F-85/07

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (pierwsza izba) z dnia 25 lutego 2008 r. Sprawa F‑85/07 Ana Anselmo i in. przeciwko Radzie Unii Europejskiej Służba publiczna – Urzędnicy – Zatrudnienie – Powołanie – Zaszeregowanie do grupy – Laureaci konkursu wewnętrznego – Nowa okoliczność faktyczna – Brak – Oczywista niedopuszczalność Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której A. Anselmo i dziesięciu innych urzędników Rady żądają w istocie stwierdzenia nieważności decyzji Rady anulujących, przy powołaniu zainteresowanych do kategorii B* lub po tym powołaniu, ich stażu pracy w grupach zaszeregowania w ramach kategorii C lub D. Orzeczenie: Skarga zostaje odrzucona jako w sposób oczywisty niedopuszczalna. Każda ze stron pokrywa własne koszty. Streszczenie 1.      Postępowanie – Dopuszczalność skargi – Ocena w świetle norm obowiązujących w chwili złożenia skargi (regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 76) 2.      Urzędnicy – Skarga – Uprzednie zażalenie w drodze administracyjnej – Termin (regulamin pracowniczy, art. 90, 91) 1.      O ile norma zawarta w art. 76 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, zgodnie z którą Sąd może postanowieniem odrzucić skargę, która oczywiście podlega odrzuceniu, jest normą proceduralną znajdującą jako taka zastosowanie od dnia swego wejścia w życie do wszystkich sporów zawisłych przed Sądem, o tyle nie jest tak w przypadku norm, na których podstawie Sąd może, stosując ten przepis, uznać skargę za oczywiście niedopuszczalną: mogą nimi być jedynie normy, które znajdowały zastosowanie w dniu wniesienia skargi (zob. pkt 17) 2.      Dana okoliczność może spowodować ponowne rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi jedynie przy spełnieniu dwóch przesłanek: „zmiany sytuacji prawnej lub faktycznej” i gdy „może w istotny sposób zmieniać sytuację osoby, żądającej ponownego badania decyzji, która stała się ostateczna”. Opublikowania przez instytucję komunikatu do personelu ograniczającego się do przypomnienia zakresu przepisów regulaminu pracowniczego i przepisów wewnętrznych, który nie dodaje niczego nowego a potwierdza jedynie stosowanie przepisów, które również bez niego znajdowałyby zastosowanie, nie można zakwalifikować jako nowej okoliczności faktycznej. (zob. pkt 25, 28) Odesłanie: Trybunał: sprawa 232/85 Becker przeciwko Komisji, 13 listopada 1986 r., Rec. s. 3401, pkt 10 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑58/89 Williams przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 7 lutego 1991 r., Rec. s. II‑77, pkt 46–48; T‑186/98 sprawa Inpesca przeciwko Komisji, 7 lutego 2001 r., Rec. s. II‑557, pkt 51; sprawa T‑171/05 Nijs przeciwko Trybunałowi Obrachunkowemu, 3 października 2006 r., Zb.Orz.SP s.  I-A-2-195 i II-A-2-999, pkt 24 Sad do spraw Słuzby Publicznej: sprawa F‑92/05, T‑171/05 Genette przeciwko Komisji, 16 stycznia 2007 r., Zb.Orz.SP s.  I‑A‑1‑1 i II-A-1-1, pkt 61