F-61/05
WyrokTSUE2008-04-24CELEX: 62005FJ0061ECLI:EU:F:2008:47
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Komisja Wspólnot Europejskich popełniła oczywisty błąd w zaszeregowaniu byłego członka personelu pomocniczego do grupy funkcyjnej I jako pracownika kontraktowego, oraz czy różnice w uposażeniu i gwarancjach między personelem pomocniczym a kontraktowym stanowią naruszenie zasady równości traktowania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że obowiązki powierzone skarżącemu (prace fizyczne i biurowe, pomoc w zadaniach administracyjnych) odpowiadają grupie funkcyjnej I zgodnie z art. 80 ust. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników, a stopień inicjatywy i samodzielności nie uzasadnia wyższego zaszeregowania. Ponadto, Sąd stwierdził, że prawodawca wspólnotowy ma prawo tworzyć nowe kategorie pracowników z odmiennymi warunkami zatrudnienia, o ile nie narusza to praw nabytych i zapewnia równe traktowanie w ramach tej samej kategorii. Różnice między personelem pomocniczym a kontraktowym są uzasadnione obiektywnymi różnicami prawnymi i potrzebami administracji, co wyklucza dyskryminację.Stan faktyczny
Raffaele Dalmasso był zatrudniony w Komisji Wspólnot Europejskich jako członek personelu pomocniczego. Następnie został zatrudniony w charakterze pracownika kontraktowego, gdzie zaszeregowano go do grupy funkcyjnej I. Dalmasso złożył wniosek o zmianę zaszeregowania i wynagrodzenia, który został odrzucony decyzją z dnia 21 marca 2005 r. Skarżący uważał, że jego obowiązki odpowiadają wyższej grupie funkcyjnej i że jest traktowany nierówno w porównaniu do personelu pomocniczego.Rozstrzygnięcie
Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokrywa własne koszty.Pełny tekst orzeczenia
WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(druga izba)
z dnia 24 kwietnia 2008 r.
Sprawa F-61/05
Raffaele Dalmasso
przeciwko
Komisji Wspólnot Europejskich
Służba publiczna – Personel kontraktowy – Zatrudnienie – Zaszeregowanie do grupy funkcyjnej – Wniosek o zmianę zaszeregowania
i wynagrodzenia ustalonych przy zatrudnieniu – Były członek personelu pomocniczego zatrudniony w charakterze członka personelu
kontraktowego – Artykuł 3a i art. 80 ust. 2 i 3 WZIP – Zadania należące do różnych grup funkcyjnych – Równość traktowania
– Skarga bezzasadna
Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której R. Dalmasso żąda, po pierwsze, stwierdzenia nieważności odmownej
decyzji organu uprawnionego do zawierania umów z dnia 21 marca 2005 r. w sprawie jego wniosku z dnia 7 grudnia 2004 r., którego
kwalifikacja została następnie zmieniona na zażalenie, skierowanego przeciwko decyzji ustalającej jego zaszeregowanie i wynagrodzenie
w momencie zatrudnienia go w charakterze pracownika kontraktowego, oraz w razie konieczności, pierwotnej decyzji ustalającej
również grupę zaszeregowania i wynagrodzenie zgodnie z umową z dnia 16 września 2004 r., a po drugie, zasądzenia odsetek szacowanych
na 25 000 EUR.
Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokrywa własne koszty.
Streszczenie
1. Urzędnicy – Personel kontraktowy – Zaszeregowanie
(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 53 akapit trzeci, art. 80 ust. 2)
2. Urzędnicy – Warunki zatrudnienia innych pracowników – Zastosowanie tytułu IV dotyczącego personelu kontraktowego, w odniesieniu
do którego nie jest wymagane uprzednie przyjęcie opisu zakresu obowiązków i uprawnień związanych z każdym rodzajem zadań poszczególnych
grup funkcyjnych tego personelu
(warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 52, art. 80 ust. 3, tytuł IV; rozporządzenie Rady nr 723/2004)
3. Urzędnicy – Warunki zatrudnienia innych pracowników – Równość traktowania – Różnice w uposażeniu personelu pomocniczego i personelu
kontraktowego – Brak dyskryminacji
4. Urzędnicy – Równość traktowania – Odmienne traktowanie różnych kategorii pracowników w zakresie gwarancji wynikających z regulaminu
pracowniczego oraz świadczeń zabezpieczenia społecznego – Brak dyskryminacji
1. Organ administracji nie popełnia oczywistego błędu w ocenie, dokonując zaszeregowania do grupy funkcyjnej I pracownika kontraktowego,
któremu przydzielono obowiązki obejmujące przesuwanie ścianek działowych i drzwi, organizację przeprowadzek, składanie zamówień
na nowe meble lub na wykonanie napraw, zarządzanie logistyczne archiwami, nawiązywanie kontaktów z zarządcami budynków w kwestiach
związanych z dozorem, parkingami, utrzymaniem i sprzątaniem, regularne i należyte zaopatrywanie jednostek organizacyjnych
w materiały biurowe, monitorowanie wykorzystania środków budżetowych, organizację spotkań i rezerwację sal, monitorowanie
zamówień na napoje i przekąski. Tego rodzaju obowiązki obejmują bowiem prace fizyczne i biurowe, które nie wykraczają poza
poziom czynności z zakresu pomocy w zadaniach administracyjnych w rozumieniu art. 80 ust. 2 warunków zatrudnienia innych pracowników,
dla grupy funkcyjnej I. Co więcej, stopień inicjatywy i samodzielności pozostawianej pracownikowi kontraktowemu dla właściwego
wykonania wymienionych prac nie daje podstaw, by kwestionować zakwalifikowanie ich jako „praca fizyczna i pomoc w zadaniach
administracyjnych” w rozumieniu przytoczonego wyżej przepisu i nie stoi na przeszkodzie sprawowaniu nadzoru przez urzędników
lub członków personelu tymczasowego.
Ponadto nawet jeżeli pracownik kontraktowy wykonywał wcześniej te same obowiązki jako członek personelu pomocniczego kategorii C
grupa funkcyjna VII, rodzaje stanowisk należące do tej kategorii, takie jak sekretarz, maszynistka, telefonistka lub pracownik
biurowy, określone w art. 53 akapit trzeci warunków zatrudnienia innych pracowników, odpowiadają rodzajom obowiązków określonym
w art. 80 ust. 2 tej regulacji odnoszącym się do grupy funkcyjnej I.
(zob. pkt 52–54, 56, 57)
2. Żaden przepis warunków zatrudnienia innych pracowników czy rozporządzenia nr 723/2004 zmieniającego Regulamin pracowniczy
urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich nie uzależnia stosowania
tytułu IV tej regulacji, dotyczącego pracowników kontraktowych, a w szczególności przepisów dotyczących ich zatrudniania,
od sporządzenia zakresu obowiązków związanych z każdym rodzajem zadań typowych dla każdej grupy funkcyjnej, do której ci pracownicy
kontraktowi mogą należeć, o którym mowa w art. 80 ust. 3 tej regulacji. Przeciwnie, art. 52 warunków zatrudnienia innych pracowników,
który przewiduje, że faktycznego okresu zatrudnienia członków personelu pomocniczego, którzy mają wkrótce zostać zastąpieni
przez pracowników kontraktowych, co wynika z motywu 36 rozporządzenia nr 723/2004, nie można przedłużać po dniu 31 grudnia
2007 r., a po dniu 31 grudnia 2006 r. nie można zatrudniać nowych członków personelu pomocniczego, może służyć jako potwierdzenie
tezy o natychmiastowym stosowaniu tytułu IV, ponieważ brak w nim jest odniesienia do wcześniejszego obowiązywania art. 80
ust. 3 warunków zatrudnienia innych pracowników.
(zob. pkt 59)
Odesłanie:
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑415/06 P De Smedt przeciwko Komisji, 9 lipca 2007 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑109, II‑A‑1‑409,
pkt 40
Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑59/05 De Smedt przeciwko Komisji, 19 października 2006 r., dotychczas nieopublikowana
w Zbiorze, pkt 52
3. Prawodawca wspólnotowy może w każdym momencie wnieść do przepisów regulaminu pracowniczego zmiany, które według niego są w interesie
służby, i przyjąć takie przepisy regulaminu pracowniczego obowiązujące na przyszłość, które są mniej korzystne dla danych
urzędników lub pracowników, pod warunkiem jednak, że zapewniona zostanie ochrona ich praw nabytych oraz że osoby, których
konkretnie dotyczy nowa regulacja, traktowane są w taki sam sposób. Nie można więc czynić mu zarzutu z tego powodu, że stworzył
nową kategorię pracowników, a mianowicie pracowników kontraktowych, których sytuacja finansowa podlega odmiennym uregulowaniom
niż sytuacja członków personelu pomocniczego i którzy mają po pewnym czasie zastąpić członków personelu pomocniczego i urzędników
kategorii D, o ile nie wpływa to w sposób sprzeczny z prawem na prawa nabyte urzędników lub pracowników zatrudnionych na warunkach
dawnego regulaminu pracowniczego oraz o ile pracownicy należący do nowej kategorii potraktowani zostali w sposób identyczny.
Co więcej, podawane na stronie intranetowej Komisji informacje dotyczące określonej skali obniżenia wynagrodzeń wskutek zmiany
umów członków personelu pomocniczego na umowy w charakterze pracowników kontraktowych nie mogą rodzić po stronie zainteresowanego
uzasadnionych oczekiwań odnośnie do uprawnienia do obniżenia w ściśle określonej wysokości, ponieważ mamy tu do czynienia
ze średnią, która ma być stosowana do różnych indywidualnych przypadków.
(zob. pkt 78, 79, 81)
Odesłanie:
Trybunał: sprawa 28/74 Gillet przeciwko Komisji, 19 marca 1975 r., Rec. s. 463, pkt 5, 6
Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑121/97 Ryan przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 30 września 1998 r., Rec. s. II‑3885,
pkt 98, 104; sprawa T‑135/05 Campoli przeciwko Komisji, 29 listopada 2006 r., Zb.Orz.SP s. II‑A‑2‑1527, pkt 85
Sąd do spraw Służby Publicznej: ww. sprawa De Smedt przeciwko Komisji, pkt 71
4. Nie można kwestionować różnic w regulaminie pracowniczym w odniesieniu do różnych kategorii osób zatrudnionych przez Wspólnoty,
czy to w charakterze urzędników, czy różnych kategorii pracowników podlegających warunkom zatrudnienia innych pracowników.
Definicja każdej kategorii pracowników odpowiada bowiem uzasadnionym potrzebom administracji wspólnotowej i charakterowi obowiązków,
stałych lub czasowych, jakie muszą być przez nią wykonywane. Nie można tym samym traktować jako przejawu dyskryminacji faktu,
że z punktu widzenia gwarancji wynikających z regulaminu pracowniczego i świadczeń zabezpieczenia społecznego niektóre kategorie
osób zatrudnionych przez Wspólnoty mogą korzystać z gwarancji lub świadczeń, które nie przysługują innym kategoriom. W szczególności
sytuację pracowników podlegających warunkom zatrudnienia innych pracowników cechuje co do zasady umowny charakter stosunku
pracy, podczas gdy więź prawna między urzędnikiem a administracją wynika ze stosunku powołania. Między różnymi kategoriami
osób zatrudnionych przez Wspólnoty istnieją obiektywne różnice prawne, przez co zasada równości traktowania nie znajduje w tym
względzie zastosowania.
(zob. pkt 82)
Odesłanie:
Trybunał: sprawy połączone 118/82 i 123/82 Celant i in. przeciwko Komisji, 6 października 1983 r., Rec. s. 2995, pkt 22
Sąd Pierwszej Instancji: ww. sprawa De Smedt przeciwko Komisji, pkt 54, 55
Sąd do spraw Służby Publicznej: ww. sprawa De Smedt przeciwko Komisji, pkt 76
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło