T-102/09

PostanowienieTSUE2011-09-01CELEX: 62009TO0102(01)ECLI:EU:T:2011:412

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona po upływie terminu jest dopuszczalna, jeśli nie wystąpiły okoliczności siły wyższej ani usprawiedliwionego błędu, a błąd w obliczeniu terminu popełnił pełnomocnik?

Ratio decidendi

Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, ponieważ została wniesiona po upływie bezwzględnie wiążącego terminu przewidzianego w art. 263 akapit szósty TFUE i art. 101 § 1 regulaminu postępowania przed Sądem. Sąd uznał, że ani fakt, iż rozporządzenie wywołuje nadal skutki, ani wcześniejsze przyznanie pomocy prawnej, ani błąd pełnomocnika w obliczeniu terminu, nie stanowią podstawy do uznania siły wyższej lub usprawiedliwionego błędu, które mogłyby usprawiedliwić przekroczenie terminu. Terminy procesowe są kwestią porządku publicznego i muszą być przestrzegane.

Stan faktyczny

Abdelrazag Elosta wniósł skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1330/2008 z dnia 22 grudnia 2008 r., które zmieniało rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002. Rozporządzenia te wprowadzały szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami. Skarżący kwestionował zastosowanie rozporządzenia w zakresie, w jakim go dotyczyło.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Abdelrazag Elosta pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. 3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu (druga izba) z dnia 1 września 2011 r. – Elosta przeciwko Komisji (sprawa T‑102/09) Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin do wniesienia skargi – Przekroczenie terminu – Brak siły wyższej – Brak usprawiedliwionego błędu – Niedopuszczalność 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Termin – Rozpoczęcie biegu terminu – Data publikacji – Rozporządzenie wprowadzające środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al–Kaida i talibami – Rozporządzenie wywołujące nadal skutki do czasu jego uchylenia – Brak wpływu (art. 263 akapit drugi TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 102 § 1; rozporządzenie Komisji nr 1330/2008) (por. pkt 20, 21, 37) 2. Postępowanie – Termin do wniesienia skargi – Charakter bezwzględnie wiążący (art. 263 akapit szósty TFUE; regulamin postępowania przed Sądem, art. 101 § 1 lit. a), b)) (por. pkt 29, 38, 41) 3. Postępowanie – Termin do wniesienia skargi – Prekluzja – Usprawiedliwiony błąd – Pojęcie – Błąd popełniony przez pełnomocnika strony skarżącej w odniesieniu do obliczenia terminu – Wyłączenie (regulamin postępowania przed Sądem, art. 101 § 1) (por. pkt 31, 32) 4. Postępowanie – Termin do wniesienia skargi – Prekluzja – Wcześniejsze postanowienie przyznające skarżącemu pomoc w zakresie kosztów postępowania – Brak wpływu (regulamin postępowania przed Sądem, art. 96 § 4) (por. pkt 35, 36) Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Komisji (WE) nr 1330/2008 z dnia 22 grudnia 2008 r. zmieniającego po raz 103. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i taliami (Dz.U. L 345, s. 60), w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącego. Sentencja 1) Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna. 2) Abdelrazag Elosta pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską. 3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty.