T-175/05

WyrokTSUE2009-09-30CELEX: 62005TJ0175ECLI:EU:T:2009:369

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Komisja Europejska prawidłowo przypisała odpowiedzialność za naruszenie art. 81 WE spółkom z grupy Akzo Nobel oraz czy prawidłowo obliczyła nałożone grzywny, w tym ich wysokość i odstraszający charakter?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Komisja prawidłowo przypisała odpowiedzialność spółce dominującej za zachowanie spółek zależnych, opierając się na domniemaniu decydującego wpływu wywieranego przez spółkę dominującą posiadającą 100% kapitału spółki zależnej. Sąd potwierdził również, że przy obliczaniu grzywien należy uwzględnić łączny obrót wszystkich spółek tworzących podmiot gospodarczy działający jako przedsiębiorstwo, a rokiem odniesienia powinien być ostatni pełny rok kalendarzowy trwania naruszenia. Ponadto, Sąd uznał, że Komisja miała prawo uwzględnić rozmiar i całkowite zasoby ukaranego przedsiębiorstwa w celu zapewnienia odstraszającego charakteru grzywny.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Komisji Europejskiej C(2004) 4876 wersja ostateczna z dnia 19 stycznia 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 WE oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/E-1/37.773 – MCAA), w której Komisja stwierdziła naruszenie reguł konkurencji na rynku kwasu monochlorooctowego (MCAA) i nałożyła grzywny na spółki z grupy Akzo Nobel. Skarżące spółki wniosły o stwierdzenie nieważności tej decyzji lub ewentualnie o obniżenie nałożonej grzywny.
Rozstrzygnięcie
1) Skarga zostaje oddalona. 2) Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel AB, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV, Akzo Nobel Base Chemicals AB oraz Eka Chemicals AB zostają obciążone kosztami postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (siódma izba) z dnia 30 września 2009 r. – Akzo Nobel i in. przeciwko Komisji (sprawa T‑175/05) Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek kwasu monochlorooctowego – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 81 WE – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność – Podział rynku i ustalanie cen – Możliwość przypisania zachowania noszącego znamiona naruszenia – Grzywny – Obowiązek uzasadnienia – Waga i czas trwania naruszenia – Skutek odstraszający 1.                     Skarga o stwierdzenie nieważności – Przesłanki dopuszczalności – Skarga wniesiona przez kilka podmiotów z grupy spółek na decyzję Komisji nakładającą na nie solidarnie grzywnę – Skarga dopuszczalna wobec niektórych z tych podmiotów – Umorzenie postępowania w odniesieniu do przeszkody procesowej podniesionej wobec niektórych innych podmiotów, które nie mogą skorzystać z ewentualnego stwierdzenia nieważności (art. 230 WE) (por. pkt 46, 47) 2.                     Konkurencja – Reguły wspólnotowe – Naruszenia – Przypisanie – Spółka dominująca i spółki zależne – Jednostka gospodarcza – Kryteria oceny – Domniemanie decydującego wpływu wywieranego na spółkę zależną przez spółkę dominującą posiadającą 100% jej kapitału – Obowiązek obalenia przez spółkę matkę domniemania faktycznego wykonywania uprawnień kierowniczych spółki zależnej (art. 81 WE, 82 WE) (por. pkt 91–93, 96) 3.                     Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Kwota maksymalna – Obliczanie – Obrót, jaki należy uwzględnić – Łączny obrót wszystkich spółek tworzących podmiot gospodarczy działający jako przedsiębiorstwo (art. 81 WE; rozporządzenia Rady: nr 17, art. 15; nr 1/2003, art. 23) (por. pkt 114, 132, 133) 4.                     Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Obrót, jaki należy uwzględnić – Rok odniesienia – Ostatni pełny rok kalendarzowy trwania naruszenia (rozporządzenia Rady: nr 17, art. 15; nr 1/2003, art. 23) (por. pkt 142, 143) 5.                     Konkurencja – Grzywny – Kwota – Ustalenie – Odstraszający charakter – Uwzględnienie rozmiaru i całkowitych zasobów ukaranego przedsiębiorstwa (rozporządzenia Rady: nr 17, art. 15; nr 1/2003, art. 23; komunikat Komisji 98/C 9/03, pkt 1A) (por. pkt 154, 155) Przedmiot W ramach żądania głównego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2004) 4876 wersja ostateczna z dnia 19 stycznia 2005 r. dotyczącej postępowania przewidzianego w art. 81 [WE] oraz art. 53 porozumienia EOG (sprawa COMP/E‑1/37.773 – MCAA), oraz, w ramach żądania ewentualnego, wniosek o obniżenie grzywny nałożonej na skarżące. Sentencja 1) Skarga zostaje oddalona. 2) Akzo Nobel NV, Akzo Nobel Nederland BV, Akzo Nobel AB, Akzo Nobel Chemicals BV, Akzo Nobel Functional Chemicals BV, Akzo Nobel Base Chemicals AB oraz Eka Chemicals AB zostają obciążone kosztami postępowania.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 13.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · Źródło