T-117/96

PostanowienieTSUE1997-02-19CELEX: 61996TO0117ECLI:EU:T:1997:16

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy osoba fizyczna lub prawna może wnieść skargę na bezczynność Komisji w związku z jej niewszczęciem postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na podstawie art. 169 Traktatu WE, w oparciu o skargę złożoną na podstawie art. 3 rozporządzenia nr 17, której rzeczywistym celem jest stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego?

Ratio decidendi

Trybunał Pierwszej Instancji uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarga do Komisji, której faktycznym celem jest stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, nie może być traktowana jako skarga w rozumieniu art. 3 rozporządzenia nr 17. Ponadto, osoby fizyczne i prawne nie mogą skutecznie wnosić skargi na bezczynność przeciwko Komisji w związku z jej niewszczęciem postępowania na podstawie art. 169 Traktatu WE. Wynika to z faktu, że Komisja posiada swobodę uznania w kwestii wszczęcia takich postępowań, a środki przyjmowane w ramach art. 169 są skierowane do państw członkowskich, a nie do jednostek, co wyklucza możliwość bycia ich adresatem w rozumieniu art. 175 akapit trzeci Traktatu WE.

Stan faktyczny

Intertronic F. Cornelis GmbH złożyła skargę do Komisji Europejskiej, powołując się na art. 3 rozporządzenia nr 17. Celem tej skargi było uzyskanie stwierdzenia, że jedno z państw członkowskich uchybiło swoim zobowiązaniom wynikającym z Traktatu WE. W związku z brakiem podjęcia działań przez Komisję w odpowiedzi na tę skargę, Intertronic wniosła skargę na bezczynność do Trybunału Pierwszej Instancji.

Rozstrzygnięcie

Skarga została uznana za niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61996B0117 Order of the Court of First Instance (Third Chamber) of 19 February 1997. - Intertronic F. Cornelis GmbH v Commission of the European Communities. - Complaint - Request to Commission to initiate proceedings for failure to fulfil obligations - Action for failure to act - Inadmissibility. - Case T-117/96. European Court reports 1997 Page II-00141 Summary Keywords Competition - Administrative procedure - Investigation of complaints - Concept of complaint within the meaning of Regulation No 17 - Assessment with reference to the purpose of the complaint - Complaint seeking a finding that a Member State has failed to fulfil its obligations under the Treaty - Not permissible (EC Treaty, Art. 169; Regulation No 17, Art. 3) 2 Actions for failure to act - Natural or legal persons - Actionable omissions - Failure to open a procedure for failure to fulfil obligations - Inadmissible (EC Treaty, Arts 169 and 175, para. 3) Summary The nature of a complaint to the Commission must be determined with reference to its purpose and not only with regard to its form. Mere reference to Article 3 of Regulation No 17, without further observation, in a letter to the Commission cannot serve to give that letter the character of a complaint under that article when it is apparent that its purpose is to obtain a declaration that a Member State has failed to fulfil its obligations under the Treaty. It should not be possible for a plaintiff to circumvent the applicable rules by seeking to remove a procedure from the ambit of Article 169 of the Treaty by artificially subjecting it to the principles set out in Regulation No 17, which put the plaintiff in a better procedural position than under Article 169 of the Treaty. 4 An action brought by a natural or legal person for a declaration that, in infringement of the Treaty, the Commission failed to act by not initiating proceedings for failure to fulfil Treaty obligations with regard to a Member State is inadmissible. In fact, natural and legal persons may only rely on the third paragraph of Article 175 of the Treaty in order to challenge the Commission's failure to adopt measures of which they are potential addressees. In the context of an action for failure to fulfil obligations under Article 169 of the Treaty, the only measures which the Commission may adopt are measures addressed to Member States. Moreover, it is apparent from the scheme of Article 169 of the Treaty that the Commission is not bound to initiate the procedure provided for therein but has a discretion in this regard which excludes the right for individuals to require that institution to adopt a specific position.