F-9/08

WyrokTSUE2009-09-10CELEX: 62008FJ0009ECLI:EU:F:2009:106

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy art. 13 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, dotyczący uwzględniania doświadczenia zawodowego przy zaszeregowaniu, obowiązywał po 30 kwietnia 2006 r., czy też jego stosowanie było ograniczone do okresu przejściowego między 1 maja 2004 r. a 30 kwietnia 2006 r.?

Ratio decidendi

Sąd do spraw Służby Publicznej orzekł, że art. 13 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego nie był ograniczony czasowo do okresu między 1 maja 2004 r. a 30 kwietnia 2006 r. Stwierdzono, że żaden przepis załącznika XIII nie wskazuje, iż cały załącznik miałby przestać obowiązywać po tej dacie. Jedynie określone przepisy szczególne tego załącznika miały ograniczony zakres czasowy, a art. 13 nie należał do tej grupy, nawet przy uwzględnieniu art. 12 ust. 2 tego załącznika. W konsekwencji, przepis ten dotyczący uwzględniania doświadczenia zawodowego pozostawał w mocy.

Stan faktyczny

E. Rosenbaum, urzędnik, zaskarżył decyzję Komisji z dnia 13 lutego 2007 r., na mocy której został zaszeregowany do grupy AD 6, stopień 2. Skarżący kwestionował prawidłowość tego zaszeregowania, powołując się na niewłaściwe uwzględnienie jego doświadczenia zawodowego oraz na naruszenie art. 13 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, art. 31 regulaminu pracowniczego, zasady niedyskryminacji i swobodnego przepływu pracowników.

Rozstrzygnięcie

Skarga zostaje oddalona. Skarżący zostaje obciążony swoimi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję. Rada Unii Europejskiej, interwenient popierający żądania Komisji, pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (druga izba) z dnia 10 września 2009 r. Sprawa F-9/08 Eckehard Rosenbaum przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich Służba publiczna – Urzędnicy – Powołanie – Zaszeregowanie do grupy – Wniosek o zmianę zaszeregowania – Zakres stosowania art. 13 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego – Uwzględnienie doświadczenia zawodowego – Zatrudnienie w grupie zaszeregowania określonej w konkursie – Artykuł 31 regulaminu pracowniczego – Zasada niedyskryminacji – Swobodny przepływ pracowników Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której E. Rosenbaum żąda w szczególności stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia 13 lutego 2007 r. o zaszeregowaniu go do grupy AD 6, stopień 2. Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Skarżący zostaje obciążony swoimi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez Komisję. Rada Unii Europejskiej, interwenient popierający żądania Komisji, pokrywa własne koszty. Streszczenie 1. Urzędnicy – Skarga – Przedmiot – Nakaz dla administracji – Niedopuszczalność (art. 233 WE; regulamin pracowniczy, art. 91) 2. Urzędnicy – Regulamin pracowniczy – Rozporządzenie zmieniające regulamin pracowniczy – Przepisy przejściowe, prowadzące do nowej struktury zatrudnienia (regulamin pracowniczy, załącznik XIII, art. 12 ust. 2, art. 13) 3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Zarzuty – Zarzut nieistotny dla sprawy – Pojęcie 1. Sąd do spraw Służby Publicznej nie może kierować nakazów do instytucji wspólnotowej ani składać oświadczeń lub czynić spostrzeżeń dla zasady, niezależnie od zawartego w art. 233 WE, ciążącego na instytucji, która wydała unieważniony akt, ogólnego obowiązku podjęcia koniecznych działań, jakich wymaga wykonanie wyroku stwierdzającego nieważność aktu. (zob. pkt 21) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑76/03 Meister przeciwko OHIM, 28 października 2004 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑325, II‑1477, pkt 38 Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑55/05 Voigt przeciwko Komisji, 16 maja 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑15, II‑A‑1‑51, pkt 23, 25 2. Żaden przepis załącznika XIII do regulaminu pracowniczego nie stanowi, że załącznik ten nie będzie obowiązywał w całości po 30 kwietnia 2006 r. Ograniczone do okresu pomiędzy 1 maja 2004 r. a 30 kwietnia 2006 r. jest bowiem jedynie obowiązywanie określonych przepisów szczególnych tego załącznika. W związku z brakiem odpowiedniego wskazania odnośnie do art. 13 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego, nie można uznać, by przepis ten mieścił się w tej grupie przepisów i obowiązywał wyłącznie w omawianym okresie, i to nawet przy uwzględnieniu art. 12 ust. 2 wspomnianego załącznika. (zob. pkt 31, 32) 3. Jeśli zarzut nie jest właściwy – przy założeniu, że jest zasadny – do spowodowania stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, należy go uznać za nieistotny. (zob. pkt 41) Odesłanie: Trybunał: sprawa C‑46/98 P EFMA przeciwko Radzie, 21 września 2000 r., Rec. s. I‑7079, pkt 37, 38