F-9/06

WyrokTSUE2007-04-19CELEX: 62006FJ0009ECLI:EU:F:2007:67

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Komisji o nieawansowaniu urzędnika była zgodna z prawem, w szczególności w kontekście sporządzenia sprawozdania z oceny w wyjątkowych okolicznościach oraz zastosowania kryteriów awansu, w tym wagi osiągnięć w stosunku do innych czynników, takich jak staż pracy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że w przypadku, gdy sprawozdanie z oceny nie mogło być sporządzone w zwykłych warunkach z powodu wyjątkowych okoliczności (np. odejście oceniających, likwidacja dyrekcji generalnej), jego przygotowanie przez dyrektora generalnego posiadającego ogólne uprawnienia jest zgodne z zasadą ciągłości działań administracji. Ponadto, choć ocena osiągnięć jest decydującym kryterium awansu, w sytuacji niewielkich różnic w ocenach analitycznych między urzędnikami, które mogą wynikać z różnic w ocenie między dyrekcjami generalnymi, organ powołujący może pomocniczo uwzględnić inne obiektywne kryteria, takie jak staż pracy czy wcześniejsze umieszczenie na liście najlepszych urzędników.
Stan faktyczny
R. Canteiro Lopes, urzędnik Komisji Wspólnot Europejskich, wniósł skargę na decyzję Komisji z dnia 4 marca 2005 r. Decyzja ta dotyczyła nieumieszczenia jego nazwiska na liście urzędników uznanych za posiadających największe osiągnięcia oraz jego nieawansowania do grupy zaszeregowania A4 w postępowaniu w sprawie awansu za 2000 r. Skarżący kwestionował prawidłowość procesu oceny i kryteriów zastosowanych przy awansie.
Rozstrzygnięcie
Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron ponosi własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (druga izba) z dnia 19 kwietnia 2007 r. Sprawa F‑9/06 Rui Canteiro Lopes przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć – Brak ostatecznego sprawozdania z oceny Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której R. Canteiro Lopes żąda stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 4 marca 2005 r. o nieumieszczeniu jego nazwiska na liście urzędników uznanych za posiadających największe osiągnięcia i o jego nieawansowaniu do grupy zaszeregowania A 4 w postępowaniu w sprawie awansu za 2000 r. Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron ponosi własne koszty. Streszczenie 1.      Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Sporządzenie (regulamin pracowniczy urzędników, art. 2 akapit pierwszy, art. 43) 2.      Urzędnicy – Awans – Kryteria (regulamin pracowniczy urzędników, art. 45) 1.      W przypadku gdy sprawozdanie z oceny urzędnika nie mogło zostać sporządzone według zwykłych warunków postępowania ze względu na wyjątkowe okoliczności, takie jak odejście z instytucji oceniającego i oceniającego z odwołania, a także likwidacji zatrudniającej urzędnika dyrekcji generalnej, przygotowanie sprawozdania przez dyrektora generalnego, który na podstawie decyzji zatwierdzonej przez instytucję wykonującą uprawnienia przyznane regulaminem pracowniczym organowi powołującemu posiada uprawnienia nieokreślone w sposób szczególny w tej decyzji, pozostaje w zgodzie z wymogiem ciągłości działań administracji. (zob. pkt 56) 2.      Ocena osiągnięć urzędników mogących ubiegać się o awans stanowi decydujące kryterium każdego awansu, natomiast wiek kandydatów oraz ich staż pracy w grupie zaszeregowania lub w służbie mogą zostać uwzględnione przez organ powołujący jedynie pomocniczo. Niemniej jednak w przypadku równych osiągnięć urzędników mogących ubiegać się o awans te dodatkowe kryteria mogą zasadnie stanowić czynnik decydujący o wyborze tego organu. Różnica dwóch punktów między ocenami analitycznymi dwóch urzędników, którzy mają być awansowani i którzy pracują w dwóch różnych dyrekcjach generalnych nie może być, z uwagi na różnice w ocenie między dyrekcjami generalnymi, traktowana jako na tyle znacząca, aby nie uwzględnić pomocniczo innych kryteriów obiektywnych dotyczących sytuacji administracyjnej i osobistej zainteresowanych, takich jak staż pracy czy fakt, że dana osoba znajdowała się w ramach poprzedniej oceny na liście urzędników z największymi osiągnięciami. (zob. pkt 63, 67, 68) Odesłanie: Trybunał: sprawa C‑207/99 P Komisja przeciwko Hamptaux, 9 listopada 2000 r., Rec. str. I‑9485, pkt 19 Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑280/94 Lopes przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 29 lutego 1996 r., RecFP str. I‑A‑77, II‑239, pkt 138; sprawa T‑221/96 Manzo-Tafaro przeciwko Komisji, 5 marca 1998 r., RecFP str. I‑A‑115, II‑307, pkt 17; sprawa T‑116/00 Hørbye-Möller przeciwko Komisji, 13 marca 2001 r., niepublikowana w Zbiorze, pkt 39; sprawa T‑163/01 Perez Escanilla przeciwko Komisji, 11 lipca 2002 r., RecFP str. I‑A‑131, II‑717, pkt 29; sprawa T‑134/02 Tejada Fernández przeciwko Komisji, 9 kwietnia 2003 r., RecFP str. I‑A‑125, II‑609, pkt 42; sprawa T‑132/03 Casini przeciwko Komisji, 15 września 2005 r., Zb.Orz.SP str. I‑A‑253, II‑1169, pkt 57; sprawa T‑472/04 Tsarnavas przeciwko Komisji, 23 stycznia 2007 r., dotychczas nieopublikowana w Zbiorze, pkt 67

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło