia 2007 r. oddalającej wniosek skarżącego o odszkodowanie. Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. Każda ze stron pokryje własne koszty. Streszczenie 1. Urzędnicy – Skarga – Akt niekorzystny – Decyzja podtrzymująca stanowisko przyjęte w decyzji pierwotnej – Akt wyłącznie potwierdzający – Niedopuszczalność (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) 2. Urzędnicy – Skarga – Skarga o stwierdzenie nieważności niewniesiona w terminie – Skarga o odszkodowanie mająca na celu identyczny skutek – Niedopuszczalność (regulamin pracowniczy urzędników, art. 90, 91) 1. Decyzja, w której administracja ogranicza się wobec braku zmian w stanie zdrowia danego urzędnika, do podtrzymania odmowy powołania komitetu ds. inwalidztwa, stanowi akt potwierdzający, a nie nową decyzję powodującą rozpoczęcie biegu terminu na wniesienie skargi, nawet jeśli decyzja ta została wydana w związku z raportem medycznym, który nie był dostępny przy pierwotnym zajmowaniu stanowiska przez administrację. (zob. pkt 40, 43) Odesłanie: Trybunał: sprawa 214/85 Gherardi Dandolo przeciwko Komisji, 20 maja 1987 r., Rec. str. 2163, pkt 15–17 2. Wniosek o odszkodowanie jest niedopuszczalny, gdy urzędnik usiłuje w ten sposób osiągnąć identyczny skutek, jak w przypadku uwzględnienia żądań skargi o stwierdzenie nieważności, której nie wniósł w odpowiednim terminie. Urzędnik, który nie wszczął w terminach przewidzianych w art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego postępowania o stwierdzenie nieważności aktu jakoby dla niego niekorzystnego, nie może tym samym za pomocą wniosku o odszkodowanie za szkodę wyrządzoną przez ten akt naprawić tego zaniechania i zorganizować sobie w ten sposób nowy termin na wniesienie skargi. (zob. pkt 45) Odesłanie: Trybunał: sprawa 346/87 Bossi przeciwko Komisji, 14 lutego 1989 r., Rec. str. 303, pkt 32 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑20/92 Moat przeciwko Komisji, 13 lipca 1993 r., Rec. str. II‑799, pkt 46; sprawa T‑147/04 Ross przeciwko Komisji, 28 czerwca 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑171, II‑771, pkt 48