F-56/08

PostanowienieTSUE2009-06-04CELEX: 62008FO0056ECLI:EU:F:2009:55

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga urzędnicza kwestionująca odmowę objęcia dzieci ubezpieczeniem chorobowym jest dopuszczalna, jeśli nie poprzedziło jej zażalenie administracyjne i jest skierowana przeciwko uzasadnieniu decyzji, a nie jej rozstrzygnięciu?

Ratio decidendi

Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z dwóch głównych powodów. Po pierwsze, zgodnie z art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego, skarga na akt niekorzystny jest dopuszczalna jedynie pod warunkiem uprzedniego złożenia zażalenia administracyjnego, czego skarżący nie uczynił. Po drugie, przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności mogą być jedynie akty wywołujące wiążące skutki prawne, które bezpośrednio wpływają na sytuację prawną skarżącego. W tym przypadku skarga była skierowana wyłącznie przeciwko uzasadnieniu decyzji, które samo w sobie nie stanowi aktu zaskarżalnego, ponieważ nie zmienia sytuacji prawnej.

Stan faktyczny

J. de Britto Patricio-Dias wniósł skargę przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, kwestionując jej odmowną decyzję w sprawie objęcia jego pozostających na utrzymaniu dzieci ubezpieczeniem podstawowym wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego instytucji Wspólnot Europejskich.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 4 czerwca 2009 r. Sprawa F‑56/08 Jorge de Britto Patricio-Dias przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Wspólny system ubezpieczenia chorobowego – Objęcie dzieci pozostających na utrzymaniu ubezpieczeniem podstawowym wspólnego systemu ubezpieczenia chorobowego – Brak zażalenia – Oczywista niedopuszczalność Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 152 EWEA, w której J. de Britto Patricio-Dias kwestionuje odmowną decyzję Komisji w sprawie objęcia jego pozostających na utrzymaniu dzieci ubezpieczeniem podstawowym systemu ubezpieczenia chorobowego wspólnego dla instytucji Wspólnot Europejskich. Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Skarżący zostaje obciążony kosztami postępowania. Streszczenie 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Pojęcie – Akty mogące mieć wpływ na określoną sytuację prawną – Skarga skierowana wyłącznie przeciwko uzasadnieniu aktu – Niedopuszczalność (art. 230 WE) 2. Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Brak – Niedopuszczalność (regulamin pracowniczy, art. 90, 91) 1. Aktami lub decyzjami, które mogą być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności, są jedynie takie środki, które wywołują wiążące skutki prawne mogące bezpośrednio i natychmiastowo wpłynąć na interesy skarżącego, zmieniając w istotny sposób jego sytuację prawną. Natomiast uzasadnienia do takich aktów nie mogą jako takie być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności, ponieważ nie stanowią niezbędnej podstawy rozstrzygnięcia aktu niekorzystnego. (zob. pkt 15) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑138/89 NBV i NVB przeciwko Komisji, 17 września 1992 r., Rec. s. II‑2181, pkt 31 2. Zgodnie z art. 91 ust. 2 regulaminu pracowniczego skarga na akt niekorzystny jest dopuszczalna jedynie pod warunkiem, że do organu powołującego złożono uprzednio zażalenie w rozumieniu art. 90 ust. 2, w terminie przewidzianym w tym przepisie, i że to zażalenie zostało następnie oddalone w drodze wyraźnej lub dorozumianej decyzji. (zob. pkt 16) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑108/99 Reggimenti przeciwko Parlamentowi, 7 grudnia 1999 r., RecFP s. I‑A‑243, II‑1205, pkt 19