T-174/05

WyrokTSUE2009-09-30CELEX: 62005TJ0174ECLI:EU:T:2009:368

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Komisja Europejska prawidłowo zastosowała art. 81 WE oraz zasady prawa proceduralnego i materialnego UE, w tym zasady przypisania odpowiedzialności spółce dominującej za naruszenia popełnione przez spółkę zależną, w decyzji stwierdzającej naruszenie konkurencji na rynku kwasu monochlorooctowego?

Ratio decidendi

Sąd oddalił skargę Elf Aquitaine, uznając, że Komisja prawidłowo przypisała spółce dominującej odpowiedzialność za naruszenia konkurencji popełnione przez jej spółkę zależną, ponieważ tworzyły one jedną jednostkę gospodarczą. Sąd potwierdził istnienie domniemania decydującego wpływu spółki dominującej posiadającej 100% kapitału spółki zależnej, które to domniemanie nie zostało obalone. Ponadto, Sąd uznał, że Komisja dochowała prawa do obrony i obowiązku uzasadnienia, prawidłowo stosując zasady dotyczące pojęcia przedsiębiorstwa i indywidualizacji kar.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła decyzji Komisji Europejskiej C(2004) 4876 z dnia 19 stycznia 2005 r., która stwierdziła naruszenie art. 81 WE na rynku kwasu monochlorooctowego (MCAA). Naruszenie to polegało na podziale rynku i ustalaniu cen. Elf Aquitaine, jako spółka dominująca, została uznana za odpowiedzialną za zachowanie swojej spółki zależnej, co doprowadziło do nałożenia grzywny.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga zostaje oddalona. 2) Elf Aquitaine SA zostaje obciążona kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 30 września 2009 r. – Elf Aquitaine przeciwko Komisji (sprawa T‑174/05) Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek kwasu monochlorooctowego – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE – Podział rynku i ustalanie cen – Prawo do obrony – Obowiązek uzasadnienia – Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia – Zasada indywidualizacji kar i sankcji – Zasada legalności kar – Domniemanie niewinności – Zasada dobrej administracji – Zasada pewności prawa – Nadużycie władzy – Grzywny 1. Konkurencja – Postępowanie administracyjne – Pismo w sprawie przedstawienia zarzutów – Konieczna treść – Poszanowanie prawa do obrony (rozporządzenie Rady nr 1/2003, art. 23, art. 27 ust. 1) (por. pkt 55, 56, 70, 71, 196–198) 2. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Decyzja w przedmiocie zastosowania reguł konkurencji – Decyzja dotycząca wielu adresatów (art. 81 WE, 82 WE, art. 253 WE) (por. pkt 79, 80) 3. Konkurencja – Reguły wspólnotowe – Naruszenia – Przypisanie – Spółka dominująca i spółki zależne – Brak uprawnień dyskrecjonalnych Komisji (art. 81 WE, art. 82 WE) (por. pkt 106–108, 225‑227) 4. Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Przedsiębiorstwo – Pojęcie – Jednostka gospodarcza – Przypisanie naruszeń – Spółka dominująca i przedsiębiorstwa zależne – Odpowiedzialność łączna i odpowiedzialność solidarna zainteresowanych spółek (art. 81 ust. 1 WE) (por. pkt 121–124, 184–187, 192–194) 5. Konkurencja – Reguły wspólnotowe – Naruszenia – Przypisanie – Spółka dominująca i spółki zależne – Jednostka gospodarcza – Kryteria oceny – Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółkę zależną przez spółkę dominującą posiadającą 100% jej kapitału – Obowiązek obalenia przez spółkę matkę domniemania faktycznego wykonywania uprawnień kierowniczych spółki zależnej – Zastosowanie domniemania w przypadku posiadania przez spółkę dominującą prawie całości kapitału spółki zależnej (art. 81 WE, art. 82 WE) (por. pkt 125, 151–156, 160, 172, 173) Przedmiot W ramach żądania głównego, wniosek o stwierdzenie nieważności art. 1 lit. d), art. 2 lit. c), art. 3 i art. 4 pkt 9 decyzji Komisji C(2004) 4876 wersja ostateczna z dnia 19 stycznia 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/E‑1/37.773 – MCAA), oraz w ramach żądania ewentualnego, wniosek o stwierdzenie nieważności art. 2 lit. c) rzeczonej decyzji, oraz w ramach dalszego żądania ewentualnego, wniosek o zmianę art. 2 lit. c) tejże decyzji. Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Elf Aquitaine SA zostaje obciążona kosztami postępowania.