T-136/19

POSTANOWIENIE SĄDU (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 14 marca 2022 r. ( *1 ) Środek dowodowy – Artykuł 103 § 3 regulaminu postępowania – Przedstawienie niepoufnych wersji dokumentów W sprawie T‑136/19 Bulgarian Energy Holding EAD, z siedzibą w Sofii (Bułgaria), Bulgartransgaz EAD, z siedzibą w Sofii, Bulgargaz EAD, z siedzibą w Sofii, które reprezentują adwokaci M. Powell i K. Struckmann, strona skarżąca, popierane przez Republikę Bułgarii, którą reprezentują E. Petranova, L. Zaharieva i T. Mitova, w charakterze pełnomocników, interwenient, przeciwko Komisji Europejskiej, którą reprezentują H. van Vliet, G. Meessen, J. Szczodrowski i C. Georgieva, w charakterze pełnomocników, strona pozwana, popieranej przez Overgas Inc., z siedzibą w Sofii, którą reprezentują adwokaci S. Cappellari i S. Gröss, interwenient, mającej za przedmiot oparte na art. 261 i 263 TFUE żądanie, tytułem głównym, stwierdzenia nieważności decyzji Komisji C(2018) 8806 final z dnia 17 grudnia 2018 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 102 TFUE (sprawa AT.39849 – BEH Gas) oraz, tytułem ewentualnym, obniżenia wysokości grzywny nałożonej na skarżące na mocy tej decyzji, SĄD (czwarta izba w składzie powiększonym), w składzie: S. Gervasoni, prezes, L. Madise, P. Nihoul, R. Frendo (sprawozdawczyni) i J. Martín y Pérez de Nanclares, sędziowie, sekretarz: E. Coulon, wydaje następujące Postanowienie Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 1 marca 2019 r. skarżące, spółki Bulgarian Energy Holding EAD, Bulgartransgaz EAD i Bulgargaz EAD, wniosły skargę mającą na celu – tytułem głównym – stwierdzenie nieważności, a tytułem ewentualnym – zmianę decyzji Komisji C(2018) 8806 final z dnia 17 grudnia 2018 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 102 TFUE (sprawa AT.39849 – BEH Gas), stwierdzającej nadużycie przez te spółki pozycji dominującej na szeregu rynków i nakładającej na nie z tego tytułu grzywnę (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”). Na poparcie skargi skarżące podniosły siedem zarzutów. W zarzucie pierwszym podnoszą one, że w ramach postępowania administracyjnego, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji, Komisja Europejska naruszyła z wielu względów zasadę dobrej administracji i ich prawo do obrony. Twierdzą one zasadniczo, że nie miały dostępu lub nie miały wystarczającego dostępu do dokumentów, które ich zdaniem zawierają dowody odciążające. Postanowieniem z dnia 26 maja 2021 r. Sąd (czwarta izba), w odpowiedzi na zawarte w skardze żądanie, wezwał Komisję, zgodnie z art. 91 lit. b) swojego regulaminu postępowania i biorąc pod uwagę gwarancje przewidziane w art. 103 § 1 tego regulaminu, do przedstawienia szczegółowych sprawozdań z ośmiu spotkań Komisji ze spółką Overgas Inc. (zwanych dalej „szczegółowymi sprawozdaniami”), wniosków spółki Overgas o zachowanie poufności tych dokumentów, poufnych wersji uwag złożonych przez spółkę Overgas w następstwie tych ośmiu spotkań (zwanych dalej „uwagami w przedmiocie spotkań”) oraz poufnej wersji sprawozdania sporządzonego przez przedstawicieli skarżących w ramach procedury biura danych w dniu 28 czerwca 2018 r. (zwanego dalej „sprawozdaniem w przedmiocie informacji”). Komisja zastosowała się do tego wezwania w dniu 17 czerwca 2021 r., składając do akt załączniki o numerach X.1–X.16. Zgodnie z art. 103 §§ 1 i 2 regulaminu postępowania w sytuacji gdy Sąd ma zbadać, w oparciu o okoliczności prawne i faktyczne wskazane przez stronę główną, poufny wobec przeciwnej strony głównej charakter określonych informacji lub materiałów przedstawionych mu w wyniku zastosowania środka dowodowego przewidzianego w art. 91 lit. b) regulaminu postępowania, bada on, czy owe informacje lub materiały mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu i czy są poufne. Następnie, zgodnie z art. 103 § 2 tego regulaminu, jeżeli w trakcie badania przewidzianego w jego art. 103 § 1 Sąd uzna, że określone informacje lub materiały mu przedstawione mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu oraz mają poufny wobec przeciwnej strony głównej charakter, dokonuje on wyważenia tego poufnego charakteru i wymogów związanych z prawem do skutecznej ochrony sądowej, a w szczególności z poszanowaniem zasady kontradyktoryjności. W niniejszej sprawie w toku postępowania prowadzonego na podstawie art. 102 TFUE stwierdzono, że informacje lub materiały, które spółka Overgas przekazała Komisji, mają poufny wobec skarżących charakter. Na tej podstawie skarżące powołują się na naruszenie ich prawa do obrony, jak wynika z pkt 2 powyżej. Tymczasem wspomniane materiały są zdaniem skarżących znane zarówno Komisji, będącej stroną główną w niniejszym postępowaniu, jak i spółce Overgas, będącej interwenientem popierającym jej żądania. Natomiast skarżące, dla których zaskarżona decyzja jest niekorzystna, są zmuszone do obrony swoich interesów wobec tych podmiotów bez zapoznania się ze wspomnianymi elementami akt postępowania administracyjnego, mimo że są głównymi stronami postępowania przed Sądem. W takich okolicznościach zasady kontradyktoryjności i równości broni, zagwarantowane w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i których poszanowanie kontroluje sąd Unii, wymagają, podczas kontroli sądowej zaskarżonego aktu, aby przyznać skarżącym możliwie najszerszy dostęp do akt sprawy w celu umożliwienia im przedstawienia wszystkich dostępnych i istotnych argumentów na poparcie ich skargi. Wynika z tego również, w takich okolicznościach, że w ramach badania przewidzianego na podstawie art. 103 §§ 1 i 2 regulaminu postępowania należy najpierw zbadać ewentualny poufny charakter informacji lub materiałów przedstawionych przed Sądem w następstwie zastosowania środka dowodowego, a w przypadku gdyby nie miały one takiego charakteru – przekazać je skarżącym. Natomiast w przypadku, gdyby wspomniane informacje lub dokumenty miały mieć poufny charakter, do Sądu należy następnie przeprowadzenie podwójnego badania, obejmującego również kwestię, czy dane elementy mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu. W tym względzie należy przypomnieć, że poufność danych zawartych w aktach sprawy nie jest uzasadniona na przykład w przypadku informacji, które zostały już upublicznione lub do których dostęp może mieć szeroki krąg odbiorców lub niektóre wyspecjalizowane środowiska; informacji zawartych również w innych fragmentach lub elementach akt, w odniesieniu do których strona pragnąca zachować poufność danych informacji nie dochowała staranności w zakresie wystąpienia z wnioskiem w tym zakresie; informacji, które nie są wystarczająco specyficzne lub precyzyjne, by ujawnić poufne dane; czy też informacji, które można w znacznym stopniu wywieść lub które wynikają z innych informacji zgodnie z prawem dostępnych zainteresowanym (zob. postanowienie z dnia 11 kwietnia 2019 r., Google i Alphabet/Komisja, T‑612/17, niepublikowane, EU:T:2019:250, pkt 20 i przytoczone tam orzecznictwo). Podobnie należy na tym etapie przypomnieć utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym informacje, które były poufne, ale pochodzą sprzed pięciu lub więcej lat, należy z tego tytułu uznać za historyczne i przekazać pozostałym stronom, z wyłączeniem wyjątkowej okoliczności, z której wynikałoby, że pomimo upływu czasu informacje te nadal stanowią istotne tajemnice, na przykład handlowe lub przemysłowe, których ujawnienie wyrządziłoby szkodę stronie lub podmiotowi trzeciemu (zob. podobnie postanowienie z dnia 11 kwietnia 2019 r., Google i Alphabet/Komisja, T‑612/17, niepublikowane, EU:T:2019:250, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo). Wreszcie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 103 § 3 regulaminu postępowania po dokonaniu wyważenia, o którym mowa w jego art. 103 § 2, jak zostało wskazane w pkt 5 powyżej, Sąd może zdecydować o podaniu poufnych informacji lub materiałów do wiadomości przeciwnej strony głównej, w stosownym przypadku uzależniając ich ujawnienie od złożenia szczególnych zobowiązań, albo zdecydować o ich nieprzekazaniu i określić w drodze postanowienia z uzasadnieniem sposób umożliwiający przeciwnej stronie głównej przedstawienie, w możliwie najszerszym zakresie, jej stanowiska, w szczególności poprzez nakazanie przedstawienia niepoufnej wersji lub niepoufnego streszczenia takich informacji lub materiałów. W przedmiocie wniosków spółki Overgas o zachowanie poufności szczegółowych sprawozdań W dniu 18 stycznia 2018 r. spółka Overgas poinformowała pocztą elektroniczną Komisję, że uważa, iż szczegółowe sprawozdania powinny zostać uznane za poufne. Spółka Overgas ponowiła i rozwinęła ten wniosek w dniu 20 lutego 2018 r. Z pisma spółki Overgas do Komisji z dnia 20 lutego 2018 r. wynika, że obawiała się ona zasadniczo tego, że ujawnienie niektórych informacji zawartych w szczegółowych sprawozdaniach może mieć istotne negatywne konsekwencje natury ekonomicznej, administracyjnej lub sądowej. Ponadto, w szczególnym kontekście tej sprawy, motywacja spółki Overgas uzasadniająca uznanie za poufne szczegółowych sprawozdań sama ma w jej przekonaniu chroniony charakter i należy ją zatem uznać za poufną. Niemniej motywacja przedstawiona przez spółkę Overgas na poparcie skierowanego do Komisji wniosku o zachowanie poufności jest istotna dla rozstrzygnięcia sporu. W części zarzutu pierwszego, dotyczącej okoliczności, że Komisja nie udzieliła im dostępu do szczegółowych sprawozdań, skarżące podnoszą bowiem w szczególności, że nie miały wiedzy o uzasadnieniu wskazanym przez spółkę Overgas na poparcie stwierdzenia poufności wspomnianych sprawozdań, wobec czego zarzut ten dotyczy kwestii tego, czy Komisja mogła w sposób ważny uwzględnić wnioski spółki Overgas o zachowanie poufności, nie naruszając przy tym prawa skarżących do obrony. Sąd jest zatem zobowiązany dokonać wspomnianego w art. 103 § 2 regulaminu postępowania wyważenia poufnego charakteru rozpatrywanych wniosków i wymogów związanych z prawem do skutecznej ochrony sądowej, a w szczególności z poszanowaniem zasady kontradyktoryjności. W tym względzie, biorąc pod uwagę, po pierwsze, będące przedmiotem sprawy interesy, a po drugie, okoliczność, że nie można wykluczyć, iż ujawnienie powodów uzasadniających zastrzeżenie poufności szczegółowych sprawozdań w połączeniu z ujawnieniem niektórych danych zawartych w tych sprawozdaniach może mieć istotne konsekwencje ekonomiczne, administracyjne lub sądowe, na podstawie art. 103 § 3 regulaminu postępowania, który umożliwia pogodzenie sprzecznych interesów stron, między innymi poprzez przedstawienie jawnej wersji informacji lub materiałów zawierających ich zasadniczą treść, należy nakazać Komisji przedstawienie wniosku z dnia 18 stycznia 2018 r., oznaczonego jako X.9(1), w którym utajniony zostanie fragment między wyrażeniem „innych reperkusji” a wyrażeniem „w przypadku gdy treść nieobjęta zastrzeżeniem poufności”. W przedmiocie poufnej wersji sprawozdania w przedmiocie informacji Na wstępie należy zauważyć, że w trakcie postępowania administracyjnego Komisja zorganizowała łącznie osiem spotkań ze spółką Overgas. Spotkania te miały miejsce w dniach 13 października 2010 r., 13 stycznia, 17 marca i 15 grudnia 2011 r., 17 czerwca 2013 r., 13 października 2015 r., 17 marca i 20 października 2016 r. Ponadto z akt sprawy wynika, że w odniesieniu do każdego ze spotkań zorganizowanych ze spółką Overgas Komisja sporządziła, po pierwsze, szczegółowe sprawozdania, a po drugie, zwięzłe notatki. Należy również zauważyć, że skarżące uzyskały zwięzłe notatki z ośmiu spotkań i że w dniu 28 czerwca 2018 r. przedstawiciele zewnętrzni skarżących mieli dostęp do szczegółowych sprawozdań w ramach procedury biura danych. Zgodnie z tą procedurą, przewidzianą w pkt 98 zawiadomienia Komisji w sprawie najlepszych praktyk w zakresie prowadzenia postępowań w związku z art. 101 i 102 TFUE (Dz.U. 2011, C 308, s. 6), przedstawiciele zewnętrzni strony mogą mieć dostęp do poufnych dokumentów pod nadzorem pracownika Komisji i w należących do niej pomieszczeniach. Przedstawiciele ci mogą wykorzystać informacje udostępnione im w tym lokalu do celów obrony swego klienta, któremu nie mogą jednak ujawnić jakichkolwiek informacji poufnych. W ramach procedury biura danych przedstawiciele zewnętrzni skarżących sporządzili poufną wersję sprawozdania w przedmiocie informacji, w której w szczególności wyrazili swój punkt widzenia na temat informacji zawartych w szczegółowych sprawozdaniach. Sprawozdanie to stanowi załącznik o numerze X.16. Przedstawiciele zewnętrzni skarżących sporządzili również niepoufną wersję tego sprawozdania, za zgodą Komisji, i przekazali ją skarżącym. Jednakże skarżące uważają, że ta niepoufna wersja była pozbawiona znaczenia dla ich obrony, podczas gdy szczegółowe sprawozdania, przeanalizowane w ramach procedury biura danych, zawierały nie tylko informacje niepoufne, ale również odciążające je dowody. W konsekwencji w ramach zarzutu pierwszego skarżące podnoszą, że Komisja nie mogła, korzystając z procedury biura danych, uniemożliwić im osobistego zapoznania się ze szczegółowymi sprawozdaniami i że z tego wynika naruszenie ich prawa do obrony. Zgodnie z pkt 8 powyżej należy zbadać, czy sprawozdanie w przedmiocie informacji zawiera dane, które rzeczywiście powinny być uznane za poufne. W tym względzie należy od razu zauważyć, że wskazania dokonane przez zewnętrznych przedstawicieli skarżących na stronach 396–398 i 400–403 w numeracji ciągłej, dotyczących danych, które uznali oni za odciążające, nie zawierają jako takie poufnych informacji, które stanowiłyby przeszkodę dla ich ujawnienia. Następnie następujące dane nie mają w żadnym razie lub już nie mają, w zależności od przypadku, charakteru poufnego, w związku z czym nic nie stoi na przeszkodzie ich ujawnieniu: – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Spotkanie między spółką Overgas a Dyrekcją Generalną (DG) ds. Konkurencji w dniu 13 października 2010 r.” dane utajnione w sprawozdaniu w przedmiocie informacji na stronach 395 i 396 w numeracji ciągłej wynikają w szczególności z ust. 31 pkt 1, z ust. 77, ust. 80 i nast., z ust. 207, 208 oraz ust. 215 i nast. pisma Komisji w sprawie przedstawienia zarzutów, z przypisu 84, z motywu 45 lit. a) oraz z motywów 100–103 jawnej wersji zaskarżonej decyzji, z pkt 3 i pkt 6–8 uwag interwenienta złożonych przez spółkę Overgas oraz z pkt 336 wersji skargi niepoufnej wobec spółki Overgas, a także z pkt 404 wspólnej dla wszystkich stron wersji niepoufnej odpowiedzi na skargę; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Spotkanie ze spółką Overgas w dniu 13 stycznia 2011 r.” należy stwierdzić, że utajnione dane znajdujące się na stronie 397 w numeracji ciągłej widnieją w szczególności w ust. 77, 90 i 215 pisma w sprawie przedstawienia zarzutów; w motywie 101 lit. c) i w motywie 296 jawnej wersji zaskarżonej decyzji, a także w pkt 6, 7 i 11 uwag interwenienta złożonych przez spółkę Overgas; ponadto utajnione dane dotyczące bułgarskiej sieci przesyłowej nie mogą być skarżącym nieznane, a co więcej, odnoszą się one do publicznego źródła; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Spotkanie ze spółką Overgas w dniu 17 marca 2011 r.” oraz danych znajdujących się na stronach 397 i 398 w numeracji ciągłej, należy wskazać, co następuje: – po pierwsze, kroki spółki Overgas wobec bułgarskiego regulatora wynikają między innymi z pkt 111, 112 i 118 odpowiedzi spółki Bulgartransgaz z dnia 17 lipca 2015 r. na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów, z pkt 2 lit. a) odpowiedzi spółki Bulgargaz na wspomniane pismo, a także z motywów 104, 121 i 129 jawnej wersji zaskarżonej decyzji; – po drugie, inne utajnione informacje są ujawnione i uszczegółowione w szczególności w pkt 77, 90 oraz pkt 215 i nast. pisma w sprawie przedstawienia zarzutów, jak również w motywie 99 jawnej wersji zaskarżonej decyzji; ponadto nazwa przedsiębiorstwa wymienionego w akapitach drugim i piątym na stronie 398 w numeracji ciągłej jest bezsprzecznie znana skarżącym, ponieważ to spółka Bulgartransgaz zapewniła mu dostęp do swojej sieci przesyłowej gazu; – po trzecie, wyrażona przez spółkę Overgas wola konkurowania ze spółką Bulgargaz znajduje się naturalnie w centrum jej skargi do Komisji; – po czwarte, jej zamiar przekształcenia środowiska rynkowego w Bułgarii wynika wyraźnie z pkt 11 jej uwag interwenienta; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „COMP/B1/39.849 – BEH Gas, spotkanie ze spółką Overgas w dniu 15 grudnia 2011 r., sprawozdanie ze spotkania (zarejestrowane w aktach Komisji w dniu 21 grudnia 2011 r.)” i danych znajdujących się na stronach 399 i 400 w numeracji ciągłej, należy wskazać, co następuje: – po pierwsze, treść dwóch pierwszych ustępów na stronie 399 w numeracji ciągłej jest znana skarżącym, o czym świadczy pkt 35 wersji skargi niepoufnej wobec spółki Overgas, i została również poruszona w pkt 23, 24 i 29 uwag interwenienta tej spółki; jedna z omawianych informacji pojawia się ponadto w motywie 14 jawnej wersji zaskarżonej decyzji; – po drugie, pozostałe informacje utajnione na stronach 399 i 400 w numeracji ciągłej wynikają w szczególności z ust. 37, 38, 176 i 177 pisma w sprawie przedstawienia zarzutów, z pkt 88–90 odpowiedzi spółki Bulgartransgaz na to pismo, a także z motywu 59, motywu 101 lit. e) i g) oraz motywów 104, 121, 129 i 648–652 jawnej wersji zaskarżonej decyzji; – po trzecie, dane dotyczące krajowej bułgarskiej sieci, jej punktów wejścia i punktów wyjścia, jak również dane liczbowe wskazane na tych stronach są bezdyskusyjnie znane skarżącym; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie ze spotkania ze spółką Overgas” w dniu 17 czerwca 2013 r., zawartego na stronach 400 i 401 w numeracji ciągłej, należy stwierdzić, że utajnione dane nie mogą być skarżącym nieznane, ponieważ odnoszą się one do rozmów spółki Overgas z nimi oraz do umowy zawartej między spółkami Overgas i Bulgargaz w dniu 31 stycznia 2013 r.; ponadto dane te widnieją w szczególności w pkt 135 i 139 oraz w przypisie 21 do odpowiedzi spółki Bulgargaz na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów oraz w motywach 101, 110 oraz 214 i nast., a także w pkt 312 i 313 jawnej wersji zaskarżonej decyzji; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie ze spotkania ze spółką Overgas” w dniu 13 października 2015 r., zawartego na stronach 401 i 402 w numeracji ciągłej, należy zauważyć, że utajnione dane, które dotyczą sugestii spółki Overgas co do rozwiązania sprawy w drodze podjęcia zobowiązań, nie wydają się poufne, jako że Sąd nie widzi ich powiązania z poważnymi konsekwencjami, jakie mogłoby pociągnąć za sobą ujawnienie szczegółowych sprawozdań (zob. pkt 13 powyżej), których treść opisuje sprawozdanie w przedmiocie informacji; ponadto chociaż owe dane powinny co do zasady zostać uznane za chronione dane handlowe, należy stwierdzić, że obecnie mają one już tylko wartość historyczną w rozumieniu orzecznictwa przytoczonego w pkt 10 powyżej; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie ze spotkania ze spółką Overgas” w dniu 17 marca 2016 r., zawartego na stronie 402 w numeracji ciągłej, należy zauważyć, że nowe sugestie spółki Overgas mające na celu rozstrzygnięcie sprawy w drodze podjęcia zobowiązań również nie wydają się mieć poufnego charakteru z powodów przedstawionych w tiret poprzednim; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie ze spotkania ze spółką Overgas” w dniu 20 października 2016 r., zawartego na stronie 403 w numeracji ciągłej, należy zauważyć, że fakt, iż spółka Overgas złożyła w 2009 r. skargę do Komisji przeciwko Bulgarian Energy Holding, jest znany skarżącym; ponadto fakt ten został wspomniany w szczególności w pkt 3 uwag interwenienta złożonych przez spółkę Overgas. Natomiast następujące elementy mają charakter poufny i należy zatem, jak wynika z pkt 8 powyżej, przeprowadzić analizę dotyczącą również ich znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu: – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Spotkanie między spółką Overgas a Dyrekcją Generalną (DG) ds. Konkurencji w dniu 13 października 2010 r.”, zawartego na stronie 396 w numeracji ciągłej, zdanie rozpoczynające się po wyrażeniu „próbuje uzyskać gaz dla spółki Bulgargaz” zawiera element poufny, ponieważ może on wywołać obawy spółki Overgas co do poważnych konsekwencji, jakie mogłoby wywołać ujawnienie szczegółowych sprawozdań (zob. pkt 13 powyżej); niemniej element ten nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, ponieważ utajnione zdanie ogranicza się do wskazania, skąd spółka Overgas uzyskała niektóre z posiadanych informacji; – co się tyczy opisu dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie ze spotkania ze spółką Overgas” w dniu 17 marca 2016 r., zawartego na stronie 402 w numeracji ciągłej, należy zauważyć, że utajnione w akapicie drugim i w zdaniu pierwszym akapitu trzeciego elementy tego dokumentu dotyczą stosunków handlowych spółki Overgas z przedsiębiorstwem trzecim, a także innej sprawy rozpatrywanej wówczas przez Komisję, i w związku z tym elementy te mają charakter poufny w tym zakresie; niemniej są pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, ponieważ przedstawiciele zewnętrzni skarżących nie wymienili ich jako odciążających w sprawozdaniu w przedmiocie informacji. W świetle całości powyższych rozważań, aby umożliwić samym skarżącym, tak dalece jak to możliwe, przedstawienie ich stanowiska, należy nakazać Komisji przedstawienie nowej wersji sprawozdania w przedmiocie informacji, jako załącznika X.16, z zastrzeżeniem utajnienia: – na stronie 396 w numeracji ciągłej – zdania następującego po wyrażeniu „próbuje uzyskać gaz dla spółki Bulgargaz”; – na stronie 402 w numeracji ciągłej – zakończenia zdania następującego po wyrażeniu „sprawa AT.40368 i” oraz zdania pierwszego następnego ustępu. W przedmiocie szczegółowych sprawozdań Jak zostało już wskazane w pkt 23 i 24 powyżej, w zarzucie pierwszym skarżące podnoszą, że szczegółowe sprawozdania zawierają nie tylko informacje, które nie są poufne, ale również dowody odciążające. Z pkt 13–17 powyżej wynika jednak, że spółka Overgas miało prawo utrzymywać, że ujawnienie pewnych danych zawartych w szczegółowych sprawozdaniach mogłoby mieć poważne konsekwencje. Co za tym idzie, sprawozdania te, w ujęciu całościowym, należy co do zasady uznać za poufne. Ponadto w pkt 29 powyżej stwierdzono, że skarżącym należy udzielić dostępu do sprawozdania w przedmiocie informacji, z zastrzeżeniem dwóch krótkich elementów pozbawionych znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu. W konsekwencji należy przypomnieć, że w sprawozdaniu tym zewnętrzni przedstawiciele skarżących opisali treść szczegółowych sprawozdań i że określili w nim dowody, które ich zdaniem były odciążające. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę, że art. 103 § 3 regulaminu postępowania wyraźnie przewiduje złożenie niepoufnego streszczenia danych materiałów, oraz okoliczność, że sprawozdanie w przedmiocie informacji jest zbliżone do takiego streszczenia, w tym z utajnionymi elementami wymienionymi w pkt 29 powyżej, słuszne wyważenie wchodzących w grę interesów zostanie osiągnięte poprzez uznanie, że nie należy przekazywać skarżącym samych szczegółowych sprawozdań, odpowiadających załącznikom X.1–X.8. Co do uwag w przedmiocie spotkań Spółka Overgas sporządziła i przedstawiła uwagi w przedmiocie spotkań, w których podała argumenty podniesione przez siebie podczas spotkań z Komisją. Skarżące miały dostęp jedynie do niepoufnych wersji większości uwag w przedmiocie spotkań. W konsekwencji, zgodnie z pkt 8 powyżej, należy zbadać, czy uwagi w przedmiocie spotkań rzeczywiście zawierały poufne dane, a następnie zbadać w razie potrzeby, czy mają one znaczenie dla rozstrzygnięcia sporu, i wreszcie wyważyć powody ich poufnego charakteru z wymogami prawa do skutecznej ochrony sądowej, w szczególności zasadą kontradyktoryjności, zgodnie z pkt 11 powyżej. Co do uwag w przedmiocie spotkania w dniu 13 października 2010 r. Co się tyczy uwag w przedmiocie spotkania w dniu 13 października 2010 r., stanowiących załącznik X.10, należy stwierdzić, że następujące elementy nie mają charakteru poufnego lub w każdym razie nie mają już charakteru poufnego: – na stronie 74 w numeracji ciągłej utajniony fragment zawiera informację dotyczącą przynależności do organów zarządczych Overgas, jednak informacja ta stanowi obecnie informację o charakterze historycznym w rozumieniu orzecznictwa przytoczonego w pkt 10 powyżej i żadna wyjątkowa okoliczność nie wydaje się uzasadniać nadal jej poufnego charakteru; – na stronie 76 w numeracji ciągłej utajnione elementy odnoszą się do rozdziału przywozu gazu do Bułgarii i są zatem siłą rzeczy znane skarżącym; – na stronach 77 i 89 w numeracji ciągłej, z zastrzeżeniem przypisu 18 (zob. pkt 38 poniżej), zamaskowane dane są danymi handlowymi dotyczącymi stosunków spółki Overgas z podmiotami trzecimi; podobnie – jawią się one jako dane historyczne pozbawione poufnego charakteru; – utajniony fragment przypisu 41 na stronie 99 w numeracji ciągłej dotyczy złożenia skargi przez jedną ze skarżących do bułgarskiego prokuratora i wskazuje w ten sposób znaną im okoliczność faktyczną; – na stronie 102 w numeracji ciągłej zamaskowane dane dotyczące stosunków spółki Overgas z podmiotami trzecimi są także danymi historycznymi, które obecnie nie mają poufnego charakteru; – na stronie 104 w numeracji ciągłej ustęp rozpoczynający się od wyrażenia „do końca września 2010 r.” zawiera informacje, które znajdują się w szczególności w pkt 2 lit. a) odpowiedzi spółki Bulgargaz na pismo w sprawie przedstawienia zarzutów oraz w motywie 296 jawnej wersji zaskarżonej decyzji i pkt 58 uwag interwenienta złożonych przez Overgas; – treść ustępu pierwszego ze stronie 109 w numeracji ciągłej, pod tytułem „V. Monopolizacja krajowej produkcji gazu ziemnego”, znajduje odzwierciedlenie między innymi w ust. 33 i 264 pisma w sprawie przedstawienia zarzutów. Natomiast po przeprowadzeniu badania, o którym mowa w pkt 8 powyżej, należy stwierdzić, że o ile następujące elementy załącznika X.10 wciąż mają poufny charakter, o tyle nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu: – na stronie 89 w numeracji ciągłej przypis 18 wymienia nazwy przemysłowych konsumentów gazu, którzy chcieli zawrzeć umowę ze spółką Overgas w latach 2010 i 2011; pomimo upływu czasu wyliczenie to może podlegać jeszcze ochronie i być objęte tajemnicą handlową, jednakże jest ono pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu; – na stronie 103 w numeracji ciągłej przypis 42 dokonuje uściślenia dotyczącego niezależności wydawniczej organu prasowego, w którym członek Komisji odpowiedzialny za sprawy konkurencji złożył oświadczenie przytoczone w uwagach w przedmiocie spotkania; informacja ta, nawet przy założeniu, że może być uznana za poufną, nie ma jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, ponieważ dotyczy przedsiębiorstwa, które nie prowadzi działalności w sektorze gazowym; – jeśli chodzi o wyjaśnienia przestawione na stronach 104 i 105 w numeracji ciągłej w tytule „Deklaracje polityczne i kampania wizerunkowa od 2009 r.”, nie można wykluczyć, że stanowią one podstawę obaw, ze względu na które spółka Overgas wniosła o zastrzeżenie poufności szczegółowych sprawozdań, których rozpatrywane uwagi w przedmiocie spotkań stanowią rozwinięcie; wyjaśnienia te nie dotyczą jednakże zachowań skarżących, lecz sytuacji, w szczególności politycznej, w Bułgarii, a zatem są pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu; – co się tyczy stron 105–108 w numeracji ciągłej, wyjaśnienia spółki Overgas w przedstawione w tytule „III. Monopolizacja gazu importowanego z Rosji” mogą zostać uznane za poufne, ponieważ ich treść wydaje się, podobnie, związana z wyrażonymi przez spółkę Overgas obawami dotyczącymi poważnych konsekwencji, jakie mogłoby wywołać ujawnienie szczegółowych sprawozdań ze spotkań między nią a Komisją, których rozwinięcie stanowią – jak wskazano powyżej – uwagi w przedmiocie spotkań; wyjaśnienia te nie mają jednakże znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, jako że dotyczą one stosunków spółki Bulgargaz z podmiotami trzecimi w wyniku dokonanych wyborów politycznych, które nie stanowią podstawy zaskarżonej decyzji; ponadto, pomimo nagłówka tego tytułu, argumenty spółki Overgas w tym względzie dotyczą zasadniczo art. 101 TFUE, który nie stanowi podstawy zaskarżonej decyzji; – co się tyczy dwóch ostatnich ustępów strony 109 w numeracji ciągłej i początku strony 110 we wspomnianej numeracji, chodzi tu o informacje dotyczące przedsiębiorstwa trzeciego i stosunków spółki Overgas z tym przedsiębiorstwem, które mogą stanowić przedmiot wyrażonych przez Overgas obaw dotyczących poważnych konsekwencji, jakie mogłoby wywołać ujawnienie szczegółowych sprawozdań ze spotkań z Komisją; te poufne dane również są pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, właśnie dlatego, że dotyczą przedsiębiorstwa trzeciego i stosunków spółki Overgas z tym przedsiębiorstwem; ponadto odnoszą się one wyłącznie do krajowej produkcji gazu, która nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. W świetle całości powyższych rozważań, aby umożliwić samym skarżącym, tak dalece jak to możliwe, przedstawienie ich stanowiska, należy zatem nakazać Komisji przedstawienie nowej wersji uwag w przedmiocie spotkania z dnia 13 października 2010 r., stanowiących załącznik X.10, z zastrzeżeniem utrzymania utajnienia: – w przypisie 18 na stronie 89 w numeracji ciągłej; – w przypisie 42 na stronie 103 w numeracji ciągłej; – w wyjaśnieniach przedstawionych w tytule „Deklaracje polityczne i kampania wizerunkowa od 2009 r.” na stronach 104 i 105 w numeracji ciągłej; – w wyjaśnieniach przedstawionych w tytule „III. Monopolizacja gazu importowanego z Rosji” od strony 105 do strony 108 w numeracji ciągłej; – w dwóch ostatnich ustępach na stronie 109 w numeracji ciągłej i na początku strony 110 w tej numeracji. Co do uwag w przedmiocie spotkania w dniu 13 stycznia 2011 r. Co się tyczy uwag w przedmiocie spotkania w dniu 13 stycznia 2011 r., stanowiących załącznik X.11, należy stwierdzić, że następujące elementy nie mają charakteru poufnego lub w każdym razie nie mają już charakteru poufnego: – utajniony fragment strony 112 w numeracji ciągłej zawiera informacje znane skarżącym, ponieważ stanowi on, po pierwsze, krótkie streszczenie korespondencji między Transgaz Romania a spółką Overgas, do której miały one dostęp w toku postępowania administracyjnego, a po drugie, informację zawartą między innymi w pkt 196 i 210 pisma Komisji w sprawie przedstawienia zarzutów; – utajnione strony od 119 do 155 w numeracji ciągłej są elementami znanymi skarżącym, zawierają bowiem wspomnianą powyżej korespondencję między Transgaz Romania a spółką Overgas, którą skarżące otrzymały w toku postępowania administracyjnego, oraz o korespondencję spółki Bulgartransgaz; – utajnione strony 157 i 158 w numeracji ciągłej zawierają pismo spółki Overgas do bułgarskiego podmiotu regulacyjnego z dnia 11 października 2010 r.; jego treść została przedstawiona rozwinięta w skardze tej spółki do owego organu z dnia 20 stycznia 2011 r., czego – jaki wynika z akt – skarżące miały świadomość (zob. poniżej ostatnie tiret niniejszego punktu); chodzi tu zresztą o dane historyczne w rozumieniu orzecznictwa przytoczonego w 10 powyżej; – na stronach 170 i 171 w numeracji ciągłej utajniony fragment tiret rozpoczynającego się od słów „w naszej skardze z dnia 20 stycznia 2011 r.” zawiera informacje, które zostały przedstawione w szczególności w motywach 109, 131, 260, 275 i 276 jawnej wersji zaskarżonej decyzji; – na stronie 171 w numeracji ciągłej treść utajnionego fragmentu w tiret rozpoczynającym się od słów „20 stycznia 2011 r.” pojawia się w motywach 104, 121, 129, 221 i 233 jawnej wersji zaskarżonej decyzji; – na stronie 172 w numeracji ciągłej utajnione elementy w ustępie zaczynającym się od wyrażenia „dobry przykład” stanowią spekulacje, co więcej – niedostatecznie specyficzne lub precyzyjne (zob. pkt 9 powyżej), w przedmiocie rozwoju sytuacji i kierunku ewentualnych negocjacji w 2011 r. dotyczących dostaw gazu w Bułgarii w tym czasie; – utajnione strony 178–184 w numeracji ciągłej odpowiadają skardze spółki Overgas do bułgarskiego organu regulacyjnego z dnia 20 stycznia 2011 r.; tymczasem z motywów 105, 121, 221 i 508 jawnej wersji zaskarżonej decyzji wynika, że skarżące o niej wiedziały. Natomiast w świetle badania, o którym mowa w pkt 8 powyżej, okazuje się, że utajnione fragmenty na stronie 171 w numeracji ciągłej w tiret rozpoczynającym się od wyrażenia „spółka Overgas również przesłała niedawno pismo” i utajniony fragment na stronie 172 we wspomnianej numeracji, rozpoczynający się od wyrażenia „już na naszym spotkaniu w dniu 13 stycznia 2011 r.”, są poufne, ponieważ mogą mieć związek z poważnymi konsekwencjami, których obawia się spółka Overgas w przypadku ujawnienia szczegółowych sprawozdań, których rozwinięcie stanowią uwagi w przedmiocie spotkań. Treść tych fragmentów jest jednakże pozbawiona znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, gdyż nie zawiera ona oceny zachowania skarżących. W świetle powyższego należy zatem nakazać Komisji złożenie nowej wersji uwag w przedmiocie spotkania w dniu 13 stycznia 2011 r., jako załącznika X.11, z zastrzeżeniem zachowania poufności, na stronie 171 w numeracji ciągłej, utajnionych fragmentów w tiret rozpoczynającym się od wyrażenia „spółka Overgas również przesłała niedawno pismo”, a na stronie 172 we wspomnianej numeracji – utajnionego fragmentu w ustępie rozpoczynającym się od wyrażenia „już na naszym spotkaniu w dniu 13 stycznia 2011 r.”. Co do uwag w przedmiocie spotkania w dniu 17 marca 2011 r. Co się tyczy uwag w przedmiocie spotkania w dniu 17 marca 2011 r., stanowiących załącznik X.12, należy stwierdzić, że następujące elementy nie mają charakteru poufnego: – utajnione fragmenty na stronach 192–197 w numeracji ciągłej odnoszą się, po pierwsze, do korzyści, które według spółki Overgas osiągnęliby klienci końcowi, gdyby uzyskała ona dostęp do infrastruktury gazowej, a po drugie, do powodów, dla których penetracja rynku przez spółkę Overgas nie doprowadziłaby do zastąpienia jednego przedsiębiorstwa monopolistycznego innym przedsiębiorstwem monopolistycznym; innymi słowy – we wspomnianych fragmentach spółka Overgas formułowała ogólne prognozy co do pewnej liczby korzyści, które wynikałyby z interwencji Komisji w celu przekonania jej do działania; co za tym idzie, wspomniane fragmenty nie stanowią prawdziwych informacji, a w każdym razie są niedostatecznie specyficzne lub precyzyjne, aby stanowić dane poufne (zob. pkt 9 powyżej); – utajniony fragment na stronie 198 w numeracji ciągłej odnosi się do działań podjętych przez spółkę Overgas w Dyrekcji Generalnej Komisji (DG) ds. Energii, równolegle do jej spotkań w ramach DG ds. Konkurencji; kontakty spółki Overgas z tą dyrekcją generalną wynikają z przypisów nr 42, 44 i 77 jawnej wersji zaskarżonej decyzji, a ich przywołanie nie stanowi naruszenia żadnej tajemnicy handlowej ani innej informacji poufnej. Należy natomiast uznać za poufne, co następuje: – nazwy spółek trzecich wymienionych na stronie 193 w numeracji ciągłej; nazwy te są jednak pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, ponieważ chodzi o nazwy ewentualnych partnerów finansowych spółki Overgas, którzy mogli uczestniczyć w mechanizmach stabilizacji jej cen względem cen jej klientów, a spółki te nie zostały w żaden sposób wymienione w zaskarżonej decyzji; – tabele znajdujące się na stronach 201 i 202 w numeracji ciągłej, zatytułowane „Wykaz potencjalnych klientów spółki Overgas”, dotyczące lat 2011 i 2012; tabele te wymieniają nazwy tych klientów i ilość gazu, którą zamierzali oni nabyć od spółki Overgas; pomimo upływu czasu tabele te mogą jeszcze stanowić dane chronione i być objęte tajemnicą handlową, jednakże nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu: uzasadnienie zaskarżonej decyzji – w zakresie, w jakim wymienieni w nim są ci klienci – w żaden sposób bowiem nie wspomina o tym, że planowali oni zaopatrywać się w spółce Overgas. W świetle powyższego należy zatem nakazać Komisji złożenie nowej wersji uwag w przedmiocie spotkania w dniu 17 marca 2011 r., jako załącznika X.12, z zastrzeżeniem zachowania poufności nazw spółek trzecich wymienionych na stronie 193 w numeracji ciągłej i tabel znajdujących się na stronach 201 i 202 we wspomnianej numeracji. Co do uwag w przedmiocie spotkania w dniu 15 grudnia 2011 r. Co się tyczy uwag w przedmiocie spotkania w dniu 15 grudnia 2011 r., stanowiących załącznik X.13, należy stwierdzić, że następujące elementy nie mają charakteru poufnego: – fragmenty dotyczące kontekstu handlowego złożonego przez spółkę Overgas wniosku o dostęp do infrastruktury gazowej utajnione na stronach 205 i 206 w numeracji ciągłej dotyczą stosunków handlowych spółki Overgas z dostawcą będącym podmiotem trzecim, perspektyw umów z konsumentami końcowymi oraz porozumienia z innym partnerem. Z zastrzeżeniem brzmienia pkt 47 poniżej chodzi tu jednak o dane historyczne w rozumieniu orzecznictwa przytoczonego w pkt 10 powyżej; – pierwsza informacja utajniona na stronie 209 w numeracji ciągłej dotyczy wniosku spółki Overgas o dostęp do stacji składowania w Chiren (Bułgaria) i jest znana skarżącym; druga informacja przedstawia jeden z motywów tego wniosku, który dotyczy stosunków tej spółki z podmiotem trzecim, lecz w każdym wypadku ma jedynie wartość historyczną; – fragmenty utajnione na stronie 211 w numeracji ciągłej odnoszą się do kontaktów spółki Overgas z bułgarskim organem regulacyjnym, a mianowicie do pisma z dnia 11 października 2010 r. i skargi z dnia 20 stycznia 2011 r., których treść jest znana skarżącym, jak zostało już wskazane w pkt 40 powyżej; fragmenty te mają ponadto jedynie znaczenie historyczne. Należy natomiast uznać za poufne, co następuje: – nazwy spółek trzecich wymienionych na stronach 205 i 206 w numeracji ciągłej; – w tiret drugim na stronie 205 w numeracji ciągłej słowa pierwszego zdania, które wskazują nazwę danej spółki, a następnie charakteryzują ją w sposób umożliwiający jej identyfikację. Jednakże dane te są pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, ponieważ wystarczy, aby skarżące wiedziały, że chodzi o przedsiębiorstwa działające w sektorze gazowym lub o klienta końcowego, co wynika z kontekstu. Należy zatem nakazać Komisji złożenie nowej wersji uwag w przedmiocie spotkania w dniu 15 grudnia 2011 r., jako załącznika X.13, z zastrzeżeniem zachowania utajnienia nazw spółek trzecich wymienionych na stronach 205 i 206 w numeracji ciągłej oraz fragmentu, który charakteryzuje jedną z nich w tiret drugim na stronie 205 w tej numeracji. Co do uwag w przedmiocie spotkania w dniu 17 czerwca 2013 r. Co się tyczy uwag w przedmiocie spotkania w dniu 17 czerwca 2013 r., stanowiących załącznik X.14, należy stwierdzić, że wersja przedstawiona jako niepoufna, która została przekazana skarżącym w toku postępowania administracyjnego, nie zawierała żadnego utajnienia. W związku z tym, ponieważ skarżące miały już dostęp do tego załącznika jako takiego, ich wniosek o przekazanie uwag w przedmiocie spotkania jest bezprzedmiotowy i nie ma potrzeby nakazywania ponownego przekazania uwag. Co do uwag w przedmiocie spotkania w dniu 20 października 2016 r. Co się tyczy uwag w przedmiocie spotkania w dniu 20 października 2016 r., stanowiących załącznik X.15, należy zaznaczyć, że skarżące nie otrzymały ich w żadnej formie, nawet niepoufnej. Wystarczy jednak stwierdzić, że uwagi te dotyczyły ewolucji rynku gazu w Bułgarii oraz przypisywanej spółkom Bulgargaz i Bulgartransgaz postawy w chwili ich sporządzenia w dniu 16 listopada 2016 r., czyli po zakończeniu okresu naruszenia, co miało miejsce w dniu 1 stycznia 2015 r. Ściślej rzecz ujmując, wspomniane uwagi spółki Overgas odnosiły się do praktyk związanych w szczególności z cenami i brakiem rozwoju infrastruktury, którą uważała ona za niezbędną dla rozwoju konkurencji w Bułgarii. Biorąc pod uwagę stosunki handlowe spółki Overgas ze skarżącymi, uwagi w przedmiocie spotkania w dniu 20 października 2016 r., które podnoszą kwestię dalszych koniecznych zmian na rynku bułgarskim, i które dotyczą zaledwie roku 2016, można uznać za nadal chronione, a zatem za poufne. Niemniej Komisja słusznie zauważyła w odpowiedzi na środek dowodowy z dnia 17 czerwca 2021 r., że zarzuty podniesione przez spółkę Overgas w uwagach z dnia 16 listopada 2016 r. w przedmiocie omawianego spotkania nie zostały uwzględnione w zaskarżonej decyzji. Prawdą jest bowiem, że Komisja powołała się na wydarzenia, które miały miejsce w 2016 r., podnosząc w zaskarżonej decyzji, że gazociąg rumuński 1 był jedyną działającą drogą przesyłu gazu do Bułgarii, przynajmniej do kwietnia 2016 r., oraz że umowa handlowa z 2005 r. przyznająca spółce Bulgargaz prawo wyłącznej eksploatacji tego gazociągu wygasła w dniu 30 września 2016 r. Należy jednak zaznaczyć, że te dwa elementy ograniczają się do wskazania stanu rynku sprzed spotkania w dniu 20 października 2016 r., do którego odnoszą się uwagi z dnia 16 listopada tego samego roku, a nie zmian, które miały być jeszcze konieczne. Ponadto Komisja uznała, że spółka Overgas uzyskała już dostęp do tej infrastruktury w dniu 1 stycznia 2015 r., na który to dzień ustaliła datę zakończenia naruszenia, również w odniesieniu do praktyk dotyczących bułgarskiej sieci przesyłowej. Jeśli chodzi o stację składowania w Chiren, Komisja ustaliła dzień 23 września 2014 r. jako datę zakończenia wszelkich bezprawnych zachowań w następstwie udzielenia dostępu operatorowi trzeciemu. Z tych względów załącznik X.15 jest pozbawiony znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu. Wnioski co do rozstrzygnięcia w przedmiocie środka dowodowego z dnia 26 maja 2021 r. W świetle wniosków sformułowanych w punktach 17, 29, 33, 39, 42, 45, 48, 50 i 57 powyżej należy: – nakazać Komisji złożenie: – załącznika X.9(1), zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 17 powyżej, – załącznika X.10, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 39 powyżej, – załącznika X.11, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 42 powyżej, – załącznika X.12, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 45 powyżej, – załącznika X.13, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 48 powyżej, – załącznika X.16, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 29 powyżej; – wezwać Komisję do wskazania, równocześnie ze wskazanym powyżej złożeniem, czy wspomniane załączniki zawierają informacje poufne wobec Republiki Bułgarii; – wezwać następnie sekretariat Sądu do doręczenia skarżącym załączników X.9(1), X.10–X.13 i X.16, zawierających dane utajnione przez Komisję zgodnie z pkt 17, 29, 39, 42, 45 i 48 powyżej; – wezwać skarżące do przedstawienia ich stanowiska w przedmiocie tych załączników i do wskazania równocześnie, czy wspomniane załączniki zawierają informacje poufne wobec Republiki Bułgarii; – wezwać sekretariat Sądu do: – doręczenia następnie interwenientom załączników X.9(1), X.10–X.13 i X.16, zawierających dane utajnione przez Komisję zgodnie z pkt 17, 29, 39, 42, 45 i 48 powyżej, z zastrzeżeniem, w stosownym przypadku, wobec Republiki Bułgarii poufnych względem niej elementów tych załączników, – usunięcia z akt załączników X.1–X. 16 w wersjach przekazanych przez Komisję w dniu 17 czerwca 2021 r., z tego względu, że nie będą one mogły jako takie zostać wzięte przez Sąd pod uwagę zgodnie z art. 64 regulaminu postępowania.   Z powyższych względów SĄD (czwarta izba w składzie powiększonym) postanawia, co następuje:   1) Komisja Europejska złoży, w terminie, który zostanie wyznaczony przez sekretariat Sądu, niepoufną wobec Bulgarian Energy Holding EAD, Bulgartransgaz EAD i Bulgargaz EAD wersję następujących dokumentów: – załącznika X.9(1), zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 17 powyżej, – załącznika X.10, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 39 powyżej, – załącznika X.11, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 42 powyżej, – załącznika X.12, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 45 powyżej, – załącznika X.13, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 48 powyżej, – załącznika X.16, zawierającego dane utajnione zgodnie z pkt 29 powyżej.   2) Komisja wskaże, równocześnie ze złożeniem niepoufnej wobec Bulgarian Energy Holding, Bulgartransgaz i Bulgargaz wersji załączników X.9(1), X.10–X.13 i X.16, czy wspomniane załączniki zawierają informacje poufne wobec Republiki Bułgarii.   3) Niepoufne wobec Bulgarian Energy Holding, Bulgartransgaz i Bulgargaz wersje załączników X.9(1), X.10–X.13 i X.16, które zostaną złożone przez Komisję na podstawie pkt 1 niniejszej sentencji, zostaną przekazane tym podmiotom, aby mogły one przedstawić swoje stanowisko, w terminie, który zostanie wyznaczony przez sekretariat Sądu.   4) Bulgarian Energy Holding, Bulgartransgaz i Bulgargaz wskażą, równocześnie z przedstawieniem swych uwag w przedmiocie złożonych przez Komisję zgodnie z pkt 1 niniejszej sentencji załączników X.9(1), X.10–X.13 i X.16, czy wspomniane załączniki zawierają informacje poufne wobec Republiki Bułgarii.   5) Jeżeli Komisja, Bulgarian Energy Holding, Bulgartransgaz i Bulgargaz wskażą, że złożone zgodnie z pkt 1 niniejszej sentencji załączniki X.9(1), X.10–X.13 i X.16 zawierają informacje poufne wobec Republiki Bułgarii, złożą one, w terminie, który zostanie wyznaczony przez sekretariat Sądu, wspólną niepoufną wobec tego państwa członkowskiego wersję każdego załącznika zawierającego takie informacje.   6) Utajnione przez Komisję zgodnie z pkt 1 niniejszej sentencji załączniki X.9(1), X.10–X.13 i X.16 zostaną przekazane interwenientom, z zastrzeżeniem, w stosownym przypadku, wobec Republiki Bułgarii poufnych wobec niej elementów tych załączników.   7) Załączniki X.1–X.16 złożone przez Komisję w dniu 17 czerwca 2021 r. zostaną usunięte z akt.   8) Rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.   Sporządzono w Luksemburgu w dniu 14 marca 2022 r. Sekretarz E. Coulon Prezes S. Gervasoni ( *1 ) Język postępowania: angielski.