F-86/07

PostanowienieTSUE2014-02-25CELEX: 62007FO0086(02)ECLI:EU:F:2014:27

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy wynagrodzenie wewnętrznych agentów reprezentujących instytucję Unii Europejskiej w postępowaniu o zwrot kosztów stanowi koszty podlegające zwrotowi w rozumieniu art. 91 lit. b) regulaminu postępowania, w sytuacji gdy agenci ci nie byli wspierani przez zewnętrznego adwokata?

Ratio decidendi

Trybunał sprostował swoje wcześniejsze postanowienie, ponieważ błędnie założył, że agenci Komisji Europejskiej byli wspierani przez adwokata w postępowaniu o zwrot kosztów. Trybunał wyjaśnił, że agenci Komisji nie korzystali z pomocy adwokata w tym postępowaniu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wynagrodzenie urzędnika upoważnionego do reprezentowania państwa lub instytucji Unii przed sądami Unii nie wchodzi w zakres pojęcia „niezbędnych wydatków” w rozumieniu art. 91 lit. b) regulaminu postępowania. W związku z tym, nie ma podstaw do zwiększenia kwoty kosztów podlegających zwrotowi o sumę związaną z wynagrodzeniem wewnętrznych agentów za postępowanie o zwrot kosztów.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczy wniosku o ustalenie wysokości kosztów podlegających zwrotowi, złożonego na podstawie art. 92 regulaminu postępowania, po zakończeniu postępowania głównego w sprawie F-86/07 DEP (Marcuccio przeciwko Komisji). Wcześniejsze postanowienie z dnia 27 czerwca 2013 r. nakładało na skarżącego, Luigiego Marcuccio, obowiązek zwrotu Komisji Europejskiej kosztów honorariów adwokackich i kosztów administracyjnych poniesionych w postępowaniu głównym. Postanowienie to błędnie stwierdzało, że koszty poniesione przez Komisję w postępowaniu o zwrot kosztów również powinny zostać zwrócone, opierając się na nieprawdziwym założeniu, że agenci Komisji byli wspierani przez adwokata w tym postępowaniu.

Rozstrzygnięcie

1) Punkt 42 postanowienia należy teraz czytać w następujący sposób: „W niniejszej sprawie Komisja, której agenci wyznaczeni do reprezentowania jej w niniejszym postępowaniu o zwrot kosztów nie byli – co jest bezsporne – wspierani przez adwokata, nie wykazuje, że poniosła koszty dające się wyodrębnić z jej wewnętrznej działalności. Gdyby, poprzez wniosek o obciążenie L. Marcuccio kosztami niniejszego postępowania o zwrot kosztów, Komisja zamierzała uzyskać w szczególności całkowity lub częściowy zwrot wynagrodzenia agentów, którzy reprezentowali ją w tym postępowaniu, taki wniosek byłby sprzeczny z utrwalonym orzecznictwem, zgodnie z którym wynagrodzenie urzędnika upoważnionego do reprezentowania państwa lub instytucji Unii przed sądami Unii nie wchodzi w zakres pojęcia niezbędnych wydatków w rozumieniu art. 91 lit. b) regulaminu postępowania (postanowienie Trybunału z dnia 7 września 1999 r., Komisja przeciwko Sveriges Betodlares i Henrikson, C‑409/96 P‑DEP, pkt 14). W konsekwencji nie ma podstaw do zwiększenia kwoty kosztów podlegających zwrotowi poprzez dodanie do nich sumy związanej z niniejszym postępowaniem o zwrot kosztów”. 2) Punkt 43 postanowienia należy teraz czytać w następujący sposób: „Z całości powyższych rozważań wynika, że łączna kwota kosztów, które Komisja może odzyskać od skarżącego w sprawie F‑86/07, wynosi 6 140 EUR”. 3) Sentencję postanowienia należy teraz czytać w następujący sposób: „Łączna kwota kosztów, które L. Marcuccio musi zwrócić Komisji Europejskiej tytułem kosztów podlegających zwrotowi w sprawie F‑86/07, Marcuccio przeciwko Komisji, zostaje ustalona na 6 140 EUR”. 4) Oryginał niniejszego postanowienia zostaje załączony do oryginału sprostowanego postanowienia. Na marginesie oryginału sprostowanego postanowienia zostaje umieszczona adnotacja o niniejszym postanowieniu.

Pełny tekst orzeczenia

ORDINANZA DEL TRIBUNALE DELLA FUNZIONE PUBBLICA DELL’UNIONE EUROPEA (giudice unico) febbraio 2014 (*) «Rettifica dell’ordinanza» Nella causa F‑86/07 DEP, avente ad oggetto la domanda di liquidazione delle spese ripetibili ai sensi dell’articolo 92 del regolamento di procedura, Luigi Marcuccio, ex funzionario della Commissione europea, residente a Tricase (Italia), rappresentato da G. Cipressa, avvocato, ricorrente, contro Commissione europea, rappresentata da C. Berardis‑Kayser, J. Currall e G. Gattinara, in qualità di agenti, convenuta, IL TRIBUNALE DELLA FUNZIONE PUBBLICA (giudice unico) giudice: H. Kreppel cancelliere: W. Hakenberg ha emesso la seguente Ordinanza 1 Ai sensi dell’articolo 84, paragrafo 1, del regolamento di procedura, il Tribunale, d’ufficio o su richiesta di una delle parti, può rettificare gli errori materiali o di calcolo o altre evidenti inesattezze. 2 Il 27 giugno 2013 il Tribunale ha emesso l’ordinanza nella causa Marcuccio/Commissione, F‑86/07 DEP. 3 Nella citata ordinanza Marcuccio/Commissione, il Tribunale ha anzitutto dichiarato che l’importo degli onorari indispensabili sostenuti dalla Commissione europea nell’ambito del procedimento principale e corrisposti all’avvocato che assisteva i suoi agenti doveva essere rimborsato alla medesima dal ricorrente, così come le spese amministrative sostenute da detto avvocato. 4 Il Tribunale ha altresì ritenuto, in risposta a una domanda formulata dalla Commissione, che le spese da questa sostenute nell’ambito del procedimento di liquidazione delle spese dovessero essere sopportate dal ricorrente. 5 Tuttavia, con riferimento a quest’ultimo punto, il Tribunale si è basato sulla circostanza, errata in fatto, che gli agenti della Commissione fossero assistiti, nel procedimento di liquidazione delle spese, dall’avvocato che li aveva assistiti nel procedimento principale e ne ha dedotto che, a causa del carattere giustificato del procedimento di liquidazione delle spese, era necessario che gli onorari d’avvocato sostenuti nell’ambito del medesimo fossero anch’essi rimborsati alla Commissione. 6 Orbene, è pacifico che, nell’ambito del procedimento di liquidazione delle spese, la Commissione era rappresentata dai suoi agenti, ma che questi non erano assistiti da un avvocato. 7 In considerazione di tale evidente inesattezza, occorre, sulla base dell’articolo 84, paragrafo 1, del regolamento di procedura, sentite le parti, provvedere alla rettifica della citata ordinanza Marcuccio/Commissione, secondo le modalità precisate nel dispositivo della presente ordinanza. Per questi motivi, IL TRIBUNALE DELLA FUNZIONE PUBBLICA (giudice unico) così provvede: 1) Il punto 42 dell’ordinanza deve ora essere letto nel modo seguente: «Nella fattispecie, la Commissione, i cui agenti incaricati di rappresentarla nell’ambito del presente procedimento di liquidazione delle spese non sono stati assistiti – come risulta pacifico – da un avvocato, non dimostra di aver sostenuto spese scindibili dalla propria attività interna. Qualora, mediante la domanda di condanna del sig. Marcuccio alle spese del presente procedimento di liquidazione delle spese, la Commissione intendesse ottenere, in particolare, il rimborso totale o parziale della retribuzione degli agenti che l’hanno rappresentata in detto procedimento, una simile domanda troverebbe ostacolo nella costante giurisprudenza secondo cui la retribuzione di un funzionario autorizzato a rappresentare uno Stato o un’istituzione dell’Unione dinanzi ai giudici dell’Unione non rientra nella nozione di spese indispensabili ai sensi dell’articolo 91, lettera b), del regolamento di procedura (ordinanza della Corte del 7 settembre 1999, Commissione/Sveriges Betodlares e Henrikson, C‑409/96 P‑DEP, punto 14). Di conseguenza, non vi è luogo ad aumentare l’importo delle spese ripetibili aggiungendo alle medesime una somma relativa al presente procedimento di liquidazione delle spese». 2) Il punto 43 dell’ordinanza deve ora essere letto nel modo seguente: «Dall’insieme delle suesposte considerazioni deriva che l’importo complessivo delle spese che la Commissione può ripetere dal ricorrente per la causa F‑86/07 ammonta ad EUR 6 140». 3) Il dispositivo dell’ordinanza deve ora essere letto nel modo seguente: «L’importo complessivo delle spese che il sig. Marcuccio deve rimborsare alla Commissione europea a titolo di spese ripetibili nella causa F‑86/07, Marcuccio/Commissione, è fissato in EUR 6 140». 4) L’originale della presente ordinanza è allegato all’originale dell’ordinanza rettificata. A margine dell’originale dell’ordinanza rettificata è fatta annotazione della presente ordinanza. Lussemburgo, 25 febbraio 2014 Il cancelliere Il giudice W. Hakenberg H. Kreppel * Lingua processuale: l’italiano.