F-70/07

PostanowienieTSUE2009-11-10CELEX: 62007FO0070(01)ECLI:EU:F:2009:148

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga odszkodowawcza wniesiona na podstawie art. 236 WE i art. 91 regulaminu pracowniczego, mająca na celu zwrot kosztów postępowania, jest dopuszczalna, jeśli istnieje specjalna procedura ustalania kosztów przewidziana w art. 92 § 1 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził, że prawodawca unijny wprowadził szczególną procedurę ustalania kosztów, przewidzianą w art. 92 § 1 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, która ma zastosowanie w przypadku sporów dotyczących wysokości i charakteru kosztów podlegających zwrotowi po zakończeniu postępowania. Ta specjalna procedura wyklucza możliwość dochodzenia tych samych sum lub sum poniesionych w tych samych celach w ramach skargi mającej na celu stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty. W konsekwencji, skarga odszkodowawcza, której przedmiotem jest w rzeczywistości to samo co wniosek o ustalenie kosztów, jest niedopuszczalna.

Stan faktyczny

L. Marcuccio wniósł skargę odszkodowawczą przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich. Skarżący domagał się nakazania Komisji naprawienia szkody, którą rzekomo poniósł w związku z odmową zwrotu kosztów, które miały zostać poniesione w sprawie T‑176/04.

Rozstrzygnięcie

Żądania pierwsze, drugie, trzecie i szóste skargi zostają odrzucone jako w sposób oczywisty niedopuszczalne. Każda ze stron pokrywa własne koszty w odniesieniu do żądań pierwszego, drugiego, trzeciego i szóstego skargi, w tym koszty poniesione w ramach postępowania T‑176/04 DEP.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 10 listopada 2009 r. Sprawa F-70/07 Luigi Marcuccio przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Skarga odszkodowawcza – Zarzut skargi równoległej – Oczywista niedopuszczalność Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której L. Marcuccio żąda, między innymi, nakazania Komisji naprawienia szkody, jaką rzekomo miał ponieść ze względu na odmowę zwrócenia mu przez Komisję podlegających zwrotowi kosztów jakoby poniesionych w sprawie T‑176/04. Orzeczenie: Żądania pierwsze, drugie, trzecie i szóste skargi zostają odrzucone jako w sposób oczywisty niedopuszczalne. Każda ze stron pokrywa własne koszty w odniesieniu do żądań pierwszego, drugiego, trzeciego i szóstego skargi, w tym koszty poniesione w ramach postępowania T‑176/04 DEP. Streszczenie Postępowanie – Koszty – Ustalenie – Przedmiot (art. 236 WE; regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 92 § 1; regulamin pracowniczy, art. 91) Prawodawca wprowadził procedurę szczególną w przedmiocie ustalenia kosztów w sytuacji, gdy strony spierają się co do wysokości i charakteru kosztów podlegających zwrotowi w następstwie wyroku lub postanowienia, którym Sąd Pierwszej Instancji zakończył postępowanie i rozstrzygnął o podziale kosztów. Ponadto omawiana procedura szczególna przewidziana w art. 92 § 1 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, mająca na celu ustalenie kosztów, wyklucza roszczenie zwrotu tych samych sum lub sum poniesionych w tych samych celach w ramach skargi mającej na celu stwierdzenie odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty. Tym samym wniesienie przez skarżącego, na podstawie art. 236 WE i art. 91 regulaminu pracowniczego, skargi mającej w rzeczywistości ten sam przedmiot co wniosek o ustalenie kosztów jest niedopuszczalne. (zob. pkt 16, 17) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑351/03 Schneider Electric przeciwko Komisji, 11 lipca 2007 r., Zb.Orz. s. II‑2237, pkt 297