F-52/08

WyrokTSUE2009-06-04CELEX: 62008FJ0052ECLI:EU:F:2009:54

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy decyzja Komisji Europejskiej o przymusowym przeniesieniu urzędnika z delegatury w państwie trzecim do siedziby w Brukseli, podjęta w interesie służby, jest zgodna z regulaminem pracowniczym, w szczególności z art. 7 ust. 1 i załącznikiem X, oraz czy wymaga zgody urzędnika?

Ratio decidendi

Sąd uznał, że instytucje UE posiadają szeroki zakres uznania w organizacji swoich służb i obsadzaniu stanowisk, pod warunkiem działania w interesie służby i poszanowania równoważności stanowiska i grupy zaszeregowania. Przeniesienie z urzędu w interesie służby nie wymaga zgody urzędnika, ponieważ takie ograniczenie naruszałoby swobodę instytucji w dostosowywaniu organizacji do zmieniających się potrzeb. Art. 7 ust. 1 regulaminu pracowniczego ma zastosowanie do urzędników pełniących służbę poza UE, a przepisy załącznika X nie stanowią odstępstwa od innych postanowień regulaminu pracowniczego, chyba że wyraźnie to wskazano.

Stan faktyczny

Skarżący, Wolfgang Plasa, był urzędnikiem Komisji Wspólnot Europejskich, zatrudnionym w delegaturze Komisji w Algierii. Dyrektor generalny dyrekcji generalnej ds. stosunków zewnętrznych Komisji podjął decyzję z dnia 8 maja 2008 r. o jego przeniesieniu z urzędu do siedziby w Brukseli z dniem 1 sierpnia 2008 r. W. Plasa zaskarżył tę decyzję, domagając się jej stwierdzenia nieważności oraz odszkodowania.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje oddalona. Skarżący pokrywa całość kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (druga izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. Sprawa F-52/08 Wolfgang Plasa przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Organizacja służb – Obsadzanie stanowisk – Delegatura Komisji w Algierii – Artykuł 7 ust. 1 regulaminu pracowniczego – Przeniesienie z urzędu do Brukseli – Uzasadnienie – Interes służby Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której W. Plasa żąda stwierdzenia nieważności decyzji dyrektora generalnego dyrekcji generalnej ds. stosunków zewnętrznych Komisji z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie jego przeniesienia z urzędu do siedziby w Brukseli (Belgia) z dniem 1 sierpnia 2008 r. oraz odszkodowania. Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Skarżący pokrywa całość kosztów postępowania. Streszczenie Urzędnicy – Organizacja służb – Obsadzanie stanowisk – Uznanie administracyjne (regulamin pracowniczy, art. 7 ust. 1, art. 10a, załącznik X) Instytucje korzystają z szerokiego zakresu uznania w zakresie organizacji swoich służb w zależności od zadań, jakie zostały im powierzone, oraz – z uwagi na ich realizację – w obsadzaniu stanowisk pracownikami personelu pozostającego w ich dyspozycji, pod warunkiem jednakże, że odbywa się to w interesie służby i przy poszanowaniu równoważności pomiędzy stanowiskiem a grupą zaszeregowania. Przeniesienie z urzędu w interesie służby nie wymaga zgody urzędnika. Taki warunek skutkowałby niemożliwym do przyjęcia ograniczeniem swobody instytucji w zakresie organizacji swoich służb i dostosowania tej organizacji do rozwoju potrzeb. W szczególności art. 7 ust. 1 regulaminu pracowniczego, dotyczący przydzielania stanowisk urzędnikom w interesie służby, znajduje zastosowanie względem pracowników zatrudnionych poza Unią Europejską. Zgodnie z art. 101a regulaminu pracowniczego szczególne przepisy, stanowiące odstępstwa i mające zastosowanie do urzędników pełniących służbę w państwie trzecim, zawarte w załączniku X do regulaminu pracowniczego, którego art. 2 i 3, dotyczące procedury mobilności odsyłają do szczegółowych zasad ustalonych przez organ powołujący, znajdują bowiem zastosowanie, nie naruszając innych przepisów regulaminu pracowniczego. (zob. pkt 75–77, 111) Odesłanie: Trybunał: sprawy połączone 161/80 i 162/80 Carbognani i Coda Zabetta przeciwko Komisji, 24 lutego 1981 r., Rec. s. 543, pkt 28; sprawa 19/87 Hecq przeciwko Komisji, 23 marca 1988 r., Rec. s. 1681, pkt 6; sprawa C‑294/95 P Ojha przeciwko Komisji, 12 listopada 1996 r., Rec. s. I‑5863, pkt 40 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑73/96 Forcat Icardo przeciwko Komisji, 19 czerwca 1997 r., RecFP s. I‑A‑159, II‑485, pkt 26; sprawa T‑98/96 Costacurta przeciwko Komisji, 22 stycznia 1998 r., RecFP s. I‑A‑21, II‑49, pkt 33, 36, 40