T-164/95

PostanowienieTSUE1996-11-26CELEX: 61995TO0164ECLI:EU:T:1996:171

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga o stwierdzenie bezczynności na podstawie art. 175 Traktatu WE jest dopuszczalna, jeśli instytucja, do której zwrócono się z wezwaniem do działania, określi swoje stanowisko po upływie dwumiesięcznego terminu, ale przed wniesieniem skargi do sądu?

Ratio decidendi

Trybunał orzekł, że skarga o stwierdzenie bezczynności jest niedopuszczalna, jeśli instytucja pozwana, wezwana do działania, określi swoje stanowisko w odpowiedzi na to wezwanie przed wniesieniem skargi, nawet jeśli nastąpiło to po upływie dwumiesięcznego terminu określonego w art. 175 Traktatu. Istotne jest, że instytucja podjęła działanie poprzez zajęcie stanowiska, a fakt, że to stanowisko nie satysfakcjonuje skarżącego, jest bez znaczenia dla dopuszczalności skargi, ponieważ art. 175 dotyczy braku podjęcia decyzji lub określenia stanowiska, a nie podjęcia środka innego niż oczekiwany.

Stan faktyczny

Hedwig Kuchlenz-Winter, była urzędniczka, wniosła skargę o stwierdzenie bezczynności przeciwko Parlamentowi Europejskiemu. Sprawa dotyczyła kwestii związanych z zabezpieczeniem społecznym. Parlament Europejski, wezwany do działania, określił swoje stanowisko po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego w art. 175 Traktatu WE, ale przed formalnym wniesieniem skargi do sądu.

Rozstrzygnięcie

Skarga została uznana za niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Avis juridique important | 61995B0164 Order of the Court of First Instance (First Chamber) of 26 November 1996. - Hedwig Kuchlenz-Winter v European Parliament. - Action for declaration of failure to act - Former officials - Social security - Admissibility. - Case T-164/95. European Court reports 1996 Page II-01593 Summary Keywords Actions for failure to act - Failure to act remedied prior to the initiation of proceedings - Inadmissible (EC Treaty, Art. 175) Summary Where a defendant institution which has been requested to act defines its position in response to that request after the period of two months laid down by the second paragraph of Article 175 of the Treaty has expired but prior to the initiation of proceedings, the conditions prescribed by that article for the admissibility of an action for failure to act are not fulfilled. The fact that the position taken by the institution does not satisfy the applicant is immaterial in that regard, since Article 175 refers to failure to act in the sense of failure to take a decision or to define a position, not the adoption of a measure different from that desired or considered necessary by the persons concerned.