T-113/04

PostanowienieTSUE2007-12-12CELEX: 62004TO0113ECLI:EU:T:2007:377

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Wspólnota ponosi odpowiedzialność pozaumowną za koszty gwarancji bankowej poniesione przez przedsiębiorstwo w celu odroczenia zapłaty grzywny nałożonej przez Komisję, która to grzywna została następnie uchylona przez Sąd, oraz czy odmowa zwrotu tych kosztów może być przedmiotem skargi o stwierdzenie nieważności?

Ratio decidendi

Sąd oddalił skargę o odszkodowanie, ponieważ nie stwierdził bezpośredniego związku przyczynowego między bezprawnym zachowaniem Komisji (nałożeniem grzywny, która została później uchylona) a szkodą w postaci kosztów gwarancji bankowej. Decyzja o ustanowieniu gwarancji w celu uniknięcia natychmiastowej zapłaty grzywny była autonomiczną decyzją przedsiębiorstwa, a nie bezpośrednią konsekwencją bezprawnego aktu Komisji. Sąd uznał, że art. 233 WE nie obejmuje obowiązku zwrotu kosztów gwarancji bankowej, a jedynie zwrot nienależnie zapłaconej kwoty i odsetek za zwłokę. Skarga o stwierdzenie nieważności pisma Komisji została również oddalona, ponieważ pismo to stanowiło jedynie potwierdzenie stanowiska Komisji, a nie akt podlegający zaskarżeniu w ramach art. 230 WE, a w każdym razie, nawet gdyby było zaskarżalne, nie było podstaw do stwierdzenia jego nieważności z uwagi na brak odpowiedzialności Wspólnoty.

Stan faktyczny

Skarżące przedsiębiorstwa poniosły koszty gwarancji bankowej, którą ustanowiły w celu odroczenia zapłaty grzywny nałożonej na nie przez Komisję decyzją 1999/243/WE w sprawie Trans-Atlantic Conference Agreement. Decyzja Komisji nakładająca grzywnę została następnie stwierdzona nieważność wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 września 2003 r. Po uchyleniu grzywny, skarżące zwróciły się do Komisji o zwrot poniesionych kosztów gwarancji bankowej, ale Komisja odmówiła pismem z dnia 6 stycznia 2004 r.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje oddalona. 2) Skarżące zostają obciążone kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (trzecia izba) z dnia 12 grudnia 2007 r. – Atlantic Container Line i in. przeciwko Komisji (sprawa T‑113/04) Wykonanie wyroku Sądu – Zwrot kosztów gwarancji bankowej ustanowionej w celu odroczenia zapłaty grzywny nałożonej przez Komisję i uchylonej później przez Sąd – Skarga o stwierdzenie nieważności oraz o odszkodowanie – Odpowiedzialność pozaumowna Wspólnoty – Brak bezpośredniego związku przyczynowego między bezprawnym zachowaniem instytucji a podnoszoną szkodą 1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Wyrok stwierdzający nieważność – Skutki – Obowiązek podjęcia środków wykonawczych – Brak środka prawnego na podstawie art. 220 WE i 233 WE – Możliwość dochodzenia przez jednostki ich praw na podstawie art. 230 WE i 232 WE (art. 220 WE, 230 WE, 232 WE i 233 WE) (por. pkt 22, 23) 2. Odpowiedzialność pozaumowna – Przesłanki – Bezprawność – Szkoda – Związek przyczynowy – Pojęcie – Koszty gwarancji bankowej wynikającej z decyzji przedsiębiorstwa, by nie płacić grzywny nałożonej przez Komisję – Brak bezpośredniego związku przyczynowego (traktat WE, art. 185 i 192 akapit pierwszy (obecnie art. 242 WE i 256 akapit pierwszy WE); art. 288 akapit drugi WE) (por. pkt 31–40) 3. Skarga o stwierdzenie nieważności – Wyrok stwierdzający nieważność – Skutki – Wyrok uchylający grzywnę nałożoną na przedsiębiorstwo za naruszenie reguł konkurencji lub obniżający jej kwotę – Obowiązek podjęcia środków wykonawczych – Zakres – Zwrot nienależnie zapłaconej kwoty i zapłata odsetek za zwłokę – Włączenie – Koszty gwarancji bankowej – Wyłączenie (art. 233 WE) (por. pkt 58–65) Przedmiot Po pierwsze, skarga o stwierdzenie nieważności pisma Komisji z dnia 6 stycznia 2004 r. w sprawie odmowy zwrotu kosztów gwarancji bankowej poniesionych przez skarżące w następstwie grzywien nałożonych na mocy decyzji Komisji 1999/243/WE z dnia 16 września 1998 r. w sprawie postępowania na podstawie art. 85 i 86 traktatu WE (obecnie art. 81 WE i 82 WE) (sprawa IV/35.134 – Trans‑Atlantic Conference Agreement) (Dz.U. 1999, L 95, str. 1), której nieważność została stwierdzona wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji z dnia 30 września 2003 r. w sprawach połączonych T‑191/98 i od T‑212/98 do T‑214/98 Atlantic Container Line i in. przeciwko Komisji, Rec. str. II‑3275, a po drugie, skarga o odszkodowanie w przedmiocie zwrotu kosztów gwarancji bankowej. Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Skarżące zostają obciążone kosztami postępowania.