F-30/07

PostanowienieTSUE2009-04-30CELEX: 62007FO0030ECLI:EU:F:2009:42

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Sąd wspólnotowy może umorzyć postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności, gdy roszczenie skarżącego zostało zaspokojone w innej sprawie, bez wcześniejszego orzekania o zarzucie niedopuszczalności?

Ratio decidendi

Sąd do spraw Służby Publicznej umorzył postępowanie w sprawie F-30/07, ponieważ roszczenie skarżącej zostało zaspokojone w innej, wcześniejszej sprawie (F-115/07 Balieu-Steinmetz i Noworyta przeciwko Parlamentowi), w której Sąd orzekł co do istoty na korzyść skarżącej. Strony w sprawie F-30/07 oświadczyły, że w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia w pierwszej sprawie, nie ma potrzeby orzekania w drugiej. Sąd uznał, że prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości uzasadnia stwierdzenie bezprzedmiotowości skargi i umorzenie postępowania w takiej sytuacji, nawet bez rozstrzygania zarzutów niedopuszczalności.

Stan faktyczny

Lidia Noworyta wniosła skargę przeciwko Parlamentowi Europejskiemu, żądając stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 28 kwietnia 2006 r. Decyzja ta odmawiała jej przyznania dodatku ryczałtowego za godziny nadliczbowe, zgodnie z art. 3 załącznika VI do regulaminu pracowniczego. Alternatywnie, skarżąca żądała wypłacenia innego dodatku na podstawie art. 56a lub 56b regulaminu pracowniczego.

Rozstrzygnięcie

Sprawa F‑30/07 Noworyta przeciwko Parlamentowi zostaje umorzona i wykreślona z rejestru Sądu. Każda ze stron pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 30 kwietnia 2009 r. Sprawa F-30/07 Lidia Noworyta przeciwko Parlamentowi Europejskiemu Umorzenie postępowania Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Noworyta żąda stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu z dnia 28 kwietnia 2006 r. nieuwzględniającej wniosku jej przełożonego z dnia 20 października 2005 r. i zawierającej odmowę przyznania skarżącej dodatku ryczałtowego za godziny nadliczbowe w rozumieniu art. 3 załącznika VI do regulaminu pracowniczego; zamiennie, zamiast wypłacenia wspomnianego dodatku, skarżąca żąda wypłacenia dowolnego innego dodatku, czy to na podstawie art. 56a, czy to art. 56b regulaminu pracowniczego. Orzeczenie: Sprawa F‑30/07 Noworyta przeciwko Parlamentowi zostaje umorzona i wykreślona z rejestru Sądu. Każda ze stron pokrywa własne koszty. Streszczenie Postępowanie – Zaspokojenie roszczenia skarżącego po tym, jak wniósł on skargę (regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 75) Sąd wspólnotowy może ocenić, w zależności od okoliczności danego przypadku, czy prawidłowe administrowanie wymiarem sprawiedliwości uzasadnia oddalenie skargi o stwierdzenie nieważności co do istoty, lub analogicznie, stwierdzenie, że skarga stała się bezprzedmiotowa i że należy umorzyć postępowanie w przedmiocie zasadności skargi, nie orzekając wcześniej w przedmiocie zarzutu niedopuszczalności podniesionego przez stronę pozwaną. Odnosi się to również do sytuacji, w której Sąd orzekł już co do istoty w poprzedniej sprawie na korzyść skarżącego w zawisłej sprawie, a podczas rozprawy, w odpowiedzi na pytanie zadane przez Sąd w ramach tej drugiej ze spraw, strony oświadczyły, że jeżeli skarga w pierwszej sprawie zostanie uznana za dopuszczalną i Sąd wyda orzeczenie co do istoty, nie ma powodu, by orzekał w drugiej sprawie. (zob. pkt 5–8) Odesłanie: Trybunał: sprawa C‑23/00 P Rada przeciwko Boehringer, 26 lutego 2002 r., Rec. s. I‑1873, pkt 51, 52; sprawa C‑233/02 Francja przeciwko Komisji, 23 marca 2004 r., Rec. s. I‑2759, pkt 26 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑171/02 Regione autonoma della Sardegna przeciwko Komisji, 15 czerwca 2005 r., Zb.Orz. s. II‑2123, pkt 155 Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑134/06 Bordini przeciwko Komisji, 8 kwietnia 2008 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 56; sprawa F‑115/07 Balieu-Steinmetz i Noworyta przeciwko Parlamentowi, 28 kwietnia 2009 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000