T-100/23

WYROK SĄDU (siódma izba) z dnia 4 czerwca 2025 r. ( *1 ) Dostęp do dokumentów – Decyzja 2004/258/WE – Dokumenty związane z ogłoszeniem przez organ władz amerykańskich (FinCEN) projektu środka dotyczącego ABLV Bank – Częściowa odmowa dostępu – Wyjątek dotyczący ochrony poufności informacji chronionych jako takie na mocy prawa Unii – Wyjątek dotyczący ochrony dokumentów przeznaczonych do użytku wewnętrznego – Wyjątek dotyczący ochrony wymiany stanowisk między EBC a właściwymi organami – Wystarczająco precyzyjny charakter wniosku o udzielenie dostępu – Spoczywający na EBC obowiązek udzielenia pomocy – Artykuł 6 ust. 1 i 2 decyzji 2004/258 W sprawie T‑100/23 ABLV Bank AS, z siedzibą w Rydze (Łotwa), którą reprezentował O. Behrends, adwokat, strona skarżąca, przeciwko Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC), który reprezentowali F. von Lindeiner, D. Báez Seara oraz J. Ruiz Jiménez, w charakterze pełnomocników, strona pozwana, SĄD (siódma izba), w składzie: K. Kowalik-Bańczyk, prezeska, E. Buttigieg i G. Hesse (sprawozdawca), sędziowie, sekretarz: V. Di Bucci, uwzględniając pisemny etap postępowania, uwzględniając środek organizacji postępowania z dnia 5 czerwca 2024 r. oraz odpowiedzi skarżącej i EBC złożone w dniu 21 czerwca 2024 r., uwzględniając środek dowodowy z dnia 18 czerwca 2024 r. oraz odpowiedź EBC złożoną w sekretariacie Sądu w dniu 3 lipca 2024 r., uwzględniając, że przed upływem terminu trzech tygodni od dnia powiadomienia stron o zakończeniu pisemnego etapu postępowania strony nie wystąpiły o wyznaczenie terminu rozprawy i że Sąd postanowił w zastosowaniu art. 106 § 3 regulaminu postępowania przed Sądem orzec w przedmiocie wniesionej do niego skargi i nie przeprowadzać ustnego etapu postępowania, wydaje następujący Wyrok ( ) W skardze opartej na art. 263 TFUE skarżąca, ABLV Bank AS, wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) LS/CL/2022/261 z dnia 8 grudnia 2022 r., w której oddalono jej wniosek o udzielenie dostępu do dokumentów (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”). Okoliczności powstania sporu […] W dniu 25 maja 2022 r. skarżąca skierowała do EBC wniosek o udzielenie dostępu do dokumentów. Wniosła ona o udzielenie dostępu do: – wszelkich dokumentów dotyczących, bezpośrednio lub pośrednio, Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN, amerykańskiej sieci ds. ścigania przestępstw finansowych) albo innych służb lub podmiotów odpowiedzialnych za inne służby skarbu państwa Stanów Zjednoczonych lub innych organów władz amerykańskich, lub innych organów w Stanach Zjednoczonych, lub skarżącej albo jej luksemburskiej spółki zależnej; – wszelkich dokumentów zawierających, bezpośrednio lub pośrednio, korespondencję z FinCEN albo z jej kierownikami lub z innymi służbami lub podmiotami odpowiedzialnymi za inne służby departamentu skarbu państwa Stanów Zjednoczonych, z innymi organami amerykańskimi lub z innymi organami w Stanach Zjednoczonych; – wszelkich dokumentów dotyczących bezpośrednio lub pośrednio decyzji Korupcijas novēršanas un apkarošanas birojs (biura ds. zapobiegania i zwalczania korupcji, Łotwa, zwanego dalej „KNAB”), okoliczności faktycznych wymienionych w decyzji KNAB lub ustaleń faktycznych zawartych w decyzji KNAB, niezależnie od tego, czy miały one miejsce przed ogłoszeniem projektu środka przez FinCEN, czy po jego ogłoszeniu; – wszelkich dokumentów dotyczących, bezpośrednio lub pośrednio, działań lub zaniechań EBC, Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board, SRB), Finanšu un kapitāla tirgus komisija (komisji ds. rynków finansowych i kapitałowych, Łotwa, zwanej dalej „KRFK”), FinCEN lub jakiegokolwiek innego organu po ogłoszeniu projektu środka przez FinCEN lub przed jego ogłoszeniem; – wszelkich dokumentów dotyczących, bezpośrednio lub pośrednio, Euroclear i roli odgrywanej przez nią wobec skarżącej lub jej luksemburskiej spółki zależnej, w tym, bez ograniczeń, wszelkiej korespondencji, jaką wymieniły EBC lub SRB z Euroclear i dotyczącej, bezpośrednio lub pośrednio, skarżącej i jej luksemburskiej spółki zależnej; – wszelkich innych dokumentów dotyczących, bezpośrednio lub pośrednio, skarżącej lub jej luksemburskiej spółki zależnej. […] W dniu 8 sierpnia 2022 r. EBC wysłał do skarżącej pocztą elektroniczną wiadomość, w której poinformował ją, że jej wniosek o udzielenie dostępu zostanie rozpatrzony jako składający się z dwóch części. Zgodnie z tą wiadomością pierwsza z tych części obejmuje dokumenty wymienione w trzech pierwszych tiret wniosku o udzielenie dostępu, przedstawione w pkt 7 powyżej. Druga część obejmuje dokumenty wymienione w trzech pozostałych tiret wymienionych w tym punkcie. W odniesieniu do pierwszej części EBC przedłużył termin na udzielenie odpowiedzi w zastosowaniu art. 7 ust. 1 decyzji 2004/258. W odniesieniu do drugiej części EBC uznał, że wniosek o udzielenie dostępu nie był wystarczająco precyzyjny w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258. EBC wezwał zatem skarżącą, zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji 2004/258, do wskazania konkretnych tematów lub tematów, które ją interesują, a także bliżej określonego okresu, którego mają dotyczyć dokumenty. EBC poinformował skarżącą, że rozpatrywanie drugiej części zostało zawieszone do czasu sprecyzowania zakresu wniosku o udzielenie dostępu. W przesłanej pocztą elektroniczną wiadomości z dnia 13 września 2022 r. EBC przekazał skarżącej swoją pierwotną decyzję przyjętą pod sygnaturą LS/PS/2022/48. W tej samej wiadomości EBC poinformował skarżącą, że trzy ostatnie tiret wniosku o udzielenie dostępu nie były wystarczająco precyzyjne w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258 i wezwał ją, zgodnie z art. 6 ust. 2 tej decyzji, do wskazania konkretnych tematów lub dziedzin, które ją interesują, a także bliżej określonego okresu, którego mają dotyczyć dokumenty. W pierwotnej decyzji EBC wskazał w szczególności, że po zbadaniu trzech pierwszych tiret wniosku o udzielenie dostępu, o których mowa w pkt 7 powyżej, zidentyfikował dziewięć dokumentów istotnych w świetle dwóch pierwszych tiret. Nie można było natomiast zidentyfikować żadnego dokumentu EBC, który odpowiadałby tiret trzeciemu. Zdaniem EBC dwa z odpowiadających żądaniu dokumentów były publicznie dostępne (dokumenty nr 1 i nr 2 poniżej), a pełnego lub częściowego dostępu do pozostałych siedmiu dokumentów należało odmówić (dokumenty nr 3–9 poniżej). […] W dniu 11 października 2022 r. skarżąca złożyła do EBC wniosek potwierdzający zgodnie z art. 7 ust. 2 decyzji 2004/258. W szczególności zażądała ona, aby EBC zmienił swoje stanowisko i uzupełnił wykaz dokumentów związanych z wnioskiem o udzielenie dostępu. Ponadto skarżąca wniosła, na podstawie art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, o dostęp do akt toczącego się postępowania w ramach jej wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów. W dniu 8 grudnia 2022 r. EBC wydał zaskarżoną decyzję. […] Żądania stron Skarżąca wnosi do Sądu o: – stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; – obciążenie EBC kosztami postępowania. EBC wnosi do Sądu o: – oddalenie skargi; – obciążenie skarżącej kosztami postępowania. Co do prawa Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów. Zarzut pierwszy dotyczy tego, że wykaz dokumentów zidentyfikowanych przez EBC jest niekompletny. Zarzut drugi dotyczy tego, że, w odniesieniu do dokumentów nr 1 i nr 2, EBC błędnie odniósł się do strony internetowej FinCEN. Zarzut trzeci dotyczy niezgodności z prawem odmowy udzielenia przez EBC dostępu do dokumentów nr 3–9. Zarzut czwarty dotyczy odmowy udzielenia jej dostępu do akt sprawy. Zarzut piąty dotyczy nieprawidłowości związanej z zawieszeniem postępowania w sprawie dostępu do dokumentów w odniesieniu do drugiej części zestawu dokumentów. […] W przedmiocie zarzutu piątego, opartego na nieprawidłowości związanej z zawieszeniem postępowania w odniesieniu do drugiej części zestawu dokumentów związanych z wnioskiem o udzielenie dostępu Skarżąca podnosi, że EBC nie mógł przerwać rozpatrywania drugiej części dokumentów odpowiadających trzem ostatnim tiret wniosku o udzielenie dostępu. Przede wszystkim utrzymuje ona, że w zaskarżonej decyzji nie zawarto wystarczającego uzasadnienia w tym względzie. Następnie podkreśla ona fakt, że chociaż EBC uważa, iż wniosek o udzielenie dostępu nie jest wystarczająco precyzyjny w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258, przepis ten nie pozwala na przerwanie rozpatrywania wniosku o udzielenie dostępu, co wiąże się z zawieszeniem biegu terminów określonych w decyzji 2004/258. Ponadto skarżąca wskazuje, że nie odpowiedziała na wiadomość przesłaną pocztą elektroniczną EBC z dnia 8 sierpnia 2022 r., w której bank ten zwrócił się do niej o doprecyzowanie jej wniosku o udzielenie dostępu, ponieważ nie miała takiego obowiązku. Skarżąca widziała w tym taktykę opóźniającą. Wreszcie skarżąca utrzymuje, że w art. 6 ust. 2 i 3 decyzji 2004/258 nie ma niczego, co świadczyłoby o tym, że podnoszone brak precyzji czy też duża liczba dokumentów mogły mieć wpływ na terminy lub przewidzianą w art. 8 ust. 3 decyzji 2004/258 zasadę dorozumianej decyzji odmownej. EBC podnosi w istocie, że zarzut piąty jest niedopuszczalny, bezskuteczny, a w każdym razie bezzasadny. Bank ten twierdzi, że wezwał skarżącą do wyjaśnienia przedmiotu trzech ostatnich tiret jej wniosku o udzielenie dostępu w dwóch wiadomościach wysłanych pocztą elektroniczną, odpowiednio, w dniach 8 sierpnia i 13 września 2022 r. na podstawie art. 6 ust. 1 i 2 decyzji 2004/258. Skarżąca we wniosku potwierdzającym nie ustosunkowała się do tej kwestii. EBC utrzymuje, że niniejszy zarzut jest niedopuszczalny, ponieważ nie został on skierowany przeciwko zaskarżonej decyzji, lecz przeciwko wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 8 sierpnia 2022 r. Zarzut ten jest pozbawiony związku z przedmiotem sporu, co oznacza brak możliwości przygotowania obrony. Skarżąca nie może ponadto kwestionować tej wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną. W każdym razie EBC utrzymuje, że działał zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 decyzji 2004/258, uznając trzy ostatnie tiret wniosku o udzielenie dostępu za niewystarczająco precyzyjne i żądając dodatkowych wyjaśnień. W przedmiocie podniesionych przez EBC zarzutów niedopuszczalności W pierwszej kolejności, co się tyczy zarzutu niedopuszczalności opartego na tym, że niniejszy zarzut, który dotyczy trzech ostatnich tiret wniosku o udzielenie dostępu, jest pozbawiony związku z przedmiotem sporu, skarżąca słusznie podnosi, że art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258, którego brzmienie zostało powtórzone w pkt 171 poniżej, nie pozwala na przerwanie rozpatrywania wniosku o udzielenie dostępu czy też, innymi słowy, na „zawieszenie” biegu terminów określonych w art. 7 i 8 decyzji 2004/258. Owe terminy, ustanowione w interesie ogólnym, nie pozostają bowiem do dyspozycji stron (zob. analogicznie wyrok z dnia 2 października 2014 r., Strack/Komisja,C‑127/13 P, EU:C:2014:2250, pkt 24). W niniejszej sprawie należy jednak zauważyć, że w zaskarżonej decyzji EBC wskazał, co następuje: „[…] W [pierwotnej decyzji] dyrektor generalny rozpatrzył pierwszą część Waszego wniosku o udzielenie dostępu (trzy pierwsze elementy wniosku pierwotnego). Rozpatrzenie pozostałych elementów tego wniosku zostało zawieszone do momentu uzyskania z Waszej strony dodatkowych wyjaśnień. Oznacza to, że Wasz wniosek potwierdzający można poddać ocenie jedynie w takim zakresie, w jakim dotyczy on nieujawniania dokumentów wskazanych we [wniosku pierwotnym]. […] Wreszcie, przypominamy, że do tego, aby móc rozpatrzyć drugą partię dokumentów objętych zakresem Waszego wniosku pierwotnego, nadal potrzebujemy współpracy z Waszej strony”. W tym względzie przypis 2 do zaskarżonej decyzji odsyła do wiadomości wysłanych przez EBC pocztą elektroniczną do skarżącej w dniach 8 sierpnia i 13 września 2022 r. i zawiera następujące wyjaśnienia: „Biorąc pod uwagę, że Wasz wniosek potwierdzający został skierowany w następstwie otrzymania tych przesłanych pocztą elektroniczną wiadomości, EBC doszedł do wniosku, że otrzymaliście tę korespondencję i postanowiliście nie skorzystać z tej okazji w celu udzielenia wyjaśnień”. Z akt sprawy wynika, że w wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną z dnia 8 sierpnia 2022 r. EBC wyjaśnił: „W odniesieniu do drugiej części, obejmującej trzy pozostałe elementy Waszego wniosku […], zauważamy, że ich zakres jest niezwykle szeroki i ogólny i że wniosek nie jest sam w sobie wystarczająco precyzyjny w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji [2004/258]. W związku z tym, zgodnie z art. 6 ust. 2 tej decyzji, prosimy o wskazanie konkretnego tematu lub tematów, które interesują ABVL Bank oraz określonego okresu, którego ma dotyczyć ten wniosek”. Stwierdzenie to zostało powtórzone w tym samym brzmieniu przez EBC w wiadomości wysłanej pocztą elektroniczną w dniu 13 września 2022 r. Wynika z tego, że nawet jeśli w zaskarżonej decyzji EBC wskazał, iż rozpatrzenie trzech ostatnich tiret wniosku o udzielenie dostępu zostało „zawieszone”, to nie przeszkodziło mu to w zbadaniu zakresu tej części wniosku, aby stwierdzić w istocie, że wniosek ten nie jest precyzyjny wystarczająco, aby umożliwić mu zrozumienie, których dokumentów dotyczy. W ten sposób EBC uznał w rzeczywistości, że trzy ostatnie tiret wniosku o udzielenie dostępu nie spełniają warunków przewidzianych w art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258, co skarżąca ma prawo zakwestionować w ramach niniejszej skargi dotyczącej zaskarżonej decyzji. Ponadto, wbrew temu, co sugeruje EBC, ze skargi i odpowiedzi na skargę odpowiednio wynika, że argumenty skarżącej dotyczące drugiej części dokumentów związanych z trzema ostatnimi tiret wniosku o udzielenie dostępu są zrozumiałe i że EBC był w stanie ustosunkować się do nich. Sąd nie miał również, po zapoznaniu się ze skargą, trudności ze zrozumieniem argumentacji skarżącej. W związku z tym podniesiony przez EBC zarzut niedopuszczalności oparty na tym, że niniejszy zarzut jest pozbawiony związku z przedmiotem sporu, nie może zostać uwzględniony. […] Co do istoty […] – W przedmiocie naruszenia art. 6 ust. 1 i 2 decyzji 2004/258 Zważywszy, że EBC uznał, iż trzy ostatnie tiret wniosku o udzielenie dostępu nie spełniają warunków przewidzianych w art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258, należy zbadać w pierwszej kolejności, czy ta część wniosku o udzielenie dostępu była wystarczająco precyzyjna w rozumieniu art. 6 ust. 1 wspomnianej decyzji i, w drugiej kolejności, czy EBC uczynił zadość ciążącemu na nim obowiązkowi udzielenia pomocy, o którym mowa w art. 6 ust. 2 tej decyzji. W pierwszej kolejności, zgodnie z art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258, wniosek o udzielenie dostępu powinien być złożony w „wystarczająco precyzyjny sposób, aby umożliwić [instytucji] identyfikację [wnioskowanego] dokumentu”. Należy uściślić, że nakład pracy wymagany w związku z wykonywaniem prawa dostępu i interes wnioskodawcy nie mają co do zasady znaczenia (zob. podobnie wyrok z dnia 13 kwietnia 2005 r., Verein für Konsumenteninformation/Komisja,T‑2/03, EU:T:2005:125, pkt 108). Należy zatem ustalić, biorąc pod uwagę treść wniosku o udzielenie dostępu, czy EBC był w stanie zidentyfikować żądane dokumenty, bez względu na ich liczbę lub interes po stronie skarżącej. W tym względzie trzy ostatnie tiret wniosku o udzielenie dostępu dotyczyły: – wszelkich dokumentów dotyczących, bezpośrednio lub pośrednio, działań lub zaniechań EBC, SRB, KRFK, FinCEN lub jakiegokolwiek innego organu władz po ogłoszeniu projektu środka przez FinCEN lub przed jego ogłoszeniem; – wszelkich dokumentów dotyczących, bezpośrednio lub pośrednio, Euroclear i roli odgrywanej przez nią wobec skarżącej lub jej luksemburskiej spółki zależnej, w tym, bez ograniczeń, wszelkiej korespondencji, jaką wymieniły EBC lub SRB z Euroclear i dotyczącej, bezpośrednio lub pośrednio, skarżącej i jej luksemburskiej spółki zależnej; – wszelkich innych dokumentów dotyczących, bezpośrednio lub pośrednio, skarżącej lub jej luksemburskiej spółki zależnej. Ze względu na ogólny charakter sformułowań zawartych w trzech ostatnich tiret wniosku o udzielenie dostępu EBC mógł zgodnie z prawem zażądać wyjaśnień w odniesieniu do tych kategorii dokumentów. Jak bowiem słusznie podnosi EBC, w świetle brzmienia trzech ostatnich tiret wniosku o udzielenie dostępu, a w szczególności w braku określenia okresu, którego ma on dotyczyć, nie było możliwe ustalenie, czy ta część wniosku dotyczyła dokumentów związanych z ogłoszeniem projektu środka przez FinCEN, czy też innych kwestii związanych z nadzorem. W drugiej kolejności należy ustalić, czy EBC uczynił zadość spoczywającemu na nim obowiązkowi pomocy (wyrok z dnia 10 września 2008 r., Williams/Komisja, T‑42/05, niepublikowany, EU:T:2008:325, pkt 74–78). Zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji 2004/258, „[j]eśli wniosek nie jest wystarczająco precyzyjny, EBC zwraca się do wnioskodawcy o wyjaśnienie wniosku i udziela wnioskodawcy w tym zakresie odpowiedniej pomocy”. Zgodnie z orzecznictwem posłużenie się wyrażeniami takimi, jak „zwraca się” i „udziela […] pomocy” świadczy o tym, że samo stwierdzenie braku wystarczającej precyzji wniosku o dostęp, niezależnie od jego powodu, powinno skłonić instytucję, której złożono wniosek, do skontaktowania się z wnioskodawcą w celu jak najlepszego określenia żądanych dokumentów. Chodzi tu zatem o przepis, który w dziedzinie publicznego dostępu do dokumentów stanowi formalne ucieleśnienie zasady dobrej administracji należącej do gwarancji ustanowionych przez system prawa Unii w odniesieniu do postępowania administracyjnego. Obowiązek pomocy ma zatem podstawowe znaczenie dla zapewnienia skuteczności (effet utile) określonego w decyzji 2004/258 prawa dostępu (zob. wyrok z dnia 26 października 2011 r., Dufour/EBC,T‑436/09, EU:T:2011:634, pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie należy przypomnieć, że w wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 8 sierpnia 2022 r. EBC poinformował skarżącą, iż trzy ostatnie tiret jej wniosku o udzielenie dostępu nie były wystarczająco precyzyjne, i zwrócił się do niej o wskazanie jednego lub kilku konkretnych tematów, które jej dotyczą, oraz określenia okresu, którego jej wniosek ma dotyczyć. W wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 13 września 2022 r. EBC powtórzył ten wniosek, używając tych samych sformułowań. We wniosku potwierdzającym wskazano, co następuje: „[…] [w] zakres wniosku o udzielenie dostępu złożonego przez [skarżącą] wchodzą w szczególności wszelkie dokumenty bezpośrednio lub pośrednio związane ze [skarżącą] lub jej luksemburską spółką zależną[;] [w] szczególności zwracam się o uzupełnienie wykazu dokumentów […]”. Nie wskazano niczego innego w odniesieniu do trzech ostatnich tiret wniosku o udzielenie dostępu. Nie zakwestionowano również wyraźnie tego, że wniosek o udzielenie dostępu nie był wystarczająco precyzyjny w rozumieniu art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258. W świetle okoliczności przedstawionych w pkt 177 i 178 powyżej EBC uczynił zadość ciążącemu na nim obowiązkowi pomocy, ponieważ wezwał skarżącą do doprecyzowania wniosku o udzielenie dostępu poprzez wskazanie jej tematów i okresów, które ją interesują. Jednakże skarżąca nie dostarczyła żadnych użytecznych informacji, które umożliwiłyby EBC zidentyfikowanie konkretnych dokumentów odpowiadających temu wnioskowi. Skarżąca ograniczyła się bowiem do powtórzenia, bez żadnych dalszych wyjaśnień, brzmienia tiret szóstego wniosku o udzielenie dostępu i nie odniosła się do tiret czwartego i piątego tego wniosku. Ponadto w pkt 182–185 skargi skarżąca wyjaśniła, że nie chciała ustosunkować się do wniosku EBC o udzielenie wyjaśnień, ponieważ postrzegała to jako taktykę opóźniającą, która pociągnęłaby za sobą nadmierne koszty prawne. Ponieważ jednak treść trzech ostatnich tiret wniosku o udzielenie dostępu nie była rzeczywiście wystarczająco precyzyjna, gdyż nie odnosiła się do żadnego konkretnego tematu ani do żadnego szczególnego okresu, nie można było uznać, że chodziło o przyjętą przez EBC taktykę opóźniającą. Choć, jak twierdzi skarżąca, nakład pracy wymagany przy wykonywaniu prawa dostępu do dokumentów i interes wnioskodawcy nie są co do zasady istotne dla ustalenia zakresu tego prawa, to, ze względu na to, że jej wniosek o udzielenie dostępu jest niewystarczająco precyzyjny, skarżąca nie mogła nie doprecyzować swojego wniosku nie ponosząc przy tym ryzyka, że EBC powoła się wobec niej na to, że wniosek ten nie spełnia warunków określonych w art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258 (zob. podobnie postanowienie z dnia 7 września 2009 r., LPN/Komisja, T‑186/08, niepublikowane, EU:T:2009:309, pkt 62). W niniejszej sprawie brak wyjaśnień ze strony skarżącej nie wynika z niemożności zidentyfikowania przez nią dokumentów, które zawierają poszukiwane przez nią informacje, lecz jest konsekwencją braku po jej stronie woli sprecyzowania tego wniosku o udzielenie dostępu. Wynika z tego, po pierwsze, że EBC słusznie uznał, iż trzy ostatnie tiret wniosku o udzielenie dostępu nie spełniają warunków określonych w art. 6 ust. 1 decyzji 2004/258, a zatem nie można ich uznać za „wniosek o udzielenie dostępu” w rozumieniu tego przepisu i, po drugie, że EBC należycie wywiązał się z ciążącego na nim na podstawie art. 6 ust. 2 decyzji 2004/258 obowiązku pomocy. Tak więc należy oddalić zarzut piąty, oparty na nieprawidłowości związanej z zawieszeniem postępowania w odniesieniu do drugiej części zestawu dokumentów związanych z wnioskiem o udzielenie dostępu. […]   Z powyższych względów SĄD (siódma izba) orzeka, co następuje:   1) Skarga zostaje oddalona.   2) ABLV Bank AS pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Europejski Bank Centralny (EBC).   Kowalik-Bańczyk Buttigieg Hesse Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 4 czerwca 2025 r. Podpisy ( *1 ) Język postępowania: angielski. ( ) Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną.