F-40/06

PostanowienieTSUE2007-12-06CELEX: 62006FO0040(01)ECLI:EU:F:2007:215

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o odszkodowanie jest zasadna, jeśli nie wszystkie kumulatywne przesłanki odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty zostały spełnione, a żądanie stwierdzenia nieważności stało się bezprzedmiotowe?

Ratio decidendi

Trybunał orzekł, że odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty wymaga kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek: bezprawności zachowania instytucji, rzeczywistego wystąpienia szkody oraz istnienia związku przyczynowego między zachowaniem a szkodą. Brak spełnienia choćby jednej z tych przesłanek skutkuje oddaleniem skargi o odszkodowanie w całości. W niniejszej sprawie, ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia wszystkich przesłanek, jego żądanie odszkodowania zostało oddalone jako oczywiście bezzasadne. Jednocześnie, żądanie stwierdzenia nieważności stało się bezprzedmiotowe, gdyż skarżący uzyskał żądany dokument po wniesieniu skargi.

Stan faktyczny

L. Marcuccio złożył wniosek do Komisji Wspólnot Europejskich o udostępnienie kopii listu przewozowego dotyczącego wysyłki jego mienia osobistego z Angoli do Włoch. Po wniesieniu skargi do Sądu do spraw Służby Publicznej, Komisja dostarczyła skarżącemu żądany dokument. Skarżący domagał się również zasądzenia odszkodowania.

Rozstrzygnięcie

Postępowanie zostaje umorzone w przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności. Żądanie odszkodowania zostaje oddalone jako oczywiście bezzasadne. Skarżący pokrywa koszty własne oraz całość kosztów poniesionych przez Komisję.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 6 grudnia 2007 r. Sprawa F‑40/06 Luigi Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Wniosek o informację o mieniu osobistym przesłanym z miejsca zatrudnienia do miejsca zamieszkania – Umorzenie – Wniosek o odszkodowanie w oczywisty sposób bezzasadny Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności dorozumianej decyzji o oddaleniu jego wniosku o udostępnienie kopii listu przewozowego dotyczącego wysyłki jego mienia osobistego z Angoli do Włoch oraz, po drugie, zasądzenia odszkodowania. Orzeczenie: Postępowanie zostaje umorzone w przedmiocie żądania stwierdzenia nieważności. Żądanie odszkodowania zostaje oddalone jako oczywiście bezzasadne. Skarżący pokrywa koszty własne oraz całość kosztów poniesionych przez Komisję. Streszczenie 1. Postępowanie – Zaspokojenie roszczenia skarżącego po tym, jak wniósł on skargę – Skarga, która stała się bezprzedmiotowa – Umorzenie postępowania (regulamin pracowniczy, art. 90, 91) 2. Urzędnicy – Pozaumowna odpowiedzialność instytucji – Przesłanki – Bezprawność – Szkoda – Związek przyczynowy – Przesłanki kumulatywne 1. Skoro po wniesieniu skargi skarżący uzyskał w zasadzie wszystko, czego żądał od instytucji, jego skarga o stwierdzenie nieważności dorozumianej decyzji o nieuwzględnieniu jego wniosku stała się bezprzedmiotowa i należy umorzyć postępowanie. (por. pkt 26) 2. Powstanie odpowiedzialności Wspólnoty uzależnione jest od spełnienia szeregu przesłanek co do bezprawności zachowania zarzucanego instytucjom wspólnotowym, rzeczywistego wystąpienia szkody i istnienia związku przyczynowego między zachowaniem instytucji a podniesioną szkodą. Wystarczy, żeby jedna z tych przesłanek nie wystąpiła, aby należało skargę o odszkodowanie oddalić w całości, bez konieczności badania, czy wystąpiły pozostałe przesłanki tej odpowiedzialności. (por. pkt 44) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑165/03 Vonier przeciwko Komisji, 10 listopada 2004, Zb.Orz.SP str. I‑A‑343, II‑1575, pkt 78