T-12/08

WYROK SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI (izba ds. odwołań) z dnia 6 maja 2009 r. Sprawa T‑12/08 P M przeciwko Europejskiej Agencji Leków (EMEA) Odwołanie − Służba publiczna − Personel tymczasowy − Niezdolność do pracy − Wniosek o ponowne zbadanie odmownej decyzji w sprawie pierwszego wniosku o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa – Skarga o stwierdzenie nieważności – Akt niepodlegający zaskarżeniu – Akt potwierdzający – Nowe istotne okoliczności faktyczne – Dopuszczalność – Odpowiedzialność pozaumowna – Krzywda Przedmiot: Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 19 października 2007 r. w sprawie F‑23/07 M przeciwko EMEA, dotychczas nieopublikowanego w Zbiorze, mające na celu uchylenie tego postanowienia. Orzeczenie: Postanowienie Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (pierwsza izba) z dnia 19 października 2007 r. w sprawie F‑23/07 M przeciwko EMEA, dotychczas nieopublikowane w Zbiorze, zostaje uchylone. Stwierdza się nieważność decyzji Europejskiej Agencji Leków (EMEA) z dnia 25 października 2006 r. w zakresie, w jakim oddala wniosek M z dnia 8 sierpnia 2006 r. o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa w jego sprawie. EMEA zostaje obciążona zapłatą odszkodowania w wysokości 3000 EUR na rzecz skarżącego. W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. EMEA zostaje obciążona kosztami postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej oraz w niniejszej instancji. Streszczenie Urzędnicy – Niezdolność do pracy – Personel tymczasowy – Wniosek o ponowne zbadanie odmownej decyzji dotyczącej wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia niepełnosprawności – Znaczne przedłużanie się zwolnienia chorobowego zainteresowanego po oddaleniu jego pierwszego wniosku – Nowa okoliczność uzasadniająca ponowne zbadanie i wszczęcie postępowania (warunki zatrudnienia innych pracowników, art. 33) W przypadku złożenia przez członka personelu tymczasowego wniosku o ponowne zbadanie decyzji organu upoważnionego do zawierania umów zatrudnienia oddalającej pierwszy wniosek tego pracownika o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa, wspomniany organ powinien przystąpić do ponownego badania tej decyzji, jeśli nowy wniosek opiera się na nowych istotnych okolicznościach faktycznych, i powinien przychylić się do tego wniosku, jeśli w świetle omawianych okoliczności nie można wykluczyć, na podstawie obiektywnych i niekwestionowanych informacji posiadanych przez ten organ, że istotne przesłanki art. 33 warunków zatrudnienia innych pracowników zostały spełnione. Organ upoważniony do zawierania umów zatrudnienia jest zobowiązany przystąpić do takiego ponownego badania nie tylko w przypadku, gdy stan zdrowia członka personelu tymczasowego różni się od stanu, o jakim organ miał wiedzę w chwili wydawania decyzji, której dotyczy wniosek o ponowne zbadanie, czy w przypadku gdy niezdolność tego pracownika do pracy wynika z innej choroby niż stwierdzona i uwzględniona w tej samej decyzji. Nie można bowiem wykluczyć, że pewne nowe okoliczności mogą, nawet jeśli nie wskazują na inny stan zdrowia członka personelu tymczasowego, zmieniać w sposób istotny przesłanki wcześniejszej decyzji odmownej w sprawie zwołania komitetu ds. inwalidztwa, a tym samym, mogą zostać zakwalifikowane jako nowe istotne okoliczności faktyczne, wymagające ponownego zbadania omawianej decyzji. Taką okoliczność stanowi między innymi przedłużanie się zwolnienia chorobowego zainteresowanego przez znaczny okres po oddaleniu pierwszego wniosku o zwołanie komitetu ds. inwalidztwa, nawet jeśli uzasadnieniem tego nowego zwolnienia chorobowego była ta sama choroba, którą rozpatrywano przy oddalaniu pierwszego wniosku. O ile bowiem można oczywiście wyobrazić sobie sytuację, że dana instytucja może dojść do wniosku, że nieobecność członka personelu tymczasowego w jego miejscu pracy wskutek choroby nie uzasadnia zwołania komitetu ds. inwalidztwa, gdy omawiana instytucja posiada obiektywne i niekwestionowane informacje, że rozpatrywany pracownik będzie w stanie w stosunkowo niedalekiej przyszłości ponownie wykonywać swoje obowiązki, o tyle znaczne przedłużanie się nieobecności tej osoby wskutek choroby stanowi bezsprzecznie poważną wskazówkę mogącą powodować powstanie wątpliwości w przedmiocie perspektyw ponownego podjęcia obowiązków i podważyć w ten sposób zasadność pierwotnej odmowy zwołania komitetu ds. inwalidztwa w jego przypadku. (zob. pkt 59, 63–66)