T-115/06

WyrokTSUE2012-03-21CELEX: 62006TJ0115ECLI:EU:T:2012:136

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozporządzenie Rady (WE) nr 85/2006 nakładające ostateczne cła antydumpingowe na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii jest zgodne z prawem, w szczególności w zakresie obliczania minimalnych cen przywozowych i stałych ceł zgodnie z zasadą niższego cła oraz przeliczania kosztów produkcji?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność rozporządzenia w części dotyczącej skarżących, ponieważ Rada popełniła błędy w obliczeniach ceł antydumpingowych. W przypadku stałego cła, porównanie średniego ważonego marginesu dumpingu ze średnim ważonym marginesem szkody było wypaczone z powodu błędnego obliczenia marginesu dumpingu. W przypadku zmiennego cła, Sąd uznał za niezgodne z prawem zastosowanie średniego kursu wymiany w okresie niewłaściwym w stosunku do cyklu produkcji, co doprowadziło do błędnego określenia minimalnej niedumpingowej ceny przywozowej. Te błędy naruszyły zasadę niższego cła i prawidłowe stosowanie przepisów antydumpingowych.
Stan faktyczny
Skarżący, norweskie stowarzyszenia i przedsiębiorstwa zajmujące się produkcją i handlem łososiem, zaskarżyli rozporządzenie Rady (WE) nr 85/2006, które nałożyło ostateczne cła antydumpingowe na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii. Kwestionowali oni prawidłowość obliczeń tych ceł, w tym zastosowanie zasady niższego cła oraz metody przeliczania kosztów produkcji.
Rozstrzygnięcie
1) Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2006 z dnia 17 stycznia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii w zakresie dotyczącym Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming AS, Hydroteck AS, Hallvard Lerøy AS i Lerøy Midnor AS. 2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. 3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming, Hydroteck, Hallvard Lerøy i Lerøy Midnor. 4) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu (druga izba) z dnia 21 marca 2012 r. – Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening i in. przeciwko Radzie (sprawa T‑115/06) Dumping – Przywóz łososia pochodzącego z Norwegii – Zasada niższego cła – Obliczenie minimalnych cen przywozowych i stałych ceł 1.                     Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie – Rozporządzenie nakładające cła antydumpingowe – Różne cła nałożone na szereg przedsiębiorstw – Dopuszczalność ograniczona dla każdego z przedsiębiorstw do przepisów rozporządzenia dotyczących przywozu wynikającego z jego produkcji (art. 230 akapit czwarty WE; art. 263 akapit czwarty TFUE; rozporządzenie Rady nr 85/2006) (por. pkt 27–29) 2.                     Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Nałożenie zmiennego cła obliczonego poprzez odniesienie się do minimalnej ceny przywozowej – Określenie minimalnej ceny referencyjnej, przy przestrzeganiu zasady niższego cła, poprzez porównanie minimalnej niedumpingowej ceny przywozowej z niewyrządzającą szkody minimalną ceną przywozową – Zgodność z prawem (rozporządzenia Rady: nr 384/96, art. 9 ust. 4; nr 85/2006, art. 1 ust. 5; nr 1225/2009, art. 9 ust. 4) (por. pkt 39–42) 3.                     Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Nałożenie stałego cła – Określenie, przy przestrzeganiu zasady niższego cła, poprzez porównanie średniego ważonego marginesu dumpingu ze średnim ważonym marginesem szkody – Porównanie wypaczone ze względu na błędne obliczenie średniego ważonego marginesu dumpingu – Niezgodność z prawem (rozporządzenia Rady: nr 384/96, art. 9 ust. 4; nr 85/2006, art. 1 ust. 5; nr1225/2009, art. 9 ust. 4) (por. pkt 45–49, 52, 55, 58) 4.                     Wspólna polityka handlowa – Ochrona przed praktykami dumpingowymi – Nałożenie zmiennego cła – Obliczenie poprzez odniesienie się do minimalnej ceny przywozowej – Określenie tej ceny przy użyciu minimalnej niedumpingowej ceny przywozowej z uwzględnieniem kosztów produkcji w danym państwie trzecim – Przeliczenie na euro kosztów produkcji wyrażonych w walucie krajowej – Zastosowanie średniego kursu wymiany w okresie niewłaściwym w stosunku do cyklu produkcji danego produktu – Niezgodność z prawem (rozporządzenia Rady: nr 384/96, art. 2 ust. 5, art. 9 ust. 4; nr 85/2006, art. 1 ust. 5; nr 1225/2009, art. 2 ust. 5, art. 9 ust. 4) (por. pkt 75, 79–82) Przedmiot Żądanie stwierdzenia nieważności rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2006 z dnia 17 stycznia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii (Dz.U. L 15, s. 1) Sentencja 1) Stwierdza się nieważność rozporządzenia Rady (WE) nr 85/2006 z dnia 17 stycznia 2006 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz łososia hodowlanego pochodzącego z Norwegii w zakresie dotyczącym Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming AS, Hydroteck AS, Hallvard Lerøy AS i Lerøy Midnor AS. 2) W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. 3) Rada Unii Europejskiej pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Fiskeri og Havbruksnæringens Landsforening, Norske Sjømatbedrifters Landsforening, Salmar Farming, Hydroteck, Hallvard Lerøy i Lerøy Midnor. 4) Komisja Europejska pokrywa własne koszty.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 14.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło