F-80/06

PostanowienieTSUE2008-01-25CELEX: 62006FO0080ECLI:EU:F:2008:5

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga wniesiona przez urzędnika, dotycząca decyzji administracyjnej w sprawie urlopu wychowawczego, jest dopuszczalna, jeśli jest tożsama z wcześniej wniesioną skargą pod względem stron, celu i zarzutów?

Ratio decidendi

Sąd do spraw Służby Publicznej uznał skargę za oczywiście niedopuszczalną na podstawie zasady zawisłości sporu (lis pendens). Stwierdzono, że skarga dotyczyła tych samych stron, miała ten sam cel i opierała się na tych samych zarzutach co wcześniej wniesiona skarga. Dodatkowo, Sąd podkreślił, że dopuszczalność pism procesowych, w tym zarzutów niedopuszczalności, ocenia się na chwilę ich złożenia, co zapewnia poszanowanie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań.

Stan faktyczny

Tineke Duyster, urzędniczka Komisji, złożyła wniosek o zakończenie jej urlopu wychowawczego z mocą wsteczną od dnia 8 listopada 2004 r. Komisja Wspólnot Europejskich decyzją z dnia 22 grudnia 2005 r. stwierdziła niedopuszczalność tego wniosku. Następnie, decyzją z dnia 11 maja 2006 r., Komisja oddaliła zażalenie skarżącej na wcześniejszą decyzję.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 25 stycznia 2008 r. Sprawa F‑80/06 Tineke Duyster przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Urlop wychowawczy – Wniosek w sprawie odwołania urlopu wychowawczego – Zawisłość sporu – Oczywista niedopuszczalność Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której T. Duyster wnosi w szczególności o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 11 maja 2006 r. oddalającej jej zażalenie na decyzję Komisji z dnia 22 grudnia 2005 r. stwierdzającej niedopuszczalność wniosku skarżącej z dnia 6 grudnia 2005 r. o zakończenie jej urlopu wychowawczego z mocą wsteczną od dnia 8 listopada 2004 r. Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Każda ze stron pokrywa własne koszty. Streszczenie 1. Postępowanie – Dopuszczalność pism procesowych – Ocena w chwili złożenia pisma (regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 114) 2. Postępowanie – Zarzut zawisłości sporu 1. Podobnie jak w przypadku skargi, której dopuszczalność ocenia się z chwilą jej wniesienia, dopuszczalność innych dokumentów procesowych, takich jak pismo podnoszące zarzut niedopuszczalności, ocenia się na chwilę ich złożenia. Taka wykładnia zapewnia poszanowanie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań. (por. pkt 42) Odesłanie: Trybunał: sprawa 50/84 Bensider i in. przeciwko Komisji, 27 listopada 1984 r., Rec. s. 3991, pkt 8 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑236/00 R II Stauner i in. przeciwko Parlamentowi i Komisji, 8 października 2001 r., Rec. s. II‑2943, pkt 49; sprawa T‑219/01 Commerzbank przeciwko Komisji, 9 lipca 2003 r., Rec. s. II‑2843, pkt 61 2. Skargę w sporze między tymi samymi stronami, złożoną w tym samym celu i w oparciu o te same zarzuty jak wcześniej wniesiona skarga należy odrzucić jako niedopuszczalną. (por. pkt 52) Odesłanie: Trybunał: sprawy połączone 172/83 i 226/83 Hoogovens Groep przeciwko Komisji, 19 września 1985 r., Rec. s. 2831, pkt 9; sprawy połączone 358/85 i 51/86 Francja przeciwko Parlamentowi, 22 września 1988 r., Rec. s. 4821, pkt 12 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑68/07 Landtag Schleswig‑Holstein przeciwko Komisji, 14 czerwca 2007 r., niepublikowana w Zbiorze, pkt 16