T-14/97

PostanowienieTSUE1998-06-25CELEX: 61997TO0014ECLI:EU:T:1998:142

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona przez producentów cielęciny przeciwko przepisowi rozporządzenia Rady ustanawiającemu kryteria przyznawania premii za wczesne wprowadzanie do obrotu cieląt, jest dopuszczalna na podstawie art. 173 akapit czwarty Traktatu WE?

Ratio decidendi

Trybunał Pierwszej Instancji uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżony przepis rozporządzenia Rady nr 2222/96 ma charakter legislacyjny i nie stanowi decyzji w rozumieniu art. 189 Traktatu WE. Przepis ten dotyczy skarżących jedynie ze względu na ich obiektywny status jako podmiotów gospodarczych działających w sektorze objętym rozporządzeniem, w taki sam sposób jak każdego innego podmiotu prowadzącego tę samą działalność, co oznacza brak indywidualnego oddziaływania. Ponadto, skarżący mają możliwość zakwestionowania ważności rozporządzenia w postępowaniu krajowym, co może prowadzić do odesłania prejudycjalnego na podstawie art. 177 Traktatu WE.

Stan faktyczny

Skarżący, producenci cielęciny działający w państwie członkowskim, wnieśli skargę o stwierdzenie nieważności przeciwko art. 1 ust. 4 rozporządzenia Rady nr 2222/96. Przepis ten dotyczył premii za wczesne wprowadzanie do obrotu cieląt, przyznawanej za ubój cieląt, których waga ubojowa nie przekraczała średniej wagi ubojowej cieląt w danym państwie członkowskim, pomniejszonej o 15%. Skarżący kwestionowali kryteria ustalania tej premii.

Rozstrzygnięcie

Skarga o stwierdzenie nieważności zostaje oddalona jako niedopuszczalna.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61997B0014 Order of the Court of First Instance (Fifth Chamber) of 25 June 1998. - Sofivo Sas, Sofivo production Sas, Sovinor Sas, Denkavit France SARL, Sobeval viande SA, Serval SA, Besnier industrie SNC, Sovida SA, Ouest élevage SICA, Guinde SA, Tabouriech SA, Mamellor SARL, Coopagri Bretagne, Collet et compagnie SA, Kermené SA and Vals SA v Council of the European Union. - Agriculture - Common organisation of the markets - Beef and veal - Intervention mechanisms - Premium for the early marketing of veal calves - Average slaughter weight - Criteria for fixing the same - Action for annulment - Inadmissibility. - Joined cases T-14/97 and T-15/97. European Court reports 1998 Page II-02601 Summary Keywords Actions for annulment - Natural or legal persons - Acts of direct and individual concern to them - Regulation introducing an early marketing premium for veal - Inadmissible (EC Treaty, Arts 173, fourth para., 177 and 189; Council Regulation No 2222/96, Art. 1(4)) Summary An action for annulment brought by veal producers operating in a Member State against Article 1(4) of Regulation No 2222/96 providing for an early marketing premium for veal to be granted on the slaughter of calves whose slaughter weight is not more than the average slaughter weight of calves in the Member State concerned, less 15%, must be dismissed as inadmissible. First, that provision is, by reason of its nature and its scope of application, of a legislative character, and does not constitute a decision within the meaning of Article 189 of the Treaty. Second, whilst it is true that under certain circumstances, a provision of a legislative act applicable to the traders concerned in general, may be of individual concern to some of them, that is not so where the applicants are in the same situation as all other traders bringing calves to slaughter in the Member State concerned, so that the provision concerns them only by reason of their objective status of traders active in the sector contemplated by the regulation, in the same way as any other trader carrying on the same activity. Finally, it is always possible that a trader may challenge the validity of a contested regulation in an action brought before the courts of that Member State against the decision of the competent State authority on his application for a premium and such proceedings will then be liable to give rise to a reference to the Court of Justice for a preliminary ruling on validity, pursuant to Article 177 of the Treaty.