T-148/98

PostanowienieTSUE1999-09-29CELEX: 61998TO0148ECLI:EU:T:1999:241

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie nieważności wniesiona po upływie ustawowego terminu jest dopuszczalna, oraz jakie są kryteria uznania błędu za usprawiedliwiony w kontekście terminów procesowych?

Ratio decidendi

Trybunał orzekł, że terminy na wniesienie skargi o stwierdzenie nieważności mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie podlegają uznaniu stron ani sądu, ponieważ służą zapewnieniu pewności prawa. Pojęcie błędu usprawiedliwionego, które mogłoby prowadzić do przedłużenia terminu, odnosi się wyłącznie do wyjątkowych okoliczności, w których zachowanie instytucji w decydującym stopniu wywołało usprawiedliwione zamieszanie u strony. Ponadto, strona musi przedstawić fakty wystarczająco konkretne i szczegółowe, aby sąd mógł je uznać za wiarygodne i umożliwić stronie przeciwnej skuteczne ich zakwestionowanie.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła skargi o stwierdzenie nieważności wniesionej przez J.G. Evansa i innych przeciwko Komisji Europejskiej. Szczegóły dotyczące przedmiotu skargi o stwierdzenie nieważności nie zostały przedstawione w tekście orzeczenia. Trybunał Pierwszej Instancji rozpatrywał kwestię dopuszczalności tej skargi.

Rozstrzygnięcie

Skarga o stwierdzenie nieważności została uznana za niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61998B0148 Order of the Court of First Instance (Second Chamber) of 29 September 1999. - J.G. Evans and Others v Commission of the European Communities. - Action for annulment - Lateness - Inadmissibility. - Joined cases T-148/98 and T-162/98. European Court reports 1999 Page II-02837 Summary Keywords Procedure - Time-limits for bringing proceedings - Mandatory - Time-barred - Excusable error - Meaning (ECSC Treaty, Art. 33) 2 Procedure - Requirement as to the facts to be adduced - Facts adduced must be specific and detailed Summary The period prescribed for bringing an action for annulment is mandatory and is not subject to the discretion of the parties or the Court, since it was established in order to ensure that legal positions are clear and certain and to avoid any discrimination or arbitrary treatment in the administration of justice. The notion of excusable error by virtue of which it may be possible to obtain an extension of the mandatory time-limit concerns only exceptional circumstances in which, in particular, the conduct of the institution concerned has been, either alone or to a decisive extent, such as to give rise to a pardonable confusion in the mind of the party concerned. 2 A party may only put forward, in support of its claims, facts which are sufficiently specific and detailed for the Court to regard them, at the very least, as credible and to enable the opposing party to contest them in an effective manner and, if appropriate, to submit evidence in rebuttal. That requirement as to the facts to be adduced, which relates to matters known only to the applicants, ensures that the Court does not come to rule on circumstances which are purely theoretical or are contrived solely for the purposes of the action.