T-159/09

WyrokTSUE2012-06-18CELEX: 62009TJ0159ECLI:EU:T:2012:307

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Komisja Europejska prawidłowo zastosowała art. 220 ust. 2 lit. b) i art. 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, odmawiając umorzenia należności celnych przywozowych w przypadku retrospektywnego pokrycia, gdy świadectwa pochodzenia okazały się nieważne?

Ratio decidendi

Sąd uznał, że Komisja nie naruszyła art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 2913/92, który dotyczy retrospektywnego pokrycia należności celnych. Ponadto, Sąd stwierdził, że Komisja prawidłowo oceniła, iż w danej sytuacji nie zaistniała „wyjątkowa sytuacja” w rozumieniu art. 239 tego rozporządzenia, uzasadniająca umorzenie należności celnych przywozowych. Wskazano, że materialne prawo celne w zakresie zwrotu lub umorzenia należności celnych należy do wyłącznej właściwości władz krajowych, a Komisja działa w ramach swoich uprawnień decyzyjnych w odniesieniu do klauzuli słuszności.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła należności celnych przywozowych za mrożone krewetki pochodzące z Indonezji. Okazało się, że świadectwa pochodzenia tych krewetek były nieważne, co skutkowało koniecznością retrospektywnego pokrycia należności celnych. Podmiot Biofrescos – Comércio de Produtos Alimentares, Lda złożył wniosek o umorzenie tych należności celnych przywozowych. Komisja Europejska wydała decyzję C(2009) 6754 wersja ostateczna, stwierdzającą, że należy dokonać retrospektywnego pokrycia należności i że umorzenie tych należności nie jest zasadne.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje oddalona. 2) Biofrescos – Comércio de Produtos Alimentares, Lda zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu (szósta izba) z dnia 18 czerwca 2012 r. – Biofrescos przeciwko Komisji (sprawa T-159/09) Unia celna – Mrożone krewetki pochodzące z Indonezji – Nieważne świadectwa pochodzenia – Retrospektywne pokrycie należności celnych przywozowych – Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych – Artykuł 220 ust. 2 lit. b) i art. 239 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 1. Środki własne Unii Europejskiej – Zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych – Artykuł 236 rozporządzenia nr 2913/92 – Zakres – Granice – Zastosowanie materialnego prawa celnego – Wyłączna właściwość władz krajowych (rozporządzenie Rady nr 2913/92, art. 236) (por. pkt 10–12) 2. Środki własne Unii Europejskiej – Zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych – Naruszenie art. 220 ust. 2 Wspólnotowego kodeksu celnego – Brak [rozporządzenie Rady nr 2913/92, art. 220 ust. 2 lit. b)] (por. pkt 13–22) 3. Środki własne Unii Europejskiej – Zwrot lub umorzenie należności celnych przywozowych – Klauzula oparta na zasadzie słuszności ustanowiona w art. 239 Wspólnotowego kodeksu celnego – Zakres – Uprawnienia decyzyjne Komisji – Sposób wykonania – „Wyjątkowa sytuacja” – Pojęcie (rozporządzenie Rady nr 2913/92, art. 239) (por. pkt 26–28) 4. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres (art. 296 TFUE) (por. pkt 37, 38) Przedmiot Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji C(2009) 6754 wersja ostateczna Komisji z dnia 1 stycznia 2009 r. stwierdzającej, że należy dokonać retrospektywnego pokrycia należności celnych w przywozie, i że umorzenie tych należności nie jest zasadne w konkretnym przypadku (REC 02/09). Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Biofrescos – Comércio de Produtos Alimentares, Lda zostaje obciążona kosztami postępowania.