T-1163/23

WYROK SĄDU (pierwsza izba) z dnia 11 grudnia 2024 r. ( *1 ) Znak towarowy Unii Europejskiej – Zgłoszenie graficznego unijnego znaku towarowego Glashütte ORIGINAL – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Brak charakteru odróżniającego – Artykuł 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/1001 W sprawie T‑1163/23 Glashütter Uhrenbetrieb GmbH – Glashütte/Sa., z siedzibą w Glashütte (Niemcy), którą reprezentował D. von Schultz, adwokat, strona skarżąca, przeciwko Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), który reprezentował V. Ruzek, w charakterze pełnomocnika, strona pozwana, SĄD (pierwsza izba), w składzie: I. Gâlea (sprawozdawca), pełniący obowiązki prezesa, T. Tóth i S.L. Kalėda, sędziowie, sekretarz: R. Ūkelytė, administratorka, uwzględniając pisemny etap postępowania, po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 17 września 2024 r., wydaje następujący Wyrok ( ) […] Co do prawa […] W przedmiocie części drugiej jedynego zarzutu, dotyczącej rozszerzenia powszechnej znajomości miasta Glashütte w dziedzinie tradycyjnych wyrobów zegarmistrzowskich na rozpatrywane wirtualne towary i usługi […] Zgodnie z orzecznictwem, chociaż wszystkie znaki towarowe składające się z oznaczeń lub wskazówek, które są ponadto używane jako slogany reklamowe, oznaczenia dotyczące jakości lub wyrażenia zachęcające do zakupu towarów lub usług oznaczonych tymi znakami towarowymi, z definicji przekazują, w mniejszym lub większym stopniu, obiektywne, nawet proste informacje, to mogą one jednak nadawać się do wskazywania konsumentowi pochodzenia handlowego rozpatrywanych towarów lub usług. Taka sytuacja może w szczególności mieć miejsce, gdy znaki towarowe nie ograniczają się do zwykłego przekazu reklamowego, lecz charakteryzują się pewną oryginalnością czy też siłą wywoływania skojarzeń, wymagają minimalnego wysiłku interpretacyjnego lub prowadzą do rozpoczęcia procesu poznawczego u właściwego kręgu odbiorców [wyroki: z dnia 21 stycznia 2010 r., Audi/OHIM, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, pkt 56, 57; z dnia 22 marca 2017 r., Hoffmann/EUIPO (Genius), T‑425/16, niepublikowany, EU:T:2017:199, pkt 28]. Natomiast oznaczenie nie może pełnić podstawowej funkcji znaku towarowego, a zatem nie ma charakteru odróżniającego w rozumieniu art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001, jeżeli związek ustalony między jego treścią semantyczną a rozpatrywanymi towarami i usługami jest wystarczająco konkretny i bezpośredni, aby w odczuciu właściwego kręgu odbiorców oznaczenie to umożliwiało natychmiastową identyfikację tych towarów i usług [zob. podobnie wyroki: z dnia 16 maja 2013 r., Restoin/OHIM (EQUIPMENT), T‑356/11, niepublikowany, EU:T:2013:253, pkt 42; z dnia 27 czerwca 2013 r., International Engine Intellectual Property Company/OHIM (PURE POWER), T‑248/11, niepublikowany, EU:T:2013:333, pkt 20 i przytoczone tam orzecznictwo]. Dla ustalenia braku charakteru odróżniającego wystarczy podnieść, że zgłoszony znak towarowy wskazuje konsumentowi cechę towaru lub usługi dotyczącą ich wartości rynkowej, która to cecha – choć nie jest precyzyjna – zawiera przesłanie o charakterze promocyjnym lub reklamowym, które właściwy krąg odbiorców odbierze przede wszystkim jako takie, a nie jako wskazanie pochodzenia handlowego towarów lub usług [zob. podobnie wyrok z dnia 30 czerwca 2021 r., Ceramica Flaminia/EUIPO – Ceramica Cielo (goclean), T‑290/20, niepublikowany, EU:T:2021:405, pkt 41]. W tym względzie, po pierwsze, Izba Odwoławcza słusznie stwierdziła, że nazwa Glashütte przywodzi na myśl właściwemu kręgowi odbiorców niemieckie miasto słynne z produkcji zegarków wysokiej jakości, jak wynika z pkt 26 powyżej. Po drugie, stwierdziła ona, czego skarżąca nie kwestionuje, że termin „original” przywodzi na myśl ideę autentyczności i wierności oryginałowi. W rezultacie Izba Odwoławcza nie popełniła błędu w ocenie, uznawszy, że zgłoszony znak towarowy jako całość będzie postrzegany przez wspomniany krąg odbiorców jako przywodzący na myśl wyjątkowe dziedzictwo know-how i znakomitą reputację w branży zegarmistrzowskiej miasta Glashütte, wobec czego te elementy słowne są pozbawione charakteru odróżniającego. Co się tyczy w szczególności oceny charakteru odróżniającego znaku towarowego w odniesieniu do wirtualnych towarów i usług, dla których wystąpiono o rejestrację, należy stwierdzić, że właściwy krąg odbiorców będzie postrzegał co do zasady wirtualne towary i usługi w taki sam sposób, w jaki postrzega odpowiadające im rzeczywiste towary i usługi. Charakter rozpatrywanych towarów i usług jest wobec tego decydujący. A zatem, jeśli towary wirtualne przedstawiają jedynie rzeczywiste towary lub jeśli wirtualne towary przedstawiają lub emulują funkcje rzeczywistych towarów, lub też jeśli usługi wirtualne emulują funkcje rzeczywistych usług w świecie wirtualnym, można co do zasady ustalić przeniesienie postrzegania rzeczywistych towarów i usług przez właściwy krąg odbiorców na odpowiadające im wirtualne towary i usługi. Możliwość takiego przeniesienia musi jednak podlegać ocenie w każdym konkretnym przypadku z osobna z uwzględnieniem specyfiki rozpatrywanych wirtualnych towarów i usług. W niniejszym przypadku należy przypomnieć, że krąg odbiorców, w odniesieniu do którego Izba Odwoławcza dokonała oceny charakteru odróżniającego zgłoszonego znaku towarowego, jest ograniczony do odbiorców niemieckich znających miasto Glashütte, a zatem świadomych powszechnej znajomości tego miasta ze względu na produkcję zegarków i rozumiejących znaczenie potocznego określenia „original”. Ponadto rozpatrywane wirtualne towary i usługi odnoszą się do rzeczywistych towarów zegarmistrzowskich i ich akcesoriów oraz mogą w ten sposób przedstawiać odpowiadające im rzeczywiste towary i usługi lub emulować ich funkcje. W rezultacie, gdy ten krąg odbiorców będzie mieć do czynienia ze wspomnianymi wirtualnymi towarami i usługami, będzie bezpośrednio postrzegać zgłoszony znak towarowy jako logiczne rozszerzenie reputacji miasta Glashütte w odniesieniu do tradycyjnych wyrobów zegarmistrzowskich, a ten znak towarowy wywoła u niego takie same pozytywne odczucia względem jakości i autentyczności wirtualnych towarów i usług jak w odniesieniu do jakości i autentyczności rzeczywistych towarów i usług. W konsekwencji Izba Odwoławcza nie popełniła błędu w ocenie, stwierdziwszy, że zgłoszony znak towarowy jest pozbawiony charakteru odróżniającego w rozumieniu orzecznictwa przytoczonego w pkt 38 i 39 powyżej, ponieważ nie mógłby być postrzegany przez właściwy krąg odbiorców jako wskazanie pochodzenia handlowego rozpatrywanych towarów i usług, lecz raczej jako informacja promocyjna dotycząca jakości i autentyczności wspomnianych towarów i usług, której nośnikiem jest odniesienie do miasta Glashütte i jego powszechnej znajomości w dziedzinie fizycznych towarów zegarmistrzowskich. Argumenty skarżącej nie mogą podważyć tego wniosku. Po pierwsze, o ile jest bezsporne, że powszechna znajomość miasta Glashütte w dziedzinie tradycyjnych wyrobów zegarmistrzowskich nie rozciąga się obecnie na dziedzinę wirtualnych wyrobów zegarmistrzowskich, jak podnosi skarżąca, o tyle jednak rozpatrywane towary i usługi wyraźnie odnoszą się do towarów zegarmistrzowskich i ich akcesoriów. Jak bowiem słusznie wskazała Izba Odwoławcza, rozpatrywane towary i usługi obejmują wirtualne towary dotyczące towarów zegarmistrzowskich i ich akcesoriów, a także sprzedaż detaliczną i udostępnianie tych wirtualnych towarów. W konsekwencji zgłoszony znak towarowy będzie jak najbardziej używany w odniesieniu do wirtualnych towarów i usług, które mogą przedstawiać te same rzeczywiste towary i usługi co towary i usługi, w odniesieniu do których nazwa miasta Glashütte cieszy się reputacją, lub emulować funkcje tych ostatnich. Po drugie, należy również oddalić argument skarżącej, zgodnie z którym Izba Odwoławcza pominęła istotną różnicę istniejącą między rzeczywistymi a wirtualnymi towarami. Izba Odwoławcza wyjaśniła bowiem, że wirtualne towary odnoszą się do artykułów niefizycznych używanych w środowisku internetowym lub wirtualnym. Dodała ona, że towary te mogą przedstawiać rzeczywiste towary, przedstawiać i emulować funkcje rzeczywistych towarów lub przedstawiać przedmioty, które nie mają rzeczywistych odpowiedników. Co się tyczy argumentu skarżącej dotyczącego „istotnej różnicy” między rzeczywistymi towarami zegarmistrzowskimi a rozpatrywanymi towarami wirtualnymi, które są jej zdaniem plikami cyfrowymi, argument ten nie wskazuje, w jaki sposób różnica ta miałaby zmieniać postrzeganie przez właściwy krąg odbiorców, ponieważ pozostaje ustalone, że nazwa Glashütte cieszy się reputacją w dziedzinie tradycyjnych wyrobów zegarmistrzowskich, czyli w dziedzinie towarów rzeczywistych, które rozpatrywane wirtualne towary mają przedstawiać lub których funkcje starają się emulować. Po trzecie, należy oddalić argument skarżącej dotyczący tego, że krąg odbiorców zainteresowanych rzeczywistymi zegarkami oraz krąg odbiorców zainteresowanych wirtualnymi zegarkami i związanymi z nimi usługami nie pokrywają się. Poza okolicznością, że skarżąca niczym nie poparła twierdzenia, o którym mowa w pkt 50 powyżej, nie wykazuje ona, dlaczego właściwy krąg odbiorców, zainteresowanych tradycyjnymi wyrobami zegarmistrzowskimi i świadomych powszechnej znajomości miasta Glashütte w tej dziedzinie, miałby nie interesować się wirtualnymi wyrobami zegarmistrzowskimi, i na odwrót. W rezultacie część drugą jedynego zarzutu należy oddalić jako bezzasadną. […]   Z powyższych względów SĄD (pierwsza izba) orzeka, co następuje:   1) Skarga zostaje oddalona.   2) Glashütter Uhrenbetrieb GmbH – Glashütte/Sa. zostaje obciążona kosztami postępowania.   Gâlea Tóth Kalėda Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 11 grudnia 2024 r. Podpisy ( *1 ) Język postępowania: francuski. ( ) Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną.