T-107/96

PostanowienieTSUE1996-10-21CELEX: 61996TO0107ECLI:EU:T:1996:151

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Trybunał może nakazać Komisji, w ramach postępowania w sprawie środków tymczasowych, zobowiązanie państwa członkowskiego do rozszerzenia na przedsiębiorstwo skarżące systemu zwolnień celnych, który nie został zgłoszony, a jest przedmiotem procedury przewidzianej w art. 93 ust. 2 Traktatu WE?

Ratio decidendi

Trybunał oddalił wniosek, ponieważ żądany środek wykracza poza uprawnienia przyznane Komisji w ramach procedury administracyjnej dotyczącej pomocy państwa, przewidzianej w art. 93 ust. 2 Traktatu WE. W przypadku niezgłoszonej pomocy, jedynym środkiem tymczasowym, jaki Komisja może podjąć, jest nakazanie państwu członkowskiemu natychmiastowego zawieszenia wypłaty pomocy i dostarczenia niezbędnych informacji. Ponadto, Trybunał nie może przyjąć środka tymczasowego, który miałby tę samą treść i skutki co środek, którego Komisja rzekomo nie przyjęła, gdyż byłoby to niezgodne z zasadą podziału kompetencji między instytucjami wspólnotowymi i wymagałoby od Trybunału przejęcia roli Komisji w ocenie pomocy.

Stan faktyczny

Pantochim SA złożyło wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, domagając się nakazania Komisji Europejskiej, aby ta zobowiązała państwo członkowskie do rozszerzenia na Pantochim SA systemu zwolnień celnych. System ten nie został wcześniej zgłoszony Komisji, ale był przedmiotem toczącej się procedury administracyjnej na podstawie art. 93 ust. 2 Traktatu WE, dotyczącej pomocy państwa.

Rozstrzygnięcie

Wniosek zostaje oddalony.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61996B0107 Order of the President of the Court of First Instance of 21 October 1996. - Pantochim SA v Commission of the European Communities. - State aid - Administrative procedure pending - Application for an interim order directing the Commission to require a Member State to modify the conditions for the grant of aid - Interim order involving a measure beyond the Commission's powers - Dismissal of the application. - Case T-107/96 R. European Court reports 1996 Page II-01361 Summary Keywords Application for interim measures - Interim measures - Application for an order directing the Commission to require a Member State to modify the conditions for the grant of aid - Dismissal (EC Treaty, Arts 92, 93(2) and (3), and 186) Summary An application for interim measures seeking an order directing the Commission to require a Member State to extend to the applicant undertaking a duty-free scheme which, although not notified in advance by the Member State concerned, is being dealt with in a procedure under Article 93(2) of the Treaty, can only be dismissed since the measure sought is clearly beyond the powers conferred upon the Commission in relation to the administrative procedure provided for by Article 93(2) and is therefore contrary to the Community rules governing State aid. When, in such a procedure, the Commission finds that aid has been introduced without being notified to it in advance, as Article 93(3) of the Treaty requires, the only interim measure it can take is to direct the Member State concerned to suspend payment of the aid immediately and to provide it, within a period of time determined by it, with all the documents, information and data necessary for examining whether the aid is compatible with the common market. Moreover, the Court must dismiss an application for the adoption of an interim measure which would have the same content and the same effects as the measure which, according to the applicant, the Commission has failed to adopt. It would not be consistent with the principles governing the distribution of powers between the various Community institutions, as intended by the authors of the Treaty, for the Community judicature to be able to require the Commission to accede to the request for interim measures submitted to it. Similarly, since the measure sought would require the Court to assume the role of the Commission in assessing the alleged aid and judging whether it may need to be extended to the applicant before the Commission has taken any decision in the matter, the Court would not be addressing the measure sought to the Commission but to the Member State concerned.