T-179/06

WyrokTSUE2009-06-03CELEX: 62006TJ0179ECLI:EU:T:2009:171

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy Sąd Pierwszej Instancji posiada właściwość do rozpoznania roszczeń o zwrot zaliczek wniesionych na podstawie klauzuli arbitrażowej zawartej w umowach finansowanych przez Wspólnotę Europejską, oraz czy roszczenia te są zasadne?

Ratio decidendi

Sąd uznał się za niewłaściwy do rozpoznania roszczenia dotyczącego umowy Barbara, co skutkowało odrzuceniem tej części skargi. W odniesieniu do umowy Telepromise, Sąd stwierdził zasadność roszczenia Komisji o zwrot zaliczek, nakazując pozwanemu zapłatę określonej kwoty wraz z odsetkami za zwłokę. Żądanie wzajemne pozwanego zostało oddalone, co oznacza, że Sąd nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.

Stan faktyczny

Komisja Europejska wniosła skargę do Sądu Pierwszej Instancji, domagając się od Burie Onderzoek en Advies BV zwrotu części zaliczek zapłaconych w wykonaniu dwóch umów: „Projekt R 2022” (Barbara) oraz „Projekt UR 1028” (Telepromise). Umowy te dotyczyły finansowania w dziedzinie zaawansowanych technologii komunikacji i zastosowań telematyki. Podstawą prawną skargi była klauzula arbitrażowa zawarta w tych umowach, odwołująca się do art. 238 WE.

Rozstrzygnięcie

1) Skarga przeciwko Burie Onderzoek en Advies BV dotycząca zwrotu zaliczek zapłaconych przez Komisję na podstawie umowy Barbara (Broad Range of Community Based Telematics Applications in Rural Areas), określanej jako „Projekt R 2022”, zostaje odrzucona jako niedopuszczalna ze względu na to, że Sąd jest oczywiście niewłaściwy do jej rozpoznania. 2) Burie Onderzoek en Advies BV zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji, na podstawie umowy Telepromise (Telematics to Provide for Missing Services), określanej jako „Projekt UR 1028”, kwoty głównej 109 535,62 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę według stawki ustawowej obowiązującej w Niderlandach, za okres od dnia 31 sierpnia 2001 r. do dnia całkowitej spłaty zobowiązania. 3) Żądanie wzajemne Burie Onderzoek en Advies zostaje oddalone. 4) Każda ze stron ponosi swoje własne koszty.

Pełny tekst orzeczenia

Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (piąta izba) z dnia 3 czerwca 2009 r. – Komisja przeciwko Burie Onderzoek en Advies (sprawa T‑179/06) Klauzula arbitrażowa – Umowy zawarte w ramach programu RACE II oraz specjalnego programu w dziedzinie zastosowań telematyki w interesie publicznym – Zwrot części zapłaconych zaliczek – Właściwość Sądu – Częściowa niedopuszczalność – Zasada dobrej administracji – Żądanie wzajemne Postępowanie – Wniesienie sprawy do Sądu na podstawie klauzuli arbitrażowej (art. 238 WE) (por. pkt 59–62, 100) Przedmiot Wniosek na mocy klauzuli arbitrażowej w rozumieniu art. 238 WE mający na celu zasądzenie od Burie Onderzoek en Advies BV zwrotu części zaliczek zapłaconych przez Wspólnotę Europejską, wraz z odsetkami za zwłokę, w wykonaniu dwóch umów dotyczących finansowania w dziedzinie zaawansowanych technologii komunikacji w Europie oraz zastosowań telematyki. Sentencja 1) Skarga przeciwko Burie Onderzoek en Advies BV dotycząca zwrotu zaliczek zapłaconych przez Komisję na podstawie umowy Barbara (Broad Range of Community Based Telematics Applications in Rural Areas), określanej jako „Projekt R 2022”, zostaje odrzucona jako niedopuszczalna ze względu na to, że Sąd jest oczywiście niewłaściwy do jej rozpoznania. 2) Burie Onderzoek en Advies BV zostaje zobowiązana do zapłaty na rzecz Komisji, na podstawie umowy Telepromise (Telematics to Provide for Missing Services), określanej jako „Projekt UR 1028”, kwoty głównej 109 535,62 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę według stawki ustawowej obowiązującej w Niderlandach, za okres od dnia 31 sierpnia 2001 r. do dnia całkowitej spłaty zobowiązania. 3) Żądanie wzajemne Burie Onderzoek en Advies zostaje oddalone. 4) Każda ze stron ponosi swoje własne koszty.